મહાભારત · અધ્યાય 1.170

તતસ્તે પાણ્ડવાઃ સર્વે શાલિહોત્રાશ્રમે તદા ।
પૂજિતાસ્તેન વન્યેન તમામન્ત્ર્ય મહામુનિમ્ ॥

જટાઃ કૃત્વાઽત્મનઃ સર્વે વલ્કલાજિનવાસસઃ ।
કુન્ત્યા સહ મહાત્માનો બિભ્રતસ્તાપસં વપુઃ ॥

બ્રાહ્મં વેદમધીયાના વેદાઙ્ગાનિ ચ સર્વશઃ ।
નીતિશાસ્ત્રં ચ ધર્મજ્ઞા ન્યાયજ્ઞાનં ચ પાણ્ડવાઃ ॥

શાલિહોત્રપ્રસાદેન લબ્ધ્વા પ્રીતિમવાપ્ય ચ । તે વનેન વનં ગત્વા ઘ્નન્તો મૃગગણાન્બહૂન્ ।
અપક્રમ્ય યયૂ રાજંસ્ત્વરમાણા મહારથાઃ ॥

મત્સ્યાંસ્ત્રિગર્તાન્પાઞ્ચાલાન્કીચકાનન્તરેણ ચ ।
રમણીયાન્વનોદ્દેશાન્પ્રેક્ષમાણાઃ સરાંસિ ચ ॥

ક્વચિદ્વહન્તો જનનીં ત્વરમાણા મહારથાઃ ।
ક્વચિચ્છ્રાન્તાશ્ચ કાન્તારે ક્વચિત્તિષ્ઠન્તિ હર્ષિતાઃ ॥

ક્વચિચ્છન્દેન ગચ્છન્તસ્તે જગ્મુઃ પ્રસભં પુનઃ ।
પથિ દ્વૈપાયન સર્વે દદૃશુઃ સ્વપિતામહમ્ ॥

તેઽભિવાદ્ય મહાત્માનં કૃષ્ણદ્વૈપાયનં તદા ।
તસ્થુઃ પ્રાઞ્જલયઃ સર્વે સહ માત્રા પરન્તપાઃ ॥
વ્યાસ ઉવાચ ।

તદાશ્રમાન્નિર્ગમનં મયા જ્ઞાતં નરર્ષભાઃ ।
ઘટોત્કચસ્ય ચોત્પત્તિં જ્ઞાત્વા પ્રીતિરવર્ધત ॥

ઇદં નગરમભ્યાશે રમણીયં નિરામયમ્ ।
વસતેહ પ્રતિચ્છન્ના મમાગમનકાઙ્ક્ષિણઃ ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।

એવં સ તાન્સમાશ્વાસ્ય વ્યાસઃ પાર્તાનરિન્દમાન્ ।
એકચક્રામભિગતાં કુન્તીમાશ્વાસયત્પ્રભુઃ ॥
શ્રીવ્યાસ ઉવાચ ।

કુર્યાન્ન કેવલં ધર્મં દુષ્કૃતં ચ તથાન નરઃ ।
સુકૃતં દુષ્કૃતં લોકે ન કર્તા નાસ્તિ કશ્ચન ॥

અવશ્યં લભતે કર્તા ફલં વૈ પુણ્યપાપયોઃ ।
દુષ્કૃતસ્ય ફલેનૈવ પ્રાપ્તં વ્યસનમુત્તમમ્ ॥

તસ્માન્માધવિ માનાર્હે મા ચ શોકે મનઃ કૃથાઃ ।
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।
એવમુક્ત્વા નિવેશ્યૈનાન્બ્રાહ્મણસ્ય નિવેશને ॥

જગામ ભગવાન્વ્યાસો યતાકામમૃષિઃ પ્રભુઃ ॥