મહાભારત · અધ્યાય 13.46

મૂર્ધ્ના નિપત્ય નિયતસ્તેજઃસન્નિચયે તતઃ ।
પરમં હર્ષમાગત્ય ભગવન્તમથાબ્રવમ્ ॥

ધર્મે દૃઢત્વં યુધિ શત્રુઘાતં યશસ્તથાઽગ્ર્યં પરમં બલં ચ
યોગપ્રિયત્વં તવ સન્નિકર્ષં વૃણે સુતાનાં ચ શતં શતાનિ ॥

એવમસ્ત્વિતિ તદ્વાક્યં મયોક્તઃ પ્રાહ શઙ્કરઃ ॥

તતો માં જગતો માતા ધારિણી સર્વપાવની । ઉવાચોમા પ્રણિહિતા શર્વાણી તપસાં નિધિઃ ।
દત્તો ભગવતા પુત્રઃ સામ્બો નામ તવાનઘ ॥

મત્તોપ્યષ્ટૌ વરાનિષ્ટાન્ગૃહણ ત્વં દદામિ તે ।
પ્રણમ્ય શિરસા સા ચ મયોક્તા પાણ્ડુનન્દન ॥

દ્વિજેષ્વકોપં પિતૃતઃ પ્રસાદં શતં સુતાનાં પરમં ચ ભોગમ્ ।
કુલે પ્રીતિં માતૃતશ્ચ પ્રસાદં- શમપ્રાપ્તિં પ્રવૃણે ચાપિ દાક્ષ્યમ્ ॥
ઉમોવાચ ।

એવં ભવિષ્યત્યમરપ્રભાવ નાહં મૃષા જાતુ વદે કદાચિત્ ।
ભાર્યાસહસ્રાણિ ચ ષોડશૈવ તાસુ પ્રિયત્વં ચ તથાઽક્ષયં

પ્રીતિં ચાગ્ર્યાં બાન્ધવાનાં સકાશા- દ્દદામિ તેઽહં વપુષઃ કામ્યતાં ચ ।
ભોક્ષ્યન્તે વૈ સપ્તતિં વૈ શતાનિ ગૃહે તુભ્યમતિથીનાં ચ નિત્યમ્ ॥
વાસુદેવ ઉવાચ ।

એવં દત્ત્વા વરાન્દેવો મમ દેવી ચ ભારત ।
અન્તર્હિતઃ ક્ષણે તસ્મિન્સગણો ભીમપૂર્વજ ॥

એતદત્યદ્ભુતં પૂર્વં બ્રાહ્મણાયાતિતેજસે । ઉપમન્યવે મયા કૃત્સ્નં વ્યાખ્યાતં પાર્થિવોત્તમ ।
નમસ્કૃત્વા તુ સ પ્રાહ દેવદેવાય સુવ્રત ॥

નાસ્તિ શર્વસમો દેવો નાસ્તિ શર્વસમા ગતિઃ ।
નાસ્તિ શર્વસમો દાને નાસ્તિ શર્વસમો રણે ॥