મહાભારત · અધ્યાય 1.27

સમ્પ્રહૃષ્ટાસ્તતો નાગા જલધારાપ્લુતાસ્તદા ।
સુપર્ણેનોહ્યમાનાસ્તે જગ્મુસ્તં દ્વીપમાશુ વૈ ॥

તં દ્વીપં મકરાવાસં વિહિતં વિશ્વકર્મણા ।
તત્ર તે લવણં ઘોરં દદૃશુઃ પૂર્વમાગતાઃ ॥

સુપર્ણસહિતાઃ સર્પાઃ કાનનં ચ મનોરમમ્ ।
સાગરામ્બુપરિક્ષિપ્તં પક્ષિસઙ્ઘનિજાદિતમ્ ॥

વિચિત્રફલપુષ્પાભિર્વનરાજિભિરાવૃતમ્ ।
ભવનૈરાવૃતં રમ્યૈસ્તથા પદ્માકરૈરપિ ॥

પ્રસન્નસલિલૈશ્ચાપિ હ્વદૈર્દિવ્યૈર્વિભૂષિતમ્ ।
દિવ્યગન્ધવહૈઃ પુણ્યૈર્મારુતૈરુપવીજિતમ્ ॥

ઉત્પતદ્ભિરિવાકાશં વૃક્ષૈર્મલયજૈરપિ ।
શોભિતં પુષ્પવર્ષાણિ મુઞ્ચદ્ભિર્મારુતોદ્ધતૈઃ ॥

વાયુવિક્ષિપ્તકુસુમૈસ્તથાઽન્યૈરપિ પાદપૈઃ ।
કિરદ્ભિરિવ તત્રસ્થાન્નાગાન્પુષ્પામ્બુવૃષ્ટિભિઃ ॥

મનઃસંહર્ષજં દિવ્યં ગન્ધર્વાપ્સરસાં પ્રિયમ્ ।
મત્તભ્રમસ્સન્ઘુષ્ટં મનોજ્ઞાકૃતિદર્શનમ્ ॥

રમણીયં શિવં પુણ્યં સર્વૈર્જનમનોહરૈઃ ।
નાનાપક્ષિરુતં રમ્યં કદ્રૂપુત્રપ્રહર્ષણમ્ ॥

તત્તે વનં સમાસાદ્ય વિજહ્રુઃ પન્નગાસ્તદા ।
અબ્રુવંશ્ચ મહાવીર્યં સુપર્ણં પતગેશ્વરમ્ ॥

વહાસ્માનપરં દ્વીપં સુરમ્યં વિમલોદકમ્ ।
ત્વં હિ દેશાન્બહૂન્રમ્યાન્વ્રજન્પશ્યસિ ખેચર ॥
સૌતિરુવાચ ।

સ વિચિન્ત્યાબ્રવીત્પક્ષી માતરં વિનતો તદા ।
કિં કારણં મયા માતઃ કર્તવ્યં સર્પભાષિતમ્ ॥
વિનતોવાચ ।

દાસીભૂતાસ્મિ દુર્યોગાત્સપત્ન્યાઃ પતગોત્તમ ।
પણં વિતથમાસ્થાય સર્પૈરુપધિના કૃતમ્ ॥
સૌતિરુવાચ ।

તસ્મિંસ્તુ કથિતે માત્રા કારણે ગગનેતરઃ ।
ઉવાચ વચનં સર્પાંસ્તેન દુઃખેન દુઃખિતઃ ॥

કિમાહૃત્ય વિદિત્વા વા કિં વા કૃત્વેહ પૌરુષમ્ ।
દાસ્યાદ્વો વિપ્રમુચ્યેયં તથ્યં વદત લેલિહાઃ ॥
સૌતિરુવાચ ।

શ્રુત્વા સમબ્રુવન્સર્પા આહરામૃતમોજસા ।
તતો દાસ્યાદ્વિપ્રમોક્ષો ભવિતા તવ ખેચર ॥