મહાભારત · અધ્યાય 1.256

તતઃ પ્રજ્વલિતે વહ્નૌ શાર્ઙ્ગકાસ્તે સુદુઃખિતાઃ ।
વ્યથિતાઃ પરમોદ્વિગ્ના નાધિજગ્મુઃ પરાયણમ્ ॥

નિશામ્ય પુત્રકાન્બાલાન્માતા તેષાં તપસ્વિની ।
જરિતા શોકદુઃખાર્તા વિલલાપ સુદુઃખિતા ॥
જરિતોવાચ ।

અયમગ્નિર્દહન્કક્ષમિત આયાતિ ભીષણઃ ।
જગત્સન્દીપયન્ભીમો મમ દુઃખવિવર્ધનઃ ॥

ઇમે ચ માં કર્ષયન્તિ શિશવો મન્દચેતસઃ ।
અબર્હાશ્ચરણૈર્હીનાઃ પૂર્વેષાં નઃ પરાયણાઃ ॥

ત્રાસયંશ્ચાયમાયાતિ લેલિહાનો મહીરુહાન્ ।
અજાતપક્ષાશ્ચ સુતા ન શક્તાઃ સરણે મમ ॥

આદાય ચ ન શક્નોમિ પુત્રાંસ્તરિતુમાત્મના ।
ન ચ ત્યક્તુમહં શક્તા હૃદયં દૂયતીવ મે ॥

કં તુ જહ્યામહં પુત્રં કમાદાય વ્રજામ્યહમ્ ।
કિન્નુ મે સ્યાત્કૃતં કૃત્વા મન્યધ્વં પુત્રકાઃ કથમ્ ॥

ચિન્તયાના વિમોક્ષં વો નાધિગચ્છામિ કિઞ્ચન ।
છાદયિષ્યામિ વો ગાત્રૈઃ કરિષ્યે મરણં સહ ॥

જરિતારૌ કુલં હ્યેતજ્જ્યેષ્ઠત્વેન પ્રતિષ્ઠિતમ્ ।
સારિસૃક્કઃ પ્રજાયેત પિતૄણાં કુલવર્ધનઃ ॥

સ્તમ્બમિત્રસ્તપઃ કુર્યાદ્દ્રોણો બ્રહ્મવિદાં વરઃ ।
ઇત્યેવમુક્ત્વા પ્રયયૌ પિતા વો નિર્ઘૃણઃ પુરા ॥

કમુપાદાય શક્યેયં ગન્તું કષ્ટાઽપદુત્તમા । કિં નુ કૃત્વા કૃતં કાર્યં ભવેદિતિ ચ વિહ્વલા ।
નાપશ્યત્સ્વધિયા મોક્ષં સ્વસુતાનાં તદાનલાત્ ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।

એવં બ્રુવાણાં શાર્ઙ્ગાસ્તે પ્રત્યૂચુરથ માતરમ્ ।
સ્નેહમુત્સૃજ્ય માતસ્ત્વં પત યત્ર ન હવ્યવાટ્ ॥

અસ્માસ્વિહ વિનષ્ટેષુ ભવિતારઃ સુતાસ્તવ ।
ત્વયિ માતર્વિનષ્ટાયાં ન નઃ સ્યાત્કુલસન્તતિઃ ॥

અન્વવેક્ષ્યૈતદુભયં ક્ષેમં સ્યાદ્યત્કુલસ્ય નઃ ।
તદ્વૈ કર્તું પરઃ કાલો માતરેષ ભવેત્તવ ॥

મા ત્વં સર્વવિનાશાય સ્નેહં કાર્ષીઃ સુતેષુ નઃ ।
ન હીદં કર્મ મોઘં સ્યાલ્લોકકામસ્ય નઃ પિતુઃ ॥
જરિતોવાચ ।

ઇદમાખોર્બિલં ભૂમૌ વૃક્ષસ્યાસ્ય સમીપતઃ ।
તદાવિશધ્વં ત્વરિતા વહ્નેરત્ર ન વો ભયમ્ ॥

તતોઽહં પાંસુના છિદ્રમપિધાસ્યામિ પુત્રકાઃ ।
એવં પ્રતિકૃતં મન્યે જ્વલતઃ કૃષ્ણવર્ત્મનઃ ॥

તત એષ્યામ્યતીતેઽગ્નૌ વિહન્તું પાંસુશઞ્ચયમ્ ।
રોચતામેષ વો વાદો મોક્ષાર્થં ચ હુતાશનાત્ ॥
શાર્ઙ્ગકા ઊચુઃ ।

અબર્હાન્માંસભૂતાન્નઃ ક્રવ્યાદાખુર્વિનાશયેત્ ।
પશ્યમાના ભયમિદં પ્રવેષ્ટું નાત્ર શક્નુમઃ ॥

કથમગ્નિર્ન નો ધક્ષ્યેત્કથમાખુર્ન નાશયેત્ ।
કથં ન સ્યાત્પિતા મોઘઃ કથં માતા ધ્રિયેત નઃ ॥

બિલ આખોર્વિનાશઃ સ્યાદગ્નેરાકાશચારિણામ્ ।
અન્વવેક્ષ્યૈતદુભયં શ્રેયાન્દાહો ન ભક્ષણમ્ ॥

ગર્હિતં મરણં નઃ સ્યાદાખુના ભક્ષિતે બિલે ।
શિષ્ટાદિષ્ટઃ પરિત્યાગઃ શરીરસ્ય હુતાશનાત્ ॥

અગ્નિદાહે તુ નિયતં બ્રહ્મલોકે ધ્રુવા ગતિઃ ॥