મહાભારત · અધ્યાય 12.106
ન નિકૃત્યા ન દમ્ભેન બ્રહ્મન્નિચ્છામિ જીવિતુમ્ ।
નાધર્મયુક્તાનિચ્છેયમર્થાન્સુમહતોઽપ્યહમ્ ॥
પુરસ્તાદેવ ભગવન્મયૈતદપવર્જિતમ્ ।
યેન પાપં ન શઙ્કેત યદ્વા કૃત્સ્નં હિતં ભવેત્ ॥
આનૃશંસ્યેન ધર્મેણ લોકે હ્યસ્મિઞ્જિજીવિષુઃ ।
નાહમેતદલં કર્તું નૈતન્મય્યુપપદ્યતે ॥
મુનિરુવાચ ।
ઉપપન્નસ્ત્વમેતેન યથા ક્ષત્રિય ભાષસે ।
પ્રકૃત્યા હ્યુપપન્નોઽસિ બુદ્ધ્યા ચાદ્ભુતદર્શનઃ ॥
ઉભયોરેવ સાહ્યાર્થે યતિષ્યે તવ તસ્ય ચ ।
સંશ્લેષં વા કરિષ્યામિ શાશ્વતં હ્યનપાયિનમ્ ॥
ત્વાદૃશં હિ કુલે જાતભનૃશંસં બહુશ્રુતમ્ ।
અમાત્યં કો ન કુર્વીત રાજ્યપ્રણયકોવિદમ્ ॥
યસ્ત્વં પ્રવ્રાજિતો રાજ્યાદ્વ્યસનં ચોત્તમં ગતઃ ।
આનૃશંસ્યેન વૃત્તેન ક્ષત્રિયેચ્છસિ જીવિતુમ્ ॥
આગન્તા મદ્ગૃહં તાત વૈદેહઃ સત્યસન્ગરઃ ।
અથાહં તં નિયોક્ષ્યામિ તત્કરિષ્યત્યસંશયમ્ ॥
ભીષ્મ ઉવાચ ।
તત આહૂય વૈદેહં મુનિર્વચનમબ્રવીત્ ।
અયં રાજકુલે જાતો વિદિતાભ્યન્તરો મમ ॥
આદર્શ ઇવ શુદ્ધાત્મા શારદશ્ચન્દ્રમા યથા ।
નાસ્મિન્પશ્યામિ વૃજિનં સર્વતો મે પરીક્ષિતઃ ॥
તેન તે સન્ધિરેવાસ્તુ વિશ્વસાસ્મિન્યથા મયિ ।
ન રાજ્યમનમાત્યેન શક્યં શાસ્તુમમિત્રહન્ ॥
અમાત્ય શુદ્ધ એવ સ્યાદ્બુદ્ધિસમ્પન્ન એવ વા ।
તસ્માચ્ચૈવ ભયં રાજ્ઞઃ પશ્ય રાજ્યસ્ય યોજનમ્ ॥
ધર્માત્મનાં ક્વચિલ્લોકે નાન્યાસ્તિ ગતિરીદૃશી । તદા રાજપુત્રોઽયં સતાં માર્ગમનુષ્ઠિતઃ ।
અસન્ગૃહીતસ્ત્વેવૈષ ત્વયા ધર્મપુરોગમઃ ॥
સંસેવ્યમાનઃ શત્રૂંસ્તે ગૃહ્ણીયાન્મહતો ગણાન્ ॥
યદ્યયં પ્રતિયુદ્ધ્યેત સ્વકર્મ ક્ષત્રિયસ્ય તત્ ।
જિગીષમાણસ્ત્વાં યુદ્ધે પિતૃપૈતામહે પદે ॥
ત્વં અપિ પ્રતિયુદ્ધ્યેથા વિજિગીષુર્વ્રતે સ્થિતઃ ।
અયુદ્ધ્વૈવ નિયોગાન્મે વશે કુરુ હિતે સ્થિતઃ ॥
સ ત્વં ધર્મમવેક્ષસ્વ હિત્વા લોભમસામ્પ્રતમ્ ।
ન ચ કામાન્ન ચ દ્રોહાત્સ્વધર્મં હાતુમર્હસિ ॥
નૈવ નિત્યં જયસ્તાત નૈવ નિત્યં પરાજયઃ ।
તસ્માજ્જયશ્ચ ભોક્તવ્યો ભોક્તવ્યશ્ચ પરાજયઃ ॥
આત્મન્યપિ ચ સન્દૃશ્યાવૃભૌ જયપરાજયૌ ।
નિઃશેષકારિણાં તાત નિઃશેષકરણાદ્ભયમ્ ॥
ઇત્યુક્તઃ પ્રત્યુવાચેદં વચનં બ્રાહ્મણર્ષભમ્ ।
પ્રતિપૂજ્યાભિસત્કૃત્ય પૂજાર્હમનુમાન્ય ચ ॥
યથા બ્રૂયાન્મહાપ્રાજ્ઞો યથા બ્રૂયાન્મહાશ્રુતઃ ।
શ્રેયસ્કામો યથા બ્રૂયાદુભયોરેવ તત્ક્ષમમ્ ॥
યદ્યદ્વચનમુક્તોઽસ્મિ કરિષ્યામિ ચ તત્તથા ।
એતદ્ધિ પરમં શ્રેયો ન મેઽત્રાસ્તિ વિચારણા ॥
તતઃ કૌસલ્યમાહૂય મૈથિલો વાક્યમબ્રવીત્ ।
ધર્મતો બુદ્ધિતશ્ચૈવ બલેન ચ જિતં મયા ॥
અહં ત્વયા ચાત્મગુણૈર્જિતઃ પાર્થિવસત્તમ ।
આત્માનમનવજ્ઞાય જિતવદ્વર્તતાં ભવાન્ ॥
નાવમન્યામિ તે બુદ્ધિં નાવમન્યે ચ પૌરુષમ્ ।
નાવમન્યે જયામીતિ જિતવદ્વર્તતાં ભવાન્ ॥
યથાવત્પૂજિતો રાજન્ગૃહં ગન્તાસિ મે ગૃહાત્ ।
તતઃ સમ્પૂજ્ય તૌ વિપ્રં વિશ્વસ્તૌ જગ્મતુર્ગૃહાન્ ॥
વૈદેહસ્ત્વથ કૌસલ્યં પ્રવેશ્ય ગૃહમઞ્જસા ।
પ્રાદ્યાર્ધ્યમધુપર્કૈસ્તં પૂજાર્હં પ્રત્યપૂજયત્ ॥
દદૌ દુહિતરં ચાસ્મૈ રત્નાનિ વિવિધાનિ ચ ।
એષ રાજ્ઞાં પરો ધર્મઃ સમૌ જયપરાજયૌ ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0