મહાભારત · અધ્યાય 13.27

હત્વા તં પક્ષિશાર્દૂલઃ કુવિન્દાનાં જનં વ્રતી । ઉપોપવિશ્ય શૈલાગ્રે ભક્ષયામાસ તાવુભૌ ।
વારણં કચ્છર્પ ચૈવ સંહૃષ્ટઃ સ પતત્રિરાટ્ ॥

તયોઃ સ રુધિરં પીત્વા મેદસી ચ પરન્તપ । સંહૃષ્ટઃ યતતાંશ્રેષ્ઠો લબ્ધ્વા બલમનુત્તમમ્ ।
જન્ગામ દેવરાજસ્ય ભવનં પન્નગાશનઃ ॥

તં પ્રણમ્ય મહાત્માનં પાવકં વિસ્ફુલિઙ્ગિનમ્ ।
રાત્રિદિવં પ્રજ્વલિતં રક્ષાર્થમમૃતસ્ય હ ॥

તં દૃષ્ટ્વા વિહગેન્દ્રસ્ય ભયં તીવ્રમુપાવિશત્ ।
નતુ તોયાન્ન રક્ષિભ્યો ભયમસ્યોપપદ્યતે ॥

પક્ષિત્વમાત્મનો દૃષ્ટ્વા જ્વલન્તં ચ હુતાશનમ્ ।
પિતામહમથો ગત્વા દદર્શ ભુજગાશનઃ ॥

તં પ્રણમ્ય મહાત્માનં ગરુડઃ પ્રયતાઞ્જલિઃ ।
પ્રોવાચ તદસન્દિગ્ધં વચનં પન્નગેશ્વરઃ ॥

ઉદ્યતં ગુરુકૃત્યે માં ભગવન્ધર્મનિશ્ચિતમ્ ।
વિમોક્ષણાર્થં માતુર્હિ દાસભાવાદનિન્દિતમ્ ॥

કદ્રૂસકાશમમૃતં મયાહર્તવ્યમીશ્વર ।
તદા મે જનની દેવ દાસભાવાત્પ્રમોક્ષ્યતે ॥

તત્રામૃતં પ્રજ્વલિતો નિત્યમીશ્વર રક્ષતિ ।
હિરણ્યરેતા ભગવાન્પાકશાસનશાસનાત્ ॥

તત્ર મે દેવદેવેશ ભયં તીવ્રમથાવિશત્ ।
જ્વલન્તં પાવકં દૃષ્ટ્વા પક્ષિત્વં ચાત્મનઃ પ્રભો ॥

સમતિક્રમિતું શક્યઃ કથં સ્યાત્પાવકો મયા ।
તસ્યાભ્યુપાયં વરદ વક્તુમીશોઽસિ મે પ્રભો ॥

તમબ્રવીન્મહાભાગ તપ્યમાનં વિહઙ્ગમમ્ ।
અગ્નેઃ સંશમનોપાયમુત્સયન્ત પુનઃપુનઃ ॥

પયસા શામ્યતે વત્સ સર્પિષા ચ હુતાશનઃ ।
શરીરસ્થોપિ ભૂતાનાં કિં પુનઃ પ્રજ્વલન્ભુવિ ॥

નવનીતં પયો વાઽપિ પાવકે ત્વં સમાદધેઃ । તતો ગચ્છ યથાકામં ન ત્વા ધક્ષ્યતિ પાવકઃ ॥