મહાભારત · અધ્યાય 13.272

શરતલ્પગતે ભીષ્મે કૌરવાણાં ધુરન્ધરે ।
શયાને વીરશયને પાણ્ડવૈઃ સમુપસ્થિતે ॥

યુધિષ્ઠિરો મહાપ્રાજ્ઞો મમ પૂર્વપિતામહઃ ।
ધર્માણામાગમં શ્રુત્વા વિદિત્વા સર્વસંશયાન્ ॥

દાનાનાં ચ વિધિં શ્રુત્વા ચ્છિન્નધર્માર્થસંશયઃ ।
યદન્યદકરોદ્વિપ્ર તન્મે શંસિતુમર્હસિ ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।

અભૂન્મુહૂર્તં સ્તિમિતં સર્વં તદ્રાજમણ્ડલમ્ ।
તૂષ્ણીમ્ભૂતે તતસ્તસ્મિન્પટે ચિત્રમિવાર્પિતમ્ ॥

મુહૂર્તમિવ ચ ધ્યાત્વા વ્યાસઃક સત્યવતીસુતઃ ।
નૃપં શયાનં ગાઙ્ગેયમિદમાહ વચસ્ત્વરન્ ॥

રાજન્પ્રકૃતિમાપન્નઃ કુરુરાજો યુધિષ્ઠિરઃ ।
સહિતો ભ્રાતૃભિઃ સર્વૈઃ પાર્તિવૈશ્ચાનુયાયિભિઃ ॥

ઉપાસ્તે ત્વાં નરવ્યાઘ્ર સહ કૃષ્ણેન ધીમતા ।
તમિમં પુરયાનાય સમનુજ્ઞાતુમર્હસિ ॥

એવમુક્તો ભગવતા વ્યાસેન પૃથિવીપતિઃ ।
યુધિષ્ઠિરં સહામાત્યમનુજજ્ઞે નદીસુતઃ ॥

ઉવાચ ચૈનં મધુરં નૃપં શાન્તનવો નૃપઃ ।
પ્રવિશસ્વ પુરીં રાજન્ધર્મે ચ ધ્રિયતાં મનઃ ॥

યજસ્વ વિવિધૈર્યજૈર્બહ્વન્નૈઃ સ્વાપ્તદક્ષિણૈઃ ।
યયાતિરિવ રાજેન્દ્ર શ્રકદ્ધાદમપુરઃસરઃ ॥

ક્ષત્રધર્મરતઃ પાર્થ પિતૄન્દેવાંશ્ચ તર્પય ।
શ્રેયસા યોક્ષ્યસે ચૈવ વ્યેતુ તે માનસો જ્વરઃ ॥

રઞ્જયસ્વ પ્રજાઃ સર્વાઃ પ્રકૃતીઃ પરિસાન્ત્વય ।
સુહૃદઃ ફલસત્કારૈરર્ચયસ્વ યથાર્હતઃ ॥

અનું ત્વાં તાત જીવન્તુ મિત્રાણિ સુહૃકદસ્તથા ।
ચૈત્યસ્થાને સ્થિતં વૃક્ષં ફલવન્તમિવ દ્વિજાઃ ॥

આગન્તવ્યં ચ ભવતા સમયે મમ પાર્થિવ ।
વિનિવૃત્તે દિનકરે પ્રવૃત્તે ચોત્તરાયણે ॥

તથેત્યુક્ત્વા ચ કૌન્તેયઃ સોભિવાદ્ય પિતામહમ્ ।
પ્રયયૌ સપરીવારો નગરં નાગસાહ્વયમ્ ॥

ધૃતરાષ્ટ્રં પુરસ્કૃત્ય ગાન્ધારીં ચ પતિવ્રતામ્ ।
સહ તૈરૃષિભિઃ સર્વૈર્ભ્રાતૃભિઃ કેશવેન ચ ॥

પૌરજાનપદૈશ્ચૈવ મન્ત્રિવૃદ્ધૈશ્ચ પાર્થિવ ।
પ્રવિવેશ કુરુશ્રેષ્ઠઃ પુરં વારણસાહ્વયમ્ ॥