મહાભારત · અધ્યાય 1.183

એતચ્છ્રુત્વા તતઃ સર્વે પાણ્ડવા ભરતર્ષભ । મનસા દ્રૌપદીં જગ્મુરનઙ્ગશરપીડિતાઃ ॥

તતસ્તાં રજનીં રાજઞ્છલ્યવિદ્ધા ઇવાભવન્ ।
સર્વે ચાસ્વસ્થમનસો બભૂવુસ્તે મહાબલાઃ ॥

તતઃ કુન્તી સુતાન્દૃષ્ટ્વા સર્વાંસ્તદ્ગતચેતસઃ ।
યુધિષ્ઠિરમુવાચેદં વચનં સત્યવાદિની ॥

ચિરરાત્રોષિતાઃ સ્મેહ બ્રાહ્મણસ્ય નિવેશને ।
રમમાણાઃ પુરે રમ્યે લબ્ધભૈક્ષા મહાત્મનઃ ॥

યાનીહ રમણીયાનિ વનાન્યુપવનાનિ ચ ।
સર્વાણિ તાનિ દૃષ્ટાનિ પુનઃપુનરરિન્દમ ॥

પુનર્દૃષ્ટાનિ તાનીહ પ્રીણયન્તિ ન નસ્તથા ।
ભૈક્ષં ચ ન તથા વીર લભ્યતે કુરુનન્દન ॥

તે વયં સાધુ પઞ્ચાલાન્ગચ્છામ યદિ મન્યસે ।
અપૂર્વદર્શનં વીર રમણીયં ભવિષ્યતિ ॥

સુભિક્ષાશ્ચૈવ પઞ્ચાલાઃ શ્રૂયન્તે શત્રુકર્શન ।
યજ્ઞસેનશ્ચ રાજાઽસૌ બ્રહ્મણ્ય ઇતિ સુશ્રુમ ॥

એકત્ર ચિરવાસશ્ચ ક્ષમો ન ચ મતો મમ ।
તે તત્ર સાધુ ગચ્છામો યદિ ત્વં પુત્ર મન્યસે ॥
યુધિષ્ઠિર ઉવાચ ।

ભવત્યા યન્મતં કાર્યં તદસ્માકં પરં હિતમ્ ।
અનુજાંસ્તુ ન જાનામિ ગચ્છેયુર્નેતિ વા પુનઃ ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।

તતઃ કુન્તી ભીમસેનમર્જુનં યમજૌ તથા ।
ઉવાચ ગમનં તે ચ તથેત્યેવાબ્રુવંસ્તદા ॥

તત આમન્ત્ર્ય તં વિપ્રં કુન્તી રાજસુતૈઃ સહ ।
પ્રતસ્થે નગરીં રમ્યાં દ્રુપદસ્ય મહાત્મનઃ ॥