મહાભારત · અધ્યાય 13.156
શ્રુતં મે ભરતશ્રેષ્ઠ પુષ્પધૂપપ્રદાયિનામ્ ।
ફલં બલિવિધાને ચ તદ્ભૂયો વક્તુમર્હસિ ॥
ધૂપપ્રદાનસ્ય ફલં પ્રદીપસ્ય તથૈવ ચ ।
બલયશ્ચ કિમર્થં વૈ ક્ષિપ્યન્તે ગૃહમેધિભિઃ ॥
ભીષ્મ ઉવાચ ।
અત્રાપ્યુદાહરન્તીમમિતિહાસં પુરાતનમ્ ।
નહુષસ્ય ચ સંવાદમગસ્ત્યસ્ય ભૃગોસ્તતા ॥
નહુષો હિ મહારાજ રાજર્ષિઃ સુમહાતપાઃ ।
દેવરાજ્યમનુપ્રાપ્તઃ સુકૃતેનેહ કર્મણા ॥
તત્રાપિ પ્રયતો રાજન્નહુષસ્ત્રિદિવે વસન્ ।
માનુષીશ્ચૈવ દિવ્યાશ્ચ કુર્વાણો વિવિધાઃ ક્રિયાઃ ॥
માનુષ્યસ્તત્ર સર્વાઃ સ્મ ક્રિયાસ્તસ્ય મહાત્મનઃ ।
પ્રવૃત્તાસ્ત્રિદિવે રાજન્દિવ્યાશ્ચૈવ સનાતનાઃ ॥
અગ્નિકાર્યાણિ સમિધઃ કુશાઃ સુમનસસ્તથા ।
બલયશ્ચાન્નલાજાભિર્ધૂપનં દીપકર્મ ચ ॥
સર્વં તસ્ય ગૃહે રાજ્ઞઃ પ્રાવર્તત મહાત્મનઃ ।
જપયજ્ઞાન્મનોયજ્ઞાંસ્ત્રિદિવેઽપિ ચકાર સઃ ॥
દેવાનભ્યર્ચયચ્ચાપિ વિધિવત્સ સુરેશ્વરઃ ।
સર્વાનેવ યથાન્યાયં યથાપૂર્વમરિન્દમ ॥
અથેનદ્રોઽહમિતિ જ્ઞાત્વા અહઙ્કારં સમાવિશત્ ।
સર્વાશ્ચૈવ ક્રિયાસ્તસ્ય પર્યહીયન્ત ભૂપતેઃ ॥
સપ્તર્ષીન્વાહયામાસ વરદાનદમાન્વિતઃ ।
પરિહીનક્રિયશ્ચૈવ દુર્બલત્વમુપેયિવાન્ ॥
તસ્ય વાહયતઃ કાલો મુનિમુખ્યાંસ્તપોધનાન્ ।
અહઙ્કારાભિભૂતસ્ય સુમહાનત્યવર્તત ॥
અથ પર્યાયશઃ સર્વાન્વાહનાયોપચક્રમે ।
પર્યાયશ્ચાપ્યગસ્ત્યસ્ય સમપદ્યત ભારત ॥
અથાગત્ય મહાતેજા ભૃગુર્બ્રહ્મવિદાંવરઃ ।
અગસ્ત્યમાશ્રમસ્થં વૈ સમુપેત્યેદમબ્રવીત્ ॥
એવં વયમસત્કારં દેવેન્દ્રસ્યાસ્ય દુર્મતેઃ ।
નહુષસ્ય કિમર્થં વૈ મર્ષયામ મહામુને ॥
અગસ્ત્ય ઉવાચ ।
કથમેષ મયા શક્યઃ શપ્તું યસ્ય મહામુને ।
વરદેન વરો દત્તો ભવતો વિદિતશ્ચ સઃ ॥
યો મે દૃષ્ટિપથં ગચ્છેત્સ મે વશ્યો ભવેદિતિ ।
ઇત્યનેન વરં દેવો યાચિતો ગચ્છતા દિવમ્ ॥
એવં ન દગ્ધઃ સ મયા ભવતા ચ ન સંશયઃ ।
અન્યેનાપ્યૃષિમુખ્યેન ન દગ્ધો ન ચ પાતિતઃ ॥
અમૃતં ચૈવ પાનાય દત્તમસ્મૈ પુરા વિભો ।
મહાત્મના તદર્તં ચ નાસ્માભિર્વિનિપાત્યતે ॥
પ્રાયચ્છત વરં દેવઃ પ્રજાનાં દુઃખકારણમ્ ।
દ્વિજેષ્વધર્મયુક્તાનિ સ કરોતિ નરાધમઃ ॥
તત્ર યત્પ્રાપ્તકાલં નસ્તદ્બ્રૂ વદતાંવર ।
ભવાંશ્ચાપિ યથા બ્રૂયાત્તત્કર્તાસ્મિ ન સંશયઃ ॥
ભૃગુરુવાચ ।
પિતામહનિયોગેન ભવન્તં સોઽહમાગતઃ ।
પ્રતિકર્તું બલવતિ નહુષે દર્પમોહિતે ॥
અદ્ય હિ ત્વાં સુદુર્બુદ્ધી રથે યોક્ષ્યતિ દેવરાટ્ ।
અદ્યૈનમહમુદ્વૃત્તં કરિષ્યેઽનિન્દ્રમોજસા ॥
અદ્યેન્દ્રં સ્થાપયિષ્યામિ પશ્યતસ્તે શતક્રતુમ્ । સઞ્ચાલ્ય પાપકર્માણમૈન્દ્રાત્સ્થાનાત્સુદુર્મતિમ્ ।
અદ્ય ચાસૌ કુદેવેન્દ્રસ્ત્વાં પદા ધર્ષયિષ્યતિ ।
દૈવોપહતચિત્તત્વાદાત્મનાશાય મન્દધીઃ ॥
વ્યુત્ક્રાન્તધર્મં તમહં ધર્ષણામર્ષિતો ભૃશમ્ ।
અહિર્ભવસ્વેતિ રુષા શપ્સ્યે પાપં દ્વિજદ્રુહમ્ ॥
તત એનં સુદુર્બુદ્ધિં ધિક્શબ્દાભિહતત્વિષમ્ ।
ધરણ્યાં પાતયિષ્યામિ પશ્યતસ્તે મહામુને ॥
નહુષં પાપકર્માણમૈશ્વર્યબલમોહિતમ્ ।
યથા ચ રોચતે તુભ્યં તથા કર્તાસ્મ્યહં મુને ॥
એવમુક્તસ્તુ ભૃગુણા મૈત્રાવરુણિરવ્યયઃ ।
અગસ્ત્યઃ પરમપ્રીતો બભૂવ વિગતજ્વરઃ ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0