મહાભારત · અધ્યાય 1.188
અથ તસ્યામદૃશ્યાયાં નૃપતિઃ કામમોહિતઃ ।
પાતનઃ શત્રુસઙ્ઘાનાં પપાત ધરણીતલે ॥
તસ્મિન્નિપતિતે ભૂમાવથ સા ચારુહાસિની ।
પુનઃ પીનાયતશ્રોણી દર્શયામાસ તં નૃપમ્ ॥
અથાબભાષે કલ્યાણી વાચા મધુરયા નૃપમ્ ।
તં કુરૂણાં કુલકરં કામાભિહતચેતસમ્ ॥
ઉવાચ મધુરં વાક્યં તપતી હસતીવ સા ।
ઉત્તિષ્ઠોત્તિષ્ઠ ભદ્રં તે ન ત્વમર્હસ્યરિન્દમ ॥
મોહં નૃપતિશાર્દૂલ ગન્તુમાવિષ્કૃતઃ ક્ષિતૌ ।
એવમુક્તોઽથ નૃપતિર્વાચા મધુરયા તદા ॥
દદર્શ વિપુલશ્રોણીં તામેવાભિમુખે સ્થિતામ્ ।
અથ તામસિતાપાઙ્ગીમાબભાષે સ પાર્થિવઃ ॥
મન્મથાગ્નિપરીતાત્મા સન્દિગ્ધાક્ષરયા ગિરા ।
સાધુ ત્વમસિતાપાઙ્ગિ કામાર્તં મત્તકાશિનિ ॥
ભજસ્વ ભજમાનં માં પ્રાણા હિ પ્રજહન્તિ મામ્ ।
ત્વદર્થં હિ વિશાલાક્ષિ મામયં નિશિતૈઃ શરૈઃ ॥
કામઃ કમલગર્ભાભે પ્રતિવિધ્યન્ન શામ્યતિ ।
દષ્ટમેવમનાક્રન્દે ભદ્રે કામમહાહિના ॥
સા ત્વં પીનાયતશ્રોણી મામાપ્નુહિ વરાનને ।
ત્વદધીના હિ મે પ્રાણાઃ કિન્નરોદ્ગીતભાષિણિ ॥
ચારુસર્વાનવદ્યાઙ્ગિ પદ્મેન્દુપ્રતિમાનને ।
ન હ્યહં ત્વદૃતે ભીરુ શક્ષ્યામિ ખલુ જીવિતુમ્ ॥
કામઃ કમલપત્રાક્ષિ પ્રતિવિધ્યતિ મામયમ્ ।
તસ્માત્કુરુ વિશાલાક્ષિ મય્યનુક્રોશમઙ્ગને ॥
ભક્તં મામસિતાપાઙ્ગિ ન પરિત્યક્તુમર્હસિ ।
ત્વં હિ માં પ્રીતિયોગેન ત્રાતુમર્હસિ ભામિનિ ॥
ત્વદ્દર્શનકૃતસ્નેહં મનશ્ચલતિ મે ભૃશમ્ ।
ન ત્વાં દૃષ્ટ્વા પુનશ્ચાન્યાં દ્રષ્ટું કલ્યાણિ રોચતે ॥
પ્રસીદ વશગોઽહં તે ભક્તં માં ભજ ભામિનિ ।
દૃષ્ટ્વૈવ ત્વાં વરારોહે મન્મથો ભૃશમઙ્ગને ॥
અન્તર્ગતં વિશાલાક્ષિ વિધ્યતિ સ્મ પતત્ત્રિભિઃ ।
મન્મથાગ્નિસમુદ્ભૂતં દાહં કમલલોચને ॥
પ્રીતિસંયોગયુક્તાભિરદ્ભિઃ પ્રહ્લાદયસ્વ મે ।
પુષ્પાયુધં દુરાધર્ષં પ્રચણ્ડશરકાર્મુકમ્ ॥
ત્વદ્દર્શનસમુદ્ભૂતં વિધ્યન્તં દુઃસહૈઃ શરૈઃ ।
ઉપશામય કલ્યાણિ આત્મદાનેન ભામિનિ ॥
ગાન્ધર્વેણ વિવાહેન મામુપૈહિ વરાઙ્ગને ।
વિવાહાનાં હિ રમ્ભોરુ ગાન્ધર્વઃ શ્રેષ્ઠ ઉચ્યતે ॥
તપત્યુવાચ ।
નાહમીશાઽત્મનો રાજન્કન્યા પિતૃમતી હ્યહમ્ ।
મયિ ચેદસ્તિ તે પ્રીતિર્યાચસ્વ પિતરં મમ ॥
યથા હિ તે મયા પ્રાણાઃ સમ્ભૃતાશ્ચ નરેશ્વર ।
દર્શનાદેવ ભૂયસ્ત્વં તથા પ્રાણાન્મમાહરઃ ॥
ન ચાહમીશા દેહસ્ય તસ્માન્નૃપતિસત્તમ ।
સમીપં નોપગચ્છામિ ન સ્વતન્ત્રા હિ યોષિતઃ ॥
કા હિ સર્વેષુ લોકેષુ વિશ્રુતાભિજનં નૃપમ્ ।
કન્યા નાભિલષેન્નાથં ભાર્તારં ભક્તવત્સલમ્ ॥
તસ્માદેવં ગતે કાલે યાચસ્વ પિતરં મમ ।
આદિત્યં પ્રણિપાતેન તપસા નિયમેન ચ ॥
સ ચેત્કામયતે દાતું તવ મામરિસૂદન ।
ભવિષ્યામ્યદ્ય તે રાજન્સતતં વશવર્તિની ॥
અહં હિ તપતી નામ સાવિત્ર્યવરજા સુતા ।
અસ્ય લોકપ્રદીપસ્ય સવિતુઃ ક્ષત્રિયર્ષભ ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0