મહાભારત · અધ્યાય 1.147
તતઃ સ્રસ્તોત્તરપટઃ સપ્રસ્વેદઃ સવેપથુઃ ।
વિવેશાધિરથો રઙ્ગં યષ્ટિપ્રાણો હ્વયન્નિવ ॥
તમાલોક્ય ધનુસ્ત્યક્ત્વા પિતૃગૌરવયન્ત્રિતઃ ।
કર્ણોઽભિષેકાર્દ્રશિરાઃ શિરસા સમવન્દત ॥
તતઃ પાદાવવચ્છાદ્ય પટાન્તેન સસમ્ભ્રમઃ ।
પુત્રેતિ પરિપૂર્ણાર્થમબ્રવીદ્રથસારથિમ્ ॥
પરિષ્વજ્ય ચ તસ્યાથ મૂર્ધાનં સ્નેહવિક્લવઃ ।
અઙ્ગરાજ્યાભિષેકાર્દ્રમશ્રુભિઃ સિષિચે પુનઃ ॥
તં દૃષ્ટ્વા સૂતપુત્રોઽયમિતિ સઞ્ચિન્ત્ય પાણ્ડવઃ ।
ભીમસેનસ્તદા વાક્યમબ્રવીત્પ્રહસન્નિવ ॥
ન ત્વમર્હસિ પાર્થેન સૂતપુત્ર રણે વધમ્ ।
કુલસ્ય સદૃશસ્તૂર્ણં પ્રતોદો ગૃહ્યતાં ત્વયા ॥
અઙ્ગરાજ્યં ચ નાર્હસ્ત્વમુપભોક્તું નરાધમ ।
શ્વા હુતાશસમીપસ્થં પુરોડાશમિવાધ્વરે ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।
એવમુક્તસ્તતઃ કર્ણઃ કિઞ્ચિત્પ્રસ્ફુરિતાધરઃ ।
ગગનસ્થં વિનિઃશ્વસ્ય દિવાકરમુદૈક્ષત ॥
તતો દુર્યોધનઃ કોપાદુત્પપાત મહાબલઃ ।
ભ્રાતૃપદ્મવનાત્તસ્માન્મદોત્કટ ઇવ દ્વિપઃ ॥
સોઽબ્રવીદ્ભીમકર્માણં ભીમસેનમવસ્થિતમ્ ।
વૃકોદર ન યુક્તં તે વચનં વક્તુમીદૃશમ્ ॥
ક્ષત્રિયાણાં બલં જ્યષ્ઠં યોક્તવ્યં ક્ષત્રબન્ધુના ।
શૂરાણાં ચ નદીનાં ચ પ્રભવો દુર્વિભાવનઃ ॥
સલિલાદુત્થિતો વહ્નિર્યેન વ્યાપ્તં ચરાચરમ્ ।
દધીચસ્યાસ્થિતો વજ્રં કૃતં દાનવસૂદનમ્ ॥
આગ્નેયઃ કૃત્તિકાપુત્રો રૌદ્રો ગાઙ્ગેય ઇત્યપિ ।
શ્રૂયતે ભગવાન્દેવઃ સર્વગુહ્યમયો ગુહઃ ॥
ક્ષત્રિયેભ્યશ્ચ યે જાતા બ્રાહ્મણાસ્તે ચ તે શ્રુતાઃ ।
વિશ્વામિત્રપ્રભૃતયઃ પ્રાપ્તા બ્રહ્મત્વમવ્યયમ્ ॥
આચાર્યઃ કલશાજ્જાતો દ્રોણઃ શસ્ત્રભૃતાં વરઃ ।
ગૌતમસ્યાન્વવાયે ચ શરસ્તમ્બાચ્ચ ગૌતમઃ ॥
ભવતાં ચ યથા જન્મ તદપ્યાગમિતં મયા । સકુણ્ડલં સકવચં સર્વલક્ષણલક્ષિતમ્ ।
કથમાદિત્યસદૃશં મૃગી વ્યાઘ્રં જનિષ્યતિ ॥
પૃથિવીરાજ્યમર્હોઽયં નાઙ્ગરાજ્યં નરેશ્વરઃ ।
અનેન બાહુવીર્યેણ મયા ચાજ્ઞાનુવર્તિના ॥
યસ્ય વા મનુજસ્યેદં ન ક્ષાન્તં મદ્વિચેષ્ટિતમ્ ।
રથમારુહ્ય પદ્ભ્યાં સ વિનામયતુ કાર્મુકમ્ ॥
તતઃ સર્વસ્ય રઙ્ગસ્ય હાહાકારો મહાનભૂત્ ।
સાધુવાદાનુસમ્બદ્ધઃ સૂર્યશ્ચાસ્તમુપાગમત્ ॥
તતો દુર્યોધનઃ કર્ણમાલમ્બ્યાગ્રકરે નૃપઃ ।
દીપિકાભિઃ કૃતાલોકસ્તસ્માદ્રઙ્ગાદ્વિનિર્યયૌ ॥
પાણ્ડવાશ્ચ સહદ્રોણાઃ સકૃપાશ્ચ વિશામ્પતે ।
ભીષ્મેણ સહિતાઃ સર્વે યયુઃ સ્વં સ્વં નિવેશનમ્ ॥
અર્જુનેતિ જનઃ કશ્ચિત્કશ્ચિત્કર્ણેતિ ભારત ।
કશ્ચિદ્દુર્યોધનેત્યેવં બ્રુવન્તઃ પ્રસ્થિતાસ્તદા ॥
કુન્ત્યાશ્ચ પ્રત્યભિજ્ઞાય દિવ્યલક્ષણસૂચિતમ્ ।
પુત્રમઙ્ગેશ્વરં સ્નેહાચ્છન્ના પ્રીતિરજાયત ॥
દુર્યોધનસ્યાપિ તદા કર્ણમાસાદ્ય પાર્થિવ ।
ભયમર્જુનસઞ્જાતં ક્ષિપ્રમન્તરધીયત ॥
સ ચાપિ વીરઃ કૃતશસ્ત્રનિશ્રમઃ પરેણ સામ્નાઽભ્યવદત્સુયોધનમ્ ।
યુધિષ્ઠિરસ્યાપ્યભવત્તદા મતિ- ર્ન કર્ણતુલ્યોઽસ્તિ ધનુર્ધરઃ ક્ષિતૌ ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0