મહાભારત · અધ્યાય 1.26
એવં સ્તુતસ્તદા કદ્ર્વા ભગવાન્હરિવાહનઃ ।
નીલજીમૂતસન્ઘાતૈઃ સર્વમમ્બરમાવૃણોત્ ॥
મેઘાનાજ્ઞાપયામાસ વર્ષધ્વમમૃતં શુભમ્ ।
તે મેઘા મુમુચુસ્તોયં પ્રભૂતં વિદ્યુદુજ્જ્વલાઃ ॥
પરસ્પરમિવાત્યર્થં ગર્જન્તઃ સતતં દિવિ ।
સંવર્તિતમિવાકાશં જલદૈઃ સુમહાદ્ભુતૈઃ ॥
સૃજદ્ભિરતુલં તોયમજસ્રં સુમહારવૈઃ ।
સમ્પ્રનૃત્તમિવાકાશં ધારોર્મિભિરનેકશઃ ॥
મેઘસ્તનિતનિર્ઘોષૌર્વિદ્યુત્પવનકમ્પિતૈઃ ।
તૈર્મેઘૈઃ સતતાસારં વર્ષદ્ભિરનિશં તદા ॥
નષ્ટચન્દ્રાર્કકિરણમમ્બરં સમપદ્યત ।
નાગાનામુત્તમો હર્ષસ્તથા વર્ષતિ વાસવે ॥
આપૂર્યત મહી ચાપિ સલિલેન સમન્તતઃ । રસાતલમનુપ્રાપ્તં શીતલં વિમલં જલમ્ ।
તદા ભૂરભવચ્છન્ના જલોર્મિભિરનેકશઃ ।
રામણીયકમાગચ્છન્માત્રા સહ ભુજન્ગમાઃ ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0