મહાભારત · અધ્યાય 1.25

તતઃ કામગમઃ પક્ષી મહાવીર્યો મહાબલઃ ।
માતુરન્તિકમાગચ્છત્પરં પારં મહોદધેઃ ॥

યત્ર સા વિનતા તસ્મિન્પણિતેન પરાજિતા ।
અતીવ દુઃખસન્તપ્તા દાસીભાવમુપાગતા ॥

તતઃ કદાચિદ્વિનતાં પ્રણતાં પુત્રસન્નિધૌ ।
કાલે ચાહૂય વચનં કદ્રૂરિદમભાષત ॥

નાગાનામાલયં ભદ્રે સુરમ્યં ચારુદર્શનમ્ ।
સમુદ્રકુક્ષાવેકાન્તે તત્ર માં વિનતે નય ॥
સૌતિરુવાચ ।

તતઃ સુપર્ણમાતા તામવહત્સર્પમાતરમ્ ।
પન્નગાન્ગરુડશ્ચાપિ માતુર્વચનચોદિતઃ ॥

સ સૂર્યમભિતો યાતિ વૈનતેયો વિહન્ગમઃ ।
સૂર્યરશ્મિપ્રતપ્તાશ્ચ મૂર્ચ્છિતાઃ પન્નગાઽભવન્ ॥

તદવસ્થાન્સુતાન્દૃષ્ટ્વા કદ્રૂઃ શક્રમથાસ્તુવત્ ।
નમસ્તે સર્વદેવેશ નમસ્તે બલસૂદન ॥

નમુચિઘ્ન નમસ્તેઽસ્તુ સહસ્રાક્ષ શચીપતે ।
સર્પાણાં સૂર્યતપ્તાનાં વારિણા ત્વં પ્લવો ભવ ॥

ત્વમેવ પરમં ત્રાણમસ્માકમમરોત્તમ ।
ઈશો અસિ પવઃ સ્રષ્ટું ત્વમનલ્પં પુરન્દર ॥

ત્વમેવ મેઘસ્ત્વં વાયુસ્ત્વમગ્નિર્વિદ્યુતોઽમ્બરે ।
ત્વમભ્રગણવિક્ષેપ્તા ત્વામેવાહુર્મહાઘનમ્ ॥

ત્વં વજ્રમતુલં ઘોરં ઘોષવાંસ્ત્વં બલાહકઃ ।
સ્રષ્ટા ત્વમેવ લોકાનાં સંહર્તા ચાપરાજિતઃ ॥

ત્વં જ્યોતિઃ સર્વભૂતાનાં ત્વમાદિત્યો વિભાવસુઃ ।
ત્વં મહદ્ભૂતમાશ્ચર્યં ત્વં રાજા ત્વં સુરોત્તમઃ ॥

ત્વં વિષ્ણુસ્ત્વં સહસ્રાક્ષસ્ત્વં દેવસ્ત્વં પરાયણમ્ ।
ત્વં સર્વમમૃતં દેવ ત્વં સોમઃ પરમાર્ચિતઃ ॥

ત્વં મુહૂર્તસ્તિથિસ્ત્વં ચ ત્વં લવસ્ત્વં પુનઃ ક્ષણઃ । શુક્લસ્ત્વં બહુલસ્ત્વં ચ કલા કાષ્ઠા ત્રુટિસ્તથા ।
સંવત્સરર્તવો માસા રજન્યશ્ચ દિનાનિ ચ ॥

ત્વમુત્તમા સગિરિવના વસુન્ધરા સભાસ્કરં વિતિમિરમમ્બરં તથા ।
મદોદધિઃ સતિમિતિમિઙ્ગિલસ્તથા મહોર્મિમાન્બહુમકરો ઝષાકુલઃ ॥

મહાયશાસ્ત્વમિતિ સદાઽભિપૂજ્યસે મનીષિભિર્મુદિતમના મહર્ષિભિઃ ।
અભિષ્ટુતઃ પિબસિ ચ સોમમધ્વરે કષટ્કૃતાન્યપિ ચ હવીંષિ ભૂતયે ॥

ત્વં વિપ્રૈઃ સતતમિહેજ્યસે ફલાર્થં વેદાઙ્ગેષ્વતુલબલૌઘ ગીયસે ચ ।
ત્વદ્ધેતોર્યજનપરાયણા દ્વિજેન્દ્રા વેદાઙ્ગાન્યભિગમયન્તિ સર્વયત્નૈઃ ॥