મહાભારત · અધ્યાય 13.29

તતો વ્રજ્રં સહસ્રાક્ષો દૃષ્ટ્વા સક્તં વરાયુધમ્ ।
ઋષીંશ્ચ દૃષ્ટ્વા સહસા સુપર્ણમિદમબ્રવીત્ ॥

ન તે સુપર્ણ પશ્યામિ પ્રભાવં તેન યોધયે । ઇત્યુક્તે ન મયા રક્ષા શક્યા કર્તુમતોઽન્યથા ।
ઇદં વજ્રં મયા સાર્ધં નિવૃત્તં હિ યથાગતમ્ ॥

તતઃ સહસ્રનયને નિવૃત્તે ગરુડસ્તથા ।
કદ્રૂમભ્યગમત્તૂર્ણમમૃતં ગૃહ્ય ભારતઃ ॥
ગરુડ ઉવાચ ।

તદાહૃતં મયા શીઘ્રમમૃતં જનનીકૃતે ।
અદાસી સા ભવત્વદ્ય વિનતા ધર્મિચારિણી ॥
કદ્રૂરુવાચ ।

સ્વાગતં સ્વાહૃતં ચેદમમૃતં વિનતાત્મજ । અદાસી જનની તેઽદ્ય પુત્ર કામવશા શુભા ।

એવમુક્તે તદા સા ચ સમ્પ્રાપ્તા વિનતા ગૃહમ્ ॥ ઉપનીય યથાન્યાયં વિહગો બલિનાંવરઃ ।

સ્મૃત્વા નિકૃત્યા વિજયં માતુઃ સમ્પ્રતિપદ્ય ચ ॥ વધં ચ ભુજગેન્દ્રાણાં યે વાલાસ્તસ્ય વાજિનઃ ।

બભૂવુરસિતપ્રખ્યા નિકૃત્યા વૈ જિતં ત્વયા ॥ તામુવાચ તતો ન્યાય્યં વિહગો બલિનાંવરઃ ।

ઉઞ્જહારામૃતં તૂર્ણમુત્પપાત ચ રંહસા ॥ તદ્ગૃહીત્વાઽમૃતં તૂર્ણં પ્રયાન્તમપરાજિતમ્ ।

કિમર્થં વૈનતેય ત્વમાહૃત્યામૃતમુત્તમમ્ ।
પુનર્હરતિ દુર્બુદ્ધે મા જાતુ વૃજિતં કૃથાઃ ॥
સુપર્ણિ ઉવાચ ।

અમૃતાહરણં મેઽદ્ય યત્કૃતં જનનીકૃતે ।
ભવત્યા વચનાદેતદાહરામૃતમિત્યુત ॥

આહૃતં તદિદં શીઘ્રં મુક્તા ચ જનની મમ ।
હરામ્યેષ પુનસ્તત્ર યત એતન્મયાઽહૃતમ્ ॥

યદિ માં ભવતી બ્રૂયાદમૃતં મે ચ દીયતામ્ । તથા કુર્યાં ન વા કુર્યાં ન હિ ત્વમમૃતક્ષમા ।
મયા ધર્મેણ સત્યેન વિનતા ચ સમુદ્ધૃતા ॥
ભીષ્મ ઉવાચ ।

તતો ગત્વાઽથ ગરુડઃ પુરન્દરમુવાચ હ । ઇદં મયા વૃત્રહન્તર્હૃતં તેઽમૃતમુત્તમમ્ ।
માત્રર્થે હિ તથૈવેદં ગૃહાણામૃતમાહૃતમ્ ॥

માતા ચ મમ દેવેશ દાસીત્વમુપજગ્મુષી ।
ભુજઙ્ગમાનાં માતુર્વૈ સા મુક્તાઽમૃતદર્શનાત્ ॥

એતચ્છ્રુત્વા સહસ્રાક્ષઃ સુપર્ણમનુમન્યતે ।
ઉવાચ ચ મુદા યુક્તો દિષ્ટ્યાદિષ્ટ્યેતિ વાસવઃ ॥

ક્રષયો યે સહસ્રાક્ષમુપાસન્તિ સુરૈઃ સહ ।
તે સર્વે ચ મુદા યુક્તા વિશ્વેદેવાસ્તથૈવ ચ ॥

તતસ્તમૃષયઃ સર્વે દેવાશ્ચ ભરતર્ષભ ।
ઊચુઃ પુરન્દરં દૃષ્ટા ગરુડો લભતાં વરમ્ ॥

તતઃ શચીપતિર્વાક્યમુવાચ પ્રહસન્નિવ ।
જનિષ્યતિ હૃષીકેશઃ સ્વયમેવૈષ પક્ષિરાટ્ ॥

કેશવઃ પુણ્ડરીકાક્ષઃ શૂરપુત્રસ્ય વેશ્મનિ ।
સ્વયં ધર્મસ્ય રક્ષાર્થં વિભજ્ય ભુજગાશનઃ ॥

એષ તે પાણ્ડવશ્રેષ્ઠ ગરુડોઽથ પતત્રિરાટ્ ।
સુપર્ણો વૈનતેયશ્ચ કીર્તિતો ભદ્રમસ્તુ તે ॥

તદેતદ્ભરતશ્રેષ્ઠ મયાઽખ્યાનં પ્રકીર્તિતમ્ । સુપર્ણસ્ય મહાબાહો કિં ભૂયઃ કથયામિ તે ॥