મહાભારત · અધ્યાય 13.100
સર્વાન્કામાન્પ્રયચ્છન્તિ યે પ્રયચ્છન્તિ કાઞ્ચનમ્ ।
ઇત્યેવં ભગવાનત્રિઃ પિતામહસુતોઽબ્રવીત્ ॥
પવિત્રં શુચ્યથાયુષ્યં પિતૃણામક્ષ્યં ચ તત્ ।
સુવર્ણં મનુજેન્દ્રેણ હરિશ્ચન્દ્રેણ કીર્તિતમ્ ॥
પાનીયપરમં દાનં દાનાનાં મનુરબ્રવીત્ ।
તસ્માત્કૂપાંશ્ચ વાપીશ્ચ તટાકાનિ ચ સ્વાનયેત્ ॥
સર્વં વિનાશયેત્પાપં પુરુષસ્યેહ કર્મણઃ ।
કૂપઃ પ્રવૃત્તપાનીયઃ સુપ્રવૃત્તશ્ચ નિત્યશઃ ॥
સર્વં તારયતે વંશં યસ્ય ખાતે જલાશયે ।
ગાવઃ પિબન્તિ વિપ્રાશ્ચ સાધવશ્ચ નરાઃ સદા ॥
નિદાઘકાલે પાનીયં યસ્ય તિષ્ઠત્યવારિતમ્ ।
સ દુર્ગં વિષમં કૃત્સ્નં ન કદાચિદવાપ્નુતે ॥
બૃહસ્પતેર્ભગવતઃ પૂષ્ણશ્ચૈવ ભગસ્ય ચ ।
અશ્વિનોશ્ચૈવ વહ્નેશ્ચ પ્રીતિર્ભવતિ સર્પિષા ॥
પરમં ભેષજં હ્યેતદ્યજ્ઞાનામેતદુત્તમમ્ ।
રસાનામુત્તમં ચૈતત્ફલાનાં ચૈતદુત્તમમ્ ॥
ફલકામો યશસ્કામઃ પુષ્ટિકામશ્ચ નિત્યદા ।
ઘૃતં દદ્યાદ્દ્વિજાતિભ્યઃ પુરુષઃ શુચિરાત્મવાન્ ॥
ઘૃતં માસે આશ્વયુજિ વિપ્રભ્યો યઃ પ્રયચ્છતિ ।
તસ્મૈ પ્રયચ્છતો રૂપં પ્રીતૌ દેવાવિહાશ્વિનૌ ॥
પાયસં સર્પિષા મિશ્રં દ્વિજેભ્યો યઃ પ્રયચ્છતિ ।
ગૃહં તસ્ય ન રક્ષાંસિ ધર્ષયન્તિ કદાચન ॥
પિપાસયા ન મ્રિયતે સોપચ્છન્દશ્ચ જાયતે ।
ન પ્રાપ્નુયાચ્ચ વ્યસનં કરકાન્યઃ પ્રયચ્છતિ ॥
પ્રયતો બ્રાહ્મણાગ્રે યઃ શ્રદ્ધયા પરયા યુતઃ ।
ઉપસ્પર્શનષડ્ભાગં લભતે પુરુષઃ સદા ॥
યઃ સાધનાર્થં કાષ્ઠાનિ બ્રાહ્મણેભ્યઃ પ્રયચ્છતિ ।
પ્રતાપનાર્થં રાજેન્દ્ર વૃત્તવદ્ભ્યઃ સદા નરઃ ॥
સિદ્ધ્યન્ત્યર્થાઃ સદા તસ્ય કાર્યાણિ વિવિધાનિ ચ ।
ઉપર્યુપરિ શત્રૂણાં વપુષા દીપ્યતે ચ સઃ ॥
ભગવાંશ્ચાપિ સમ્પ્રતો વહ્નિર્ભવતિ નિત્યશઃ ।
ન તં ત્યજન્તિ પશવઃ સઙ્ગ્રામે ચ જયત્યપિ ॥
પુત્રાઞ્શ્રિયં ચ લભતે યશ્છત્રં સમ્પ્રચ્છતિ ।
ન ચક્ષુર્વ્યાધિં લભતે યજ્ઞભાગમથાશ્નુતે ॥
નિદાઘકાલે વર્ષે વા યશ્છત્રં સમ્પ્રયચ્છતિ । નાસ્ય કશ્ચિન્મનોદાહઃ કદાચિદપિ જાયતે ।
કૃચ્છ્રાત્સ વિષમાચ્ચૈવ ક્ષિપ્રં મોક્ષમવાપ્નુતે ॥
પ્રદાનં સર્વદાનાનાં શકટસ્ય વિશામ્પતે ।
એવમાહ મહાભાગઃ શાણ્ડિલ્યો ભગવાનૃષિઃ ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0