મહાભારત · અધ્યાય 1.221

દુર્યોધન તવ પ્રજ્ઞા ન સમ્યગિતિ મે મતિઃ ।
ન હ્યુપાયેન તે શક્યાઃ પાણ્ડવાઃ કુરુવર્ધન ॥

પૂર્વમેવ હિ તે સૂક્ષ્મૈરુપાયૈર્યતિતાસ્ત્વયા ।
નિગ્રહીતું તદા વીર ન ચૈવ શકિતાસ્ત્વયા ॥

ઇહૈવ વર્તમાનાસ્તે સમીપે તવ પાર્થિવ ।
અજાતપક્ષાઃ શિશવઃ શકિતા નૈવ બાધિતુમ્ ॥

જાતપક્ષા વિદેશસ્થા વિવૃદ્ધાઃ સર્વશોઽદ્ય તે ।
નોપાયસાધ્યાઃ કૌન્તેયા મમૈષા મતિરચ્યુતા ॥

ન ચ તે વ્યસનૈર્યોક્તું શક્યા દિષ્ટકૃતેન ચ ।
શકિતાશ્ચેપ્સવશ્ચૈવ પિતૃપૈતામહં પદમ્ ॥

પરસ્પરેણ ભેદશ્ચ નાધાતું તેષુ શક્યતે ।
એકસ્યાં યે રતાઃ પત્ન્યાં ન ભિદ્યન્તે પરસ્પરમ્ ॥

ન ચાપિ કૃષ્ણા શક્યેત તેભ્યો ભેદયિતું પરૈઃ ।
પરિદ્યૂનાન્વૃતવતી કિમુતાદ્ય મૃજાવતઃ ॥

ઈપ્સિતશ્ચ ગુણઃ સ્ત્રીણામેકસ્યા બહુભર્તૃતા ।
તં ચ પ્રાપ્તવતી કૃષ્ણા ન સા ભેદયિતું ક્ષમા ॥

આર્યવ્રતશ્ચ પાઞ્ચાલ્યો ન સ રાજા ધનપ્રિયઃ ।
ન સન્ત્યક્ષ્યતિ કૌન્તેયાન્રાજ્યદાનૈરપિ ધ્રુવમ્ ॥

તથાઽસ્મ પુત્રો ગુણવાનનુરક્તશ્ચ પાણ્ડવાન્ ।
તસ્માન્નોપાયસાધ્યાંસ્તાનહં મન્યે કથઞ્ચન ॥

ઇદં ત્વદ્ય ક્ષમં કર્તુમસ્માકં પુરુષર્ષભ ।
યાવન્ન કૃતમૂલાસ્તે પાણ્ડવેયા વિશામ્પતે ॥

તાવત્પ્રહરણીયાસ્તે તત્તુભ્યં તાત રોચતામ્ । અસ્મત્પક્ષો મહાન્યાવદ્યાવત્પાઞ્ચાલકો લઘુઃ ।
તાવત્પ્રહરણં તેષાં ક્રિયતાં મા વિચારય ॥

વાહનાનિ પ્રભૂતાનિ મિત્રાણિ ચ કુલાનિ ચ ।
યાવન્ન તેષાં ગાન્ધારે તાવદ્વિક્રમ પાર્થિવ ॥

યાવચ્ચ રાજા પાઞ્ચાલ્યો નોદ્યમે કુરુતે મનઃ ।
સહ પુત્રૈર્મહાવીર્યૈસ્તાવદ્વિક્રમ પાર્થિવ ॥

યાવન્નાયાતિ વાર્ષ્ણેયઃ કર્ષન્યાદવવાહિનીમ્ ।
રાજ્યાર્થે પાણ્ડવેયાનાં પાઞ્ચાલ્યસદનં પ્રતિ ॥

વસૂનિ વિવિધાન્ભોગાન્રાજ્યમેવ ચ કેવલમ્ ।
નાત્યાજ્યમસ્તિ કૃષ્ણસ્ય પાણ્ડવાર્થે કથઞ્ચન ॥

વિક્રમેણ મહી પ્રાપ્તા ભરતેન મહાત્મના ।
વિક્રમેણ ચ લોકાંસ્ત્રીઞ્જિતવાન્પાકશાસનઃ ॥

વિક્રમં ચ પ્રશંસન્તિ ક્ષત્રિયસ્ય વિશામ્પતે ।
સ્વકો હિ ધર્મઃ શૂરાણાં વિક્રમઃ પાર્થિવર્ષભ ॥

તે બલેન વયં રાજન્મહતા ચતુરઙ્ગિણા ।
પ્રમથ્ય દ્રુપદં શીઘ્રમાનયામેહ પાણ્ડવાન્ ॥

ન હિ સામ્ના ન દાનેન ન ભદેન ચ પાણ્ડવાઃ ।
શક્યાઃ સાધયિતું તસ્માદ્વિક્રમેણૈવ તાઞ્જહિ ॥

તાન્વિક્રમેણ જિત્વેમામખિલાં ભુઙ્ક્ષ્વ મેદિનીમ્ ।
અતો નાન્યં પ્રપશ્યામિ કાર્યોપાયં જનાધિપ ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।

શ્રુત્વા તુ રાધેયવચો ધૃતરાષ્ટ્રઃ પ્રતાપવાન્ ।
અભિપૂજ્ય તતઃ પશ્ચાદિદં વચનમબ્રવીત્ ॥

ઉપપન્નં મહાપ્રાજ્ઞે કૃતાસ્ત્રે સૂતનન્દને ।
ત્વયિ વિક્રમસમ્પન્નમિદં વચનમીદૃશમ્ ॥

ભૂય એવ તુ ભીષ્મશ્ચ દ્રોણો વિદુર એવ ચ ।
યુવાં ચ કુરુતં બુદ્ધિં ભવેદ્યા નઃ સુખોદયા ॥

તત આનાય્ય તાન્સર્વાન્મન્ત્રિણઃ સુમહાયશાઃ ।
ધૃતરાષ્ટ્રો મહારાજ મન્ત્રયામાસ વૈ તદા ॥