મહાભારત · અધ્યાય 13.224

ભગવન્દેવદેવેશ લોકપાલનમસ્કૃત ।
પ્રસાદાત્તે મહાદેવ શ્રુતા મે કર્મણાં ગતિઃ ॥

સઙ્ગૃહીતં ચ તત્સર્વં તત્વતોઽમૃતસન્નિભમ્ ।
કર્મણા ગ્રથિતં સર્વમિતિ વેદ શુભાશુભમ્ ॥

ગોવત્સવચ્ચ જનનીં નિમ્નં સલિલવત્તથા ।
કર્તારં સ્વકૃતં કર્મ નિત્યં તદનુધાવતિ ॥

કૃતસ્ય કર્મણશ્ચેહ નાશો નાસ્તીતિ નિશ્ચયઃ ।
અશુભસ્ય શુભસ્યાપિ તદપ્યુપગતં મયા ॥

ભૂય એવ મહાદેવ વરદ પ્રીતિવર્ધન ।
કર્મણાં ગતિમાશ્રિત્ય સંશયાન્મોક્તુમર્હસિ ॥
મહેશ્વર ઉવાચ ।

યત્તે વિવક્ષિતં દેવિ ગુહ્યમપ્યસિતેક્ષણે ।
તત્સર્વં નિર્વિશન્કા ત્વં પૃચ્છ માં શુભલક્ષણે ॥
ઉમોવાચ ।

એવં વ્યવસ્થિતે લોકે કર્મમાં વૃષભધ્વજ ।
કૃત્વા તત્પુરુષઃ કર્મ શુભં વા યદિ વેતરત્ ॥

કર્મણઃ સુકૃતસ્યેહ કદા ભુઙ્ક્તે ફલં પુનઃ ।
ઇહ વા પ્રેત્ય વા દેવ તન્મે શંસિતુમર્હસિ ॥
મહેશ્વર ઉવાચ ।

સ્થાને સંશયિતં દેવિ તદ્ધિ ગુહ્યતમં નૃષુ ।
ત્વત્પ્રિયાર્થં પ્રવક્ષ્યામિ દેવિ ગુહ્યં શુભાનને ॥

પૂર્વદેહકૃતં કર્મ ભુઞ્જતે તદિહ પ્રજાઃ । ઇહૈવ યત્કૃતં પુંસાં તત્પરત્ર ફલિષ્યતૈ ।
એષા વ્યવસ્થિતિર્દેવિ માનુષેષ્વેવ દૃશ્યતે ॥

દેવાનામસુરાણાં ચ અમરત્વાત્તપોબલાત્ । એકેનૈવ શરીરેણ ભુજ્યતે કર્મણાં ફલમ્ ।
માનુષૈર્ન તથા દેવિ અન્તરં ત્વેતદિષ્યતે ॥