મહાભારત · અધ્યાય 13.181

ક્ષત્રધર્મમનુપ્રાપ્તઃ સ્મરન્નેવ ચ વીર્યવાન્ ।
ત્યક્ત્વા હિ કીટતાં રાજંશ્ચચાર વિપુલં તપઃ ॥

તસ્ય ધર્માર્થવિદુષો દૃષ્ટ્વા તદ્વિપુલં તપઃ ।
આજગામ દ્વિજશ્રેષ્ઠઃ કૃષ્ણદ્વૈપાયનસ્તદા ॥
વ્યાસ ઉવાચ ।

ક્ષાત્રાદેવ વ્રતાત્કીટ ભૂતાનાં પરિપાલય ।
ક્ષાત્રં દેવવ્રતં ધ્યાસંસ્તતો વિપ્રત્વમેષ્યસિ ॥

પાહિ સર્વાઃ પ્રજાઃ સમ્યક્ શુભાશુભવિદાત્મવાન્ ।
શુભૈઃ સંવિભજન્કામૈરશુભાનાં ચ ભાવનૈઃ ॥

આત્મવાન્ભવ સુપ્રીતઃ સ્વધર્માચરણે રતઃ ।
ક્ષાત્રીં તનું સમુત્સૃજ્ય તતો વિપ્રત્વમેષ્યસિ ॥
ભીષ્મ ઉવાચ ।

સોઽપ્યરણ્યાદભિપ્રેત્ય પુનરેવ યુધિષ્ઠિર ।
મહર્ષેર્વચનં શ્રુત્વા પ્રજા ધર્મેણ પાલયન્ ॥

અચિરેણૈવ કાલેન કીટઃ પાર્થિવસત્તમ ।
પ્રજાપાલનધર્મેણિ પ્રેત્ય વિપ્રત્વમાગતઃ ॥

તતસ્તં બ્રાહ્મણં દ્રષ્ટું પુનરેવ મહાયશાઃ ।
આજગામ મહાપ્રાજ્ઞઃ કૃષ્ણદ્વૈપાયનસ્તદા ॥
વ્યાસ ઉવાચ ।

ભોભો બ્રહ્મર્ષભ શ્રીમન્મા વ્યથિષ્ઠાઃ કથઞ્ચન ।
શુભકૃચ્છુભયોનીષુ પાપકૃત્પાપયોનિષુ ॥

ઉપપદ્યતિ ધર્મજ્ઞ યથાધર્મં યથાવ્રતમ્ । તસ્માન્મૃત્યુભયાત્કીટ મા વ્યથિષ્ઠાઃ કથઞ્ચન ।
ધર્મલાભાત્પરં ન સ્યાત્તસ્માદ્ધર્મં ચરોત્તમમ્ ॥
કીટ ઉવાચ ।

સુખાત્સુખતરં પ્રાપ્તો ભગવંસ્ત્વત્કૃતે હ્યહમ્ ।
ધર્મમૂલં શુભં પ્રાપ્ય પાપ્મા નષ્ટ ઇહાદ્ય મે ॥
ભીષ્મ ઉવાચ ।

ભગવદ્વચનાત્કીટો બ્રાહ્મણ્યં પ્રાપ્ય દુર્લભમ્ । અકરોત્પૃથિવીં રાજન્યજ્ઞયૂપશતાઙ્કિતામ્ ।
તતઃ સાલોક્યમગમદ્બ્રહ્મણો બ્રહ્મવિત્તમઃ ॥

અથ પાપહરં કીટઃ પાર્ત બ્રહ્મ સનાતનમ્ ।
સ્વકર્મફલનિર્વૃત્તં વ્યાસસ્ય વચનાત્તદા ॥

કુરુક્ષેત્રે યુદ્ધહતાઃ પુણ્યે ક્ષત્રિયપુઙ્ગવાઃ ।
સમ્પ્રાપ્તાસ્તે ગતિં પુણ્યાં તન્મા ત્વં શોચ પુત્રક ॥