મહાભારત · અધ્યાય 1.17

એતસ્મિન્નેવ કાલે તુ ભગિન્યૌ તે તપોધન ।
અપશ્યતાં સમાયાન્તમુચ્ચૈઃ શ્રવસમન્તિકાત્ ॥

યં તુ દેવગણાઃ સર્વે હૃષ્ટરૂપમપૂજયન્ ।
મથ્યમાનેઽમૃતે જાતમશ્વરત્નમનુત્તમમ્ ॥

અમોઘબલમશ્વાનામુત્તમં જવિનાં વરમ્ ।
શ્રીમન્તમજરં દિવ્યં સર્વલક્ષણપૂજિતમ્ ॥
શૌનક ઉવાચ ।

કથં તદમૃતં દેવૈર્મથિતં ક્વ ચ શંસ મે । કારણં ચાત્ર મથને સઞ્જાતમમૃતાત્પરમ્ ॥
યત્ર જજ્ઞે મહાવીર્યઃ સોઽશ્વરાજો મહાદ્યુતિઃ ॥
સૌતિરુવાચ ।

જ્વલન્તમચલં મેરું તેજોરાશિમનુત્તમમ્ ।
આક્ષિપન્તં પ્રભાં ભાનોઃ સ્વશૃઙ્ગૈઃ કાઞ્ચનોજ્જ્વલૈઃ ॥

કનકાભરણં ચિત્રં દેવગન્ધર્વસેવિતમ્ ।
અપ્રમેયમનાધૃષ્યમધર્મબહુલૈર્જનૈઃ ॥

વ્યાલૈરાવારિતં ઘોરૈર્દિવ્યૌષધિવિદીપિતમ્ ।
નાકમાવૃત્ય તિષ્ઠન્તમુચ્છ્રયેણ મહાગિરિમ્ ॥

અગમ્યં મનસાપ્યન્યૈર્નદીવૃક્ષસમન્વિતમ્ ।
નાનાપતગસઙ્ઘૈશ્ચ નાદિતં સુમનોહરૈઃ ॥

તસ્ય શૃઙ્ગમુપારુહ્ય બહુરત્નાચિતં શુભમ્ ।
અનન્તકલ્પમદ્વન્દ્વં સુરાઃ સર્વે મહૌજસઃ ॥

તે મન્ત્રયિતુમારબ્ધાસ્તત્રાસીના દિવૌકસઃ ।
અમૃતાય સમાગમ્ય તપોનિયમસંયુતાઃ ॥

તત્ર નારાયણો દેવો બ્રહ્માણમિદમબ્રવીત્ ।
ચિન્તયત્સુ સુરેષ્વેવં મન્ત્રયત્સુ ચ સર્વશઃ ॥

દેવૈરસુરસઙ્ઘૈશ્ચ મથ્યતાં કલશોદધિઃ ।
ભવિષ્યત્યમૃતં તત્ર મથ્યમાને મહોદધૌ ॥

સર્વૌષધીઃ સમાવાપ્ય સર્વરત્નાનિ ચૈવ હ ।
મન્થધ્વયુદધિં દેવા વેત્સ્યધ્વમમૃતં તતઃ ॥