મહાભારત · અધ્યાય 2.18
જરા નામાસ્મિ ભદ્રં તે રાક્ષસી કામરૂપિણી ।
તવ વેશ્મનિ રાજેન્દ્ર પૂજિતા ન્યવસં સુખમ્ ॥
ગૃહે ગૃહે મનુષ્યાણાં નિત્યં તિષ્ઠામિ રાક્ષસી ।
ગૃહદેવીતિ નામ્ના વૈ પુરા સૃષ્ટા સ્વયમ્મ્ભુવા ॥
દાનવાનાં વિનાશાય સ્થાપિતા દિવ્યરૂપિણી ।
યો માં ભક્ત્યા લિખેત્કુડ્યે સપુત્રાં યૌવનાન્વિતામ્ ॥
ગૃહે તસ્ય ભવેદ્વૃદ્ધિરન્યથા ક્ષયમાપ્નુયાત્ ।
ત્વદ્ગૃહે તિષ્ઠમાનાઽહં પૂજિતાઽહં સદા વિભો ॥
લિખિતા ચૈવ કુડ્યેષુ પુત્રૈર્બહુભિરાવૃતા ।
ગન્ધપુષ્પૈસ્તથા ધૂપૈર્ભક્ષ્યભોજ્યૈઃ સુપૂજિતા ॥
સાઽહં પ્રત્યુપકારાર્થં ચિન્તયન્ત્યનિશં નૃપ । તવેમે પુત્રશકલે દૃષ્ટવત્યસ્મિ ધાર્મિકા ।
સંશ્લિષિતે મયા દૈવાત્કુમારઃ સમપદ્યત ।
તવ ભાગ્યાન્મહારાજ હેતુમાત્રમહં ત્વિહ ॥
મેરું વા ખાદિતું શક્તા કિં પુનસ્તવ બાલકમ્ ।
ગૃહસમ્પૂજનાત્તુષ્ટ્યા મયા પ્રત્યર્પિતસ્તવ ॥
મમ નામ્ના ચ લોકેઽસ્મિન્ખ્યાત એવ ભવિષ્યતિ ।
કૃષ્ણ ઉવાચ ।
એવમુક્ત્વા તુ સા રાજંસ્તત્રૈવાન્તરધીયત ।
સ સઙ્ગૃહ્ય કુમારં તં પ્રવિવેશ ગૃહં નૃપઃ ॥
તસ્ય બાલસ્ય યત્કૃત્યં તચ્ચકાર નૃપસ્તદા ।
આજ્ઞાપયચ્ચ રાક્ષસ્યા મગધેષુ મહોત્સવમ્ ॥
તસ્ય નામાકરોચ્ચૈવ પિતામહસમઃ પિતા ।
જરયા સન્ધિતો યસ્માજ્જરાસન્ધો ભવત્વયમ્ ॥
સોઽવર્ધત મહાતેજા માગધાધિપતેઃ સુતઃ ।
પ્રમાણબલસમ્પન્નો હુતાહુતિરિવાનલઃ ॥
એવં સ વવૃધે રાજન્કુમારઃ પુષ્કરેક્ષણઃ ।
કાલેન મહતા ચાપિ યૌવનસ્થો બભૂવ હ ॥
માતાપિત્રોર્નન્દકરઃ શુક્લપક્ષે યથા શશી ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0