મહાભારત · અધ્યાય 1.232
જિત્વા તુ પૃથિવીં દૈત્યૌ નિઃસપત્નૌ ગતવ્યથૌ ।
કૃત્વા ત્રૈલોક્યમવ્યગ્રં કૃતકૃત્યૌ બભૂવતુઃ ॥
દેવગન્ધર્વયક્ષાણાં નાગપાર્થિવરક્ષસામ્ ।
આદાય સર્વરત્નાનિ પરાં તુષ્ટિમુપાગતૌ ॥
યદા ન પ્રતિષેદ્ધારસ્તયોઃ સન્તીહ કેચન ॥
નિરુદ્યોગૌ તદા ભૂત્વા વિજહ્રાતેઽમરાવિવ ॥
સ્ત્રીભિર્માલ્યૈશ્ચ ગન્ધૈશ્ચ ભક્ષ્યભોજ્યૈઃ સુપુષ્કલૈઃ ।
પાનૈશ્ચ વિવિધૈર્હૃદ્યૈઃ પરાં પ્રીતિમવાપતુઃ ॥
અન્તઃપુરવનોદ્યાને પર્વતેષુ વનેષુ ચ ।
યથેપ્સિતેષુ દેશેષુ વિજહ્રાતેઽમરાવિવ ॥
તતઃ કદાચિદ્વિન્ધ્યસ્ય પ્રસ્થે સમશિલાતલે ।
પુષ્પિતાગ્રેષુ સાલેષુ વિહારમભિજગ્મતુઃ ॥
દિવ્યેષુ સર્વકામેષુ સમાનીતેષુ તાવુભૌ ।
વરાસનેષુ સંહૃષ્ટૌ સહ સ્ત્રીભિર્નિષીદતુઃ ॥
તતો વાદિત્રનૃત્તાભ્યામુપાતિષ્ઠન્ત તૌ સ્ત્રિયઃ ।
ગીતૈશ્ચ સ્તુતિસંયુક્તૈઃ પ્રીત્યા સમુપજગ્મિરે ॥
તતસ્તિલોત્તમા તત્ર વને પુષ્પાણિ ચિન્વતી ।
વેષં સા ક્ષિપ્તમાધાય રક્તેનૈકેન વાસસા ॥
નદીતીરેષુ જાતાન્સા કર્ણિકારાન્પ્રચિન્વતી ।
શનૈર્જગામ તં દેશં યત્રાસ્તાં તૌ મહાસુરૌ ॥
તૌ તુ પીત્વા વરં પાનં મદરક્તાન્તલોચનૌ ।
દૃષ્ટ્વૈવ તાં વરારોહાં વ્યથિતૌ સમ્બભૂવતુઃ ॥
તાવુત્થાયાસનં હિત્વા જગ્મતુર્યત્ર સા સ્થિતા ।
ઉભૌ ચ કામસમ્મત્તાવુભૌ પ્રાર્થયતશ્ચ તામ્ ॥
દક્ષિણે તાં કરે સુભ્રૂં સુન્દો જગ્રાહ પાણિના ।
ઉપસુન્દોપિ જગ્રાહ વામે પાણૌ તિલોત્તમામ્ ॥
વરપ્રદાનમત્તૌ તાવૌરસેન બલેન ચ ।
ધનરત્નમદાભ્યાં ચ સુરાપાનમદેન ચ ॥
સર્વૈરેતૈર્મદૈર્મત્તાવન્યોન્યં ભ્રુકુટીકૃતૌ ।
મદકામસમાવિષ્ટૌ પરસ્પરમથોચતુઃ ॥
મમ ભાર્યા તવ ગુરુરિતિ સુન્દોઽભ્યભાષત ।
મમ ભાર્યા તવ વધૂરુપસુન્દોઽભ્યભાષત ॥
નૈષા તવ મમૈષેતિ તતસ્તૌ મન્યુરાવિશત્ ।
તસ્યા રૂપેણ સમ્મત્તૌ વિગતસ્નેહસૌહૃદૌ ॥
તસ્યા હેતોર્ગદે ભીમે સન્ગૃહ્ણીતામુભૌ તદા ।
પ્રગૃહ્ય ચ ગદે ભીમે તસ્યાં તૌ કામમોહિતૌ ॥
અહમ્પૂર્વમહમ્પૂર્વમિત્યન્યોન્યં નિજઘ્નતુઃ ।
તૌ ગદાભિહતૌ ભીમૌ પેતતુર્ધરણીતલે ॥
રુધિરેણાવસિક્તાઙ્ગૌ દ્વાવિવાર્કૌ નભશ્ચ્યુતૌ ।
તતસ્તા વિદ્રુતા નાર્યઃ સ ચ દૈત્યગણસ્તથા ॥
પાતાલમગમત્સર્વો વિષાદભયકમ્પિતઃ ।
તતઃ પિતામહસ્તત્ર સહદેવૈર્મહર્ષિભિઃ ॥
આજગામ વિશુદ્ધાત્મા પૂજયંશ્ચ તિલોત્તમામ્ ।
વરેણ ચ્છન્દયામાસ ભગવાન્પ્રપિતામહઃ ॥
વરં દિત્સુઃ સ તત્રૈનાં પ્રીતઃ પ્રાહ પિતામહઃ ।
આદિત્યચરિતાઁલ્લોકાન્વિચરિષ્યસિ ભામિનિ ॥
તેજસા ચ સુદૃષ્ટાં ત્વાં ન કરિષ્યતિ કશ્ચન ।
એવં તસ્યૈ વરં દત્વા સર્વલોકપિતામહઃ ॥
ઇન્દ્રે ત્રૈલોક્યમાધાય બ્રહ્મલોકં ગતઃ પ્રભુઃ ।
એવં તૌ સહિતૌ ભઊત્વા સર્વાર્થેષ્વેકનિશ્ચયૌ ॥
તિલોત્તમાર્થં સન્ક્રુદ્ધાવન્યોન્યમભિજઘ્નતુઃ ।
તસ્માદ્બ્રવીમિ વઃ સ્નેહાત્સર્વાભરતસત્તમાઃ ॥
યથા વો નાત્ર ભેદઃ સ્યાત્સર્વેષાં દ્રૌપદીકૃતે ।
તથા કુરુત ભદ્રં વો મમ ચેત્પ્રિયમિચ્છથ ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।
એવમુક્તા મહાત્માનો નારદેન મહર્ષિણા । સમયં ચક્રિરે રાજંસ્તેઽન્યોન્યવશમાગતાઃ ।
સમક્ષં તસ્ય દેવર્ષેર્નારદસ્યામિતૌજસઃ ॥
એકૈકસ્ય ગૃહે કૃષ્ણા વસેદ્વર્ષમકલ્મષા દ્રૌપદ્યા નઃ સહાસીનાનન્યોન્યં યોઽભિદર્શયેત્ ।
સ નો દ્વાદશ માસાનિ બ્રહ્મચારી વને વસેત્ ॥
કૃતે તુ સમયે તસ્મિન્પાણ્ડવૈર્ધર્મચારિભિઃ ।
નારદોઽપ્યગમત્પ્રીત ઇષ્ટં દેશં મહામુનિઃ ॥
એવં તૈઃ સમયઃ પૂર્વં કૃતો નારદચોદિતૈઃ ।
ન ચાભિદ્યન્ત તે સર્વે તદાન્યોન્યેન ભારત ॥
અભ્યનન્દન્ત તે સર્વે તદાન્યોન્યં ચ પાણ્ડવાઃ ।
એતદ્વિસ્તરશઃ સર્વમાખ્યાતં તે નરાધિપ ॥
કાલે ચ તસ્મિન્સમ્પન્ને યથાવજ્જનમેજય ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0