મહાભારત · અધ્યાય 1.195

નાહં ગૃહ્ણામિ વસ્તાતા દૃષ્ટીર્નાસ્મિ રુષાન્વિતા ।
અયં તુ ભાર્ગવો નૂનમૂરુજઃ કુપિતોઽદ્ય વઃ ॥

તેન ચક્ષૂંષિ વસ્તાતા વ્યક્તં કોપાન્મહાત્મના ।
સ્મરતા નિહતાન્બન્ધૂનાદત્તાનિ ન સંશયઃ ॥

ગર્ભાનપિ યદા યૂયં ભૃગૂણાં ઘ્નત પુત્રકાઃ ।
તદાયમૂરુણા ગર્ભો મયા વર્ષશતં ધૃતઃ ॥

ષડઙ્ગશ્ચાખિલો વેદ ઇમં ગર્ભસ્થમેવ હ ।
વિવેશ ભૃગુવંશસ્ય ભૂયઃ પ્રિયચિકીર્ષયા ॥

સોઽયં પિતૃવધાદ્વ્યક્તં ક્રોધાદ્વો હન્તુમિચ્છતિ ।
તેજસા તસ્ય દિવ્યેન ચક્ષૂંષિ મુષિતાનિ વઃ ॥

તમેવ યૂયં યાચધ્વમૌર્વં મમ સુતોત્તમમ્ ।
અયં વઃ પ્રણિપાતેન તુષ્ટો દૃષ્ટીઃ પ્રદાસ્યતિ ॥
વસિષ્ઠ ઉવાચ ।

એવમુક્તાસ્તતઃ સર્વે રાજાનસ્તે તમૂરુજમ્ ।
ઊચુઃ પ્રસીદેતિ તદા પ્રસાદં ચ ચકાર સઃ ॥

અનેનૈવ ચ વિખ્યાતો નામ્ના લોકેષુ સત્તમઃ ।
સ ઔર્વ ઇતિ વિપ્રર્ષિરૂરું ભિત્ત્વા વ્યજાયત ॥

ચક્ષૂંષિ પ્રતિલભ્યાથ પ્રતિજગ્મુસ્તતો નૃપાઃ ।
ભાર્ગવસ્તુ મુનિર્મેને સર્વલોકપરાભવમ્ ॥

સ ચક્રે તાત લોકાનાં વિનાશાય મતિં તદા ।
સર્વેષામેવ કાર્ત્સ્ન્યેન મનઃ પ્રવણમાત્મનઃ ॥

ઇચ્છન્નપચિતિં કર્તું ભૃગૂણાં ભૃગુનન્દનઃ ।
સર્વલોકવિનાશાય તપસા સહતૈધિતઃ ॥

તાપયામાસ તાઁલ્લોકાન્સદેવાસુરમાનુષાન્ ।
તપસોગ્રેણ મહતા નન્દયિષ્યન્પિતામહાન્ ॥

તતસ્તં પિતરસ્તાત વિજ્ઞાય કુલનન્દનમ્ ।
પિતૃલોકાદુપાગમ્ય સર્વ ઊચુરિદં વચઃ ॥

ઔર્વ દૃષ્ટઃ પ્રભાવસ્તે તપસોગ્રસ્ય પુત્રક ।
પ્રસાદં કુરુ લોકાનાં નિયચ્છ ક્રોધમાત્મનઃ ॥

નાનીશૈર્હિ તદા તાત ભૃગુભિર્ભાવિતાત્મભિઃ ।
વધો હ્યુપેક્ષિતઃ સર્વૈઃ ક્ષત્રિયાણાં વિહિંસતામ્ ॥

આયુષા વિપ્રકૃષ્ટેન યદા નઃ ખેદ આવિશત્ ।
તદાઽસ્માભિર્વધસ્તાત ક્ષત્રિયૈરીપ્સિતઃ સ્વયમ્ ॥

નિખાતં યચ્ચ વૈ વિત્તં કેનચિદ્ગૃગુવેશ્મનિ ।
વૈરાયૈવ તદા ન્યસ્તં ક્ષત્રિયાન્કોપયિષ્ણુભિઃ ॥

કિં હિ વિત્તેન નઃ કાર્યં સ્વર્ગેપ્સૂનાં દ્વિજોત્તમ ।
યદસ્માકં ધનાધ્યક્ષઃ પ્રભૂતં ધનમાહરત્ ॥

યદા તુ મૃત્યુરાદાતું ન નઃ શક્નોતિ સર્વશઃ ।
તદાઽસ્માભિરયં દૃષ્ટ ઉપાયસ્તાત સમ્મતઃ ॥

આત્મહા ચ પુમાંસ્તાત ન લોકાઁલ્લભતે શુભાન્ ।
તતોઽસ્માભિઃ સમીક્ષ્યૈવં નાત્મનાત્મા નિપાતિતઃ ॥

ન ચૈતન્નઃ પ્રિયં તાત યદિદં કર્તુમિચ્છસિ ।
નિયચ્છેદં મનઃ પાપાત્સર્વલોકપરાભવાત્ ॥

મા વધીઃ ક્ષત્રિયાંસ્તાત ન લોકાન્સપ્ત પુત્રક ।
દૂષયન્તં તપસ્તેજઃ ક્રોધમુત્પતિતં જહિ ॥