મહાભારત · અધ્યાય 14.71
તાન્સમીપગતાઞ્શ્રુત્વા પાણ્ડવાઞ્શત્રુકર્શનઃ । વાસુદેવઃ સહામાત્યઃ પ્રયયૌ સસુહૃદ્ગણઃ ।
તે સમેત્ય યથાન્યાયં પ્રત્યુદ્યાતા દિદૃક્ષયા ॥
તે સમેત્ય તથાધર્મં પાણ્ડવા વૃષ્ણિભિઃ સહ ।
વિવિશુઃ સહિતા રાજન્પુરં વારણસાહ્વયમ્ ॥
વિશતસ્તસ્ય સૈન્યસ્ય ખુરનેમિસ્વનેન હ ।
દ્યાવાપૃથિવ્યૌ ખં ચૈવ સર્વમાસીત્સમાવૃતમ્ ॥
તે કોશાનગ્રતઃ કૃત્વા વિવિશુઃ સ્વં પુરં તદા ।
પાણ્ડવાઃ પ્રીતમનસઃ સામાત્યાઃ સસુહૃદ્ગણાઃ ॥
તે સમેત્ય યથાન્યાયં ધૃતરાષ્ટ્રં જનાધિપમ્ ।
કીર્તયન્તઃ સ્વનામાનિ તસ્ય પાદૌ વવન્દિરે ॥
ધૃતરાષ્ટ્રાભ્યનુજ્ઞાતા ગાન્ધારીં સુબલાત્મજામ્ ।
કુન્તીં ચ રાજશાર્દૂલ તદા ભરતસત્તમ ॥
વિદુરં યૂજયિત્વા ચ વૈશ્યાપુત્રં સમેત્ય ચ ।
પૂજ્યમાનાઃ સ્મ તે વીરા વ્યરોચન્ત વિશામ્પતે ॥
તતસ્તત્પરમાશ્ચર્યં વિચિત્રં મહદદ્ભુતમ્ ।
શુશ્રુવુસ્તે તદા વીરાઃ પિતુસ્તે જન્મ ભારત ॥
તદુપશ્રુત્ય તત્કર્મ વાસુદેવસ્ય ધીમતઃ ।
પૂજાર્હં પૂજયામાસુઃ કૃષ્ણં દેવકીનન્દનમ્ ॥
તતઃ કતિપયાહસ્ય વ્યાસઃ સત્યવતીસુતઃ ।
આજગામ મહાતેજા નગરં નાગસાહ્વયમ્ ॥
તસ્ય સર્વે યથાન્યાયં પૂજા ચક્રુઃ કુરૂદ્વહાઃ ।
સહ વૃષ્ણ્યન્ધકવ્યાઘ્રૈરુપાસાઞ્ચક્રિરે તદા ॥
તત્ર નાનાવિધાકારાઃ કથાઃ સમભિકીર્ત્ય વૈ ।
યુધિષ્ઠિરો ધર્મસુતો વ્યાસં વચનમબ્રવીત્ ॥
ભવત્પ્રસાદાદ્ભગવન્યદિદં રત્નમાહૃતમ્ ।
ઉપયોક્તું તદિચ્છામિ વાજિમેધે મહાક્રતૌ ॥
તમનુજ્ઞાતુમિચ્છામિ ભવતા મુનિસત્તમ ।
ત્વદધીના વયં સર્વે કૃષ્ણસ્ય ચ મહાત્મનઃ ॥
વ્યાસ ઉવાચ ।
અનુજાનામિ રાજંસ્ત્વાં ક્રિયતાં યદનન્તરમ્ ।
યજસ્વ વાજિમેધેન વિધિવદ્દક્ષિણાવતા ॥
અશ્વમેધો હિ રાજેન્દ્ર પાવનઃ સર્વપાપ્મનામ્ ।
તેનેષ્ટ્વા ત્વં વિપાત્મા વૈ ભવિતા નાત્ર સંશયઃ ॥
ઇત્યુક્તઃ સ તુ ધર્માત્મા કુરુરાજો યુધિષ્ઠિરઃ ।
અશ્વમેધસ્ય કૌરવ્ય ચકારાહરણે મતિમ્ ॥
સમનુજ્ઞાપ્ય તત્સર્વં કૃષ્મદ્વૈપાયનં નૃપઃ ।
વાસુદેવમથાભ્યેત્ય વાગ્મી વચનમબ્રવીત્ ॥
દેવકી સુપ્રજા દેવી ત્વયા પુરુષસત્તમ ।
યદ્બ્રૂયાં ત્વાં મહાબાહો તત્કૃથાસ્ત્વમિહાચ્યુત ॥
ત્વત્પ્રભાવાર્જિતાન્ભોગાનશ્નીમ યદુનન્દન ।
પરાક્રમેણ બુદ્ધ્યા ચ ત્વયેયં નિર્જિતા મહી ॥
દીક્ષયસ્વ ત્વમાત્માનં ત્વં હિ નઃ પરમો ગુરુઃ ।
ત્વયીષ્ટવતિ દાશાર્હ વિપાપ્મા ભવિતા હ્યહમ્ ॥
ત્વં હિ યજ્ઞો ગુરુશ્ચ ત્વં ધર્મજ્ઞસ્ત્વં પ્રજાપતિઃ ।
ત્વં ગતિઃ સર્વભૂતાનામિતિ મે નિશ્ચિતા મતિઃ ॥
વાસુદેવ ઉવાચ ।
ત્વમેવૈતન્મહાબાહો કર્તુમર્હસ્યરિન્દમ ।
ત્વં ગતિઃ સર્વભૂતાનામિતિ મે નિશ્ચિતા મતિઃ ॥
ત્વં ચાદ્યિ કુરુવીરાણાં ધર્મેણ હિ વિરાજસે । ગુણીભૂતાઃ સ્મ તે રાજંસ્ત્વં નો રાજન્ગુરુર્મતઃ ।
યજસ્વ મદનુજ્ઞાતઃ પ્રાપ્ય એષ ક્રતુસ્ત્વયા ॥
યુનક્તુ નો ભવાન્કાર્યે યત્ર વાઞ્છસિ ભારત ।
સત્યં તે પ્રતિજાનામિ સર્વં કર્તાસ્મિ તેઽનઘ ॥
ભીમસેનાર્જુનૌ ચૈવ તથા માદ્રવતીસુતૌ ।
ઇષ્ટવન્તો ભવિષ્યન્તિ ત્વયીષ્ટવતિ પાર્થિવે ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0