મહાભારત · અધ્યાય 2.62

એવમુક્ત્વા તતો ભીષ્ણો વિરરામ મહાબલઃ ।
વ્યાજહારોત્તરં તત્ર સહદેવોઽર્થવદ્વચઃ ॥

કેશવં કેશિહન્તારમપ્રમેયપરાક્રમમ્ ।
પૂજ્યમાનં મયા યો વઃ કૃષ્ણં ન સહતે નૃપાઃ ॥

સર્વેષાં બલિનાં મૂર્ધ્નિ મયેદં નિહિતં પદમ્ ।
એવમુક્તે મયા સમ્યગુત્તરં પ્રબ્રવીતુ સઃ ॥

સ એવ હિ મયા વધ્યો ભવિષ્યતિ ન સંશયઃ ।
મતિમન્તશ્ચ યે કેચિદાચાર્યં પિતરં ગુરુમ્ ॥

અર્ચ્યમર્ચિતમર્ઘાર્હમનુજાનન્તુ તે નૃપાઃ ।
તતો ન વ્યાજહારૈષાં કશ્ચિદ્બુદ્ધિમતાં સતામ્ ॥

માનિનાં બલિનાં રાજ્ઞાં મધ્યે વૈ દર્શિતે પદે ।
તતોઽપતત્પુષ્પવૃષ્ટિઃ સહદેવસ્ય મૂર્ધનિ ॥

અદૃશ્યરૂપા વાચશ્ચાપ્યબ્રુવન્સાધુસાધ્વિતિ ।
અવિધ્યદજિનં કૃષ્ણં ભવિષ્યદ્ભૂતજલ્પનઃ ॥

સર્વસંશયનિર્મોક્તા નારદઃ સર્વલોકવિત્ ।
ઉવાચાખિલભૂતાનાં મધ્યે સ્પષ્ટતરં વચઃ ॥

કૃષ્ણં કમલપત્રાક્ષં નાર્ચયિષ્યન્તિ યે નરાઃ ।
જીવન્મૃતાસ્તુ તે જ્ઞેયા ન સભાષ્યાઃ કદાચના ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।

પૂજયિત્વા ચ પૂજાર્હાન્બ્રહ્મક્ષત્રવિશેષવિત્ ।
સહદેવો નૃણાં દેવઃ સમાપયત કર્મ તત્ ॥

તસ્મિન્નભ્યર્ચિતે કૃષ્ણે સુનીથઃ શત્રુકર્ષણઃ ।
અતિતામ્રેક્ષણઃ કોપાદુવાચ મનુજાધિપાન્ ॥

સ્થિતઃ સેનાપતિર્યોઽહં મન્વધ્વં કિં તુ સામ્પ્રતમ્ ।
યુધિ તિષ્ઠામ સન્નહ્ય સમેતાન્વૃષ્ણિપાણ્ડવાન્ ॥

ઇતિ સર્વાન્સમુત્સાદ્ય રાજ્ઞસ્તાંશઅચેદિપુઙ્ગવઃ ।
યજ્ઞોપઘાતાય તતઃ સોઽમન્ત્રતય રાજભિઃ ॥

તત્રાહૂતાગતાઃ સર્વે સુનીથપ્રમુખા ગણાઃ । સમદૃશ્યન્ત સઙ્ક્રુદ્ધા વિવર્ણવદનાસ્તથા ॥

યુધિષ્ઠિરાભિષેકં ચ વાસુદેવસ્ય ચાર્હણમ્ ।
ન સ્યાદ્યથા તથા કાર્યમેવં સર્વે તદાઽબ્રુવન્ ॥

નિષ્કર્ષાન્નિશ્ચયાત્સર્વે રાજાનઃ ક્રોધમૂર્છિતાઃ ।
અબ્રુવંસ્તત્ર રાજાનો નિર્વેદાદાત્મનિશ્ચયાત્ ॥

સુહૃદ્ભિર્વાર્યમાણાનાં તેષાં હિ વપુરાબભૌ ।
આમિષાદપકૃષ્ટાનાં સિહાનામિવ ગર્જતામ્ ॥

તં બલૌઘમપર્યન્તં રાજસાગારમક્ષયમ્ ।
કુર્વાણં સમયં કૃષ્ણો યુદ્ધાય બુબુધે તદા ॥