મહાભારત · અધ્યાય 1.220

દુર્યોધનેનૈવમુક્તઃ કર્ણેન ચ વિશામ્પતે । પુત્રં ચ સૂતપુત્રં ચ ધૃતરાષ્ટ્રોઽબ્રવીદિદમ્ ॥
ધૃતરાષ્ટ્ર ઉવાચ ।

અહમપ્યેવમેવૈતચ્ચિકીર્ષામિ યથા યુવામ્ ।
વિવેક્તું નાહમિચ્છામિ ત્વાકારં વિદુરં પ્રતિ ॥

તતસ્તેષાં ગુણાનેવ કીર્તયામિ વિશેષતઃ ।
નાવબુધ્યેત વિદુરો મમાભિપ્રાયમિઙ્ગિતૈઃ ॥

યચ્ચ ત્વં મન્યસે પ્રાપ્તં તદ્બ્રવીહિ સુયોધન ।
રાધેય મન્યસે યચ્ચ પ્રાપ્તકાલં વદાશુ મે ॥
દુર્યોધન ઉવાચ ।

અદ્ય તાન્કુશલૈર્વિપ્રૈઃ સુગુપ્તૈરાપ્તકારિભિઃ ।
કુન્તીપુત્રાન્ભેદયામો માદ્રીપુત્રૌ ચ પાણ્ડવૌ ॥

અથવા દ્રુપદો રાજા મહદ્ભિર્વિત્તસઞ્ચયૈઃ ।
પુત્રાશ્ચાસ્ય પ્રલોભ્યન્તામમાત્યાશ્ચૈવ સર્વશઃ ॥

પરિત્યજેદ્યથા રાજા કુન્તીપુત્રં યુધિષ્ઠિરમ્ ।
અથ તત્રૈવ વા તેષાં નિવાસં રોચયન્તુ તે ॥

ઇહૈષાં દોષવદ્વાસં વર્ણયન્તુ પૃથક્પૃથક્ ।
તે ભિદ્યમાનાસ્તત્રૈવ મનઃ કુર્વન્તુ પાણ્ડવાઃ ॥

અથવા કુશળાઃ કેચિદુપાયનિપુણા નરાઃ ।
ઇતરેતરતઃ પાર્થાન્ભેદયન્ત્વનુરાગતઃ ॥

વ્યુત્થાપયન્તુ વા કૃષ્ણાં બહુત્વાત્સુકરં હિ તત્ ।
અથવા પાણ્ડવાંસ્તસ્યાં ભેદયન્તુ તતશ્ચ તામ્ ॥

ભીમસેનસ્ય વા રાજન્નુપાયકુશલૈર્નરૈઃ ।
મૃત્યુર્વિધીયતાં છન્નૈઃ સ હિ તેષાં બલાધિકઃ ॥

તમાશ્રિત્ય હિ કૌન્તેયઃ પુરા ચાસ્માન્ન મન્યતે ।
સહિ તીક્ષ્ણશ્ચ શૂરશ્ચ તેષાં ચૈવ પરાયણમ્ ॥

તસ્મિંસ્ત્વભિહતે રાજન્હતોત્સાહા હતૌજસઃ ।
યતિષ્યન્તે ન રાજ્યાય સ હિ તેષાં વ્યપાશ્રયઃ ॥

અજેયો હ્યર્જુનઃ સઙ્ખ્યે પૃષ્ઠગોપે વૃકોદરે ।
તમૃતે ફાલ્ગુનો યુદ્ધે રાધેયસ્ય ન પાદભાક્ ॥

તે જાનાનાસ્તુ દૌર્બલ્યં ભીમસેનમૃતે મહત્ ।
અસ્માન્બલવતો જ્ઞાત્વા ન યતિષ્યન્તિ દુર્બલાઃ ॥

ઇહાગતેષુ વા તેષુ નિદેશવશવર્તિષુ ।
પ્રવર્તિષ્યામહે રાજન્યથાશાસ્ત્રં નિબર્હણમ્ ॥

દર્પં વા વદતાં તેષાં કેચિદત્ર મનસ્વિનઃ । દ્રુપદસ્યાત્મજા રાજન્પ્રભિદ્યન્તે તતઃ પરૈઃ ॥

અથવા દર્શનીયાભિઃ પ્રમદાભિર્વિલોભ્યતામ્ ।
એકૈકસ્તત્ર કૌન્તેયસ્તતઃ કૃષ્ણા વિરજ્યતામ્ ॥

પ્રેષ્યતાં ચૈવ રાધેયસ્તેષામાગમનાય વૈ ।
તૈસ્તૈઃ પ્રકારૈઃ સન્નીય પાત્યન્તામાપ્તકારિભિઃ ॥

એતેષામપ્યુપાયાનાં યસ્તે નિર્દોષવાન્મતઃ ।
તસ્ય યપ્રોગમાતિષ્ઠ પુરા કાલોઽતિવર્તતે ॥

યાવદ્ધ્યકૃતવિશ્વાસા દ્રુપદે પાર્થિવર્ષભે ।
તાવદેવ હિ તે શક્યા ન શક્યાસ્તુ તતઃ પરમ્ ॥

એષા મમ મતિસ્તાત નિગ્રહાય પ્રવર્તતે ।
સાધ્વી વા યદિ વાઽસાધ્વી કિં વા રાધેય મન્યસે ॥