મહાભારત · અધ્યાય 1.236

તતઃ સમુદ્રે તીર્થાનિ દક્ષિમે ભરતર્ષભઃ ।
અભ્યગચ્છત્સુપુણ્યાનિ સોભિતાનિ તપસ્વિભિઃ ॥

વર્જયન્તિ સ્મ તીર્તાનિ તત્ર પઞ્ચ સમ તાપસાઃ ।
અવકીર્ણાનિ યાન્યાસન્પુરસ્તાત્તુ તપસ્વિભિઃ ॥

અગસ્ત્યતીર્થં સૌભદ્રં પૌલોમં ચ સુપાવનમ્ ।
કારન્ધમં પ્રસન્નં ચ મહમેધફલં ચ તત્ ॥

ભારદ્વાજસ્ય તીર્થં તુ પાપપ્રશમનં મહત્ ।
એતાનિ પઞ્ચ તીર્થાનિ દદર્શ કુરુસત્તમઃ ॥

વિવિક્તાન્યુપલક્ષ્યાથ તાનિ તીર્થાનિ પાણ્ડવઃ ।
દૃષ્ટ્વા ચ વર્જ્યમાનાનિ મુનિભિર્ધર્મબુદ્ધિભિઃ ॥

તપસ્વિનસ્તતોઽપૃચ્છત્પ્રાઞ્જલિઃ કુરુનન્દનઃ ।
તીર્થાનીમાનિ વર્જ્યન્તે કિમર્થં બ્રહ્મવાદિભિઃ ॥
તાપસા ઊચુઃ ।

ગ્રાહાઃ પઞ્ચ વસન્ત્યેષુ હરન્તિ ચ તપોધનાન્ ।
તત એતાનિ વર્જ્યન્તે તીર્થાનિ કુરુનન્દન ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।

તેષાં શ્રુત્વા મહાબાહુર્વાર્યમાણસ્તપોધનૈઃ ।
જગામ તાનિ તીર્થાનિ દ્રષ્ટું પુરુષસત્તમઃ ॥

તતઃ સૌભદ્રમાસાદ્ય મહર્ષેસ્તીર્થમુત્તમમ્ ।
વિગાહ્ય સહસા શૂરઃ સ્નાનં ચક્રે પરન્તપઃ ॥

અથ તં પુરુષવ્યાઘ્રમન્તર્જલચરો મહાન્ ।
જગ્રાહ ચરણે ગ્રાહઃ કુન્તીપુત્રં ધનઞ્જયમ્ ॥

સ તમાદાય કૌન્તેયો વિસ્ફુરન્તં જલેચરમ્ ।
ઉદતિષ્ઠન્મહાબાહુર્બલેન બલિનાં વરઃ ॥

ઉત્કૃષ્ટ એવ ગ્રાહસ્તુ સોઽર્જુનેન યશસ્વિના ।
બભૂવ નારી કલ્યાણી સર્વાભરણભૂષૈતા ॥

દીપ્યમાના શ્રિયા રાજન્દિવ્યરૂપા મનોરમા ।
તદદ્ભુતં મહદ્દૃષ્ટ્વા કુન્તીપુત્રો ધનઞ્જયઃ ॥

તાં સ્ત્રિયં પરમપ્રીત ઇદં વચનમબ્રવીત્ ।
કા વૈ ત્વમસિ કલ્યાણિકુતો વાઽસિ જલેચરી ॥

કિમર્થં ચ મહત્પાપમિદં કૃતવતી પુરા ।
વર્ગોવાચ ।
અપ્સરાઽસ્મિ મહાબાહો દેવારણ્યવિહારિણી ॥

ઇષ્ટા ધનપતેર્નિત્યં વર્ગા નામ મહાબલ ।
મમ સખ્યશ્ચતસ્રોઽન્યાઃ સર્વાઃ કામગમાઃ શુભાઃ ॥

તાભિઃ સાર્ધં પ્રયાતાઽસ્મિ લોકપાલનિવેશનમ્ ।
તતઃ પશ્યામહે સર્વા બ્રાહ્મણં સંશિતવ્રતમ્ ॥

રૂપવન્તમધીયાનમેકમેકાન્તચારિણમ્ ।
તસ્યૈવ તપસા રાજંસ્તદ્વયં તેજસા વૃતમ્ ॥

આદિત્ય ઇવ તં દેશં ઇત્વં સર્વ વ્યકાશયત્ ।
તસ્ય દૃષ્ટ્વા તપસ્તાદૃગ્રૂપચાદ્ભુતમુત્તમમ્ ॥

અવતીર્ણાઃ સ્મ તં દેશં તપોવિઘ્નચિકીર્ષયા ।
અહં ચ સૌરભેયી ચ સમીચી બુદ્બુદા લતા ॥

યૌગપદ્યેન તં વિપ્રમભ્યગચ્છામ ભારત ।
ગાયન્ત્યોઽથહસન્ત્યશ્ચ લોભયિત્વા ચ તં દ્વિજં ॥

સ ચ નાસ્માસુ કૃતવાન્મનો વીર કથઞ્ચન ।
નાકમ્પત મહાતેજાઃ સ્થિતસ્તપસિ નિર્મલે ॥

સોઽશપત્કુપિતોઽસ્માંસ્તુ બ્રાહ્મણઃ ક્ષત્રિયર્ષભ ।
ગ્રાહભૂતા જલે યૂયં ચરિષ્યથ શતં સમાઃ ॥