મહાભારત · અધ્યાય 1.14

તતો નિવેશાય તદા સ વિપ્રઃ સંશિતવ્રતઃ ।
મહીં ચચાર દારાર્થી ન ચ દારાનવિન્દત ॥

સ કદાચિદ્વનં ગત્વા વિપ્રઃ પિતૃવચઃ સ્મરન્ ।
ચુક્રોશ કન્યાભિક્ષાર્થી તિસ્રો વાચઃ શનૈરિવ ॥

તં વાસુકિઃ પ્રત્યગૃહ્ણાદુદ્યમ્ય ભગિનીં તદા ।
ન સ તાં પ્રતિજગ્રાહ ન સનામ્નીતિ ચિન્તયન્ ॥

સનામ્નીં ચોદ્યતાં ભાર્યાં ગૃહ્ણીયામિતિ તસ્ય હિ ।
મનો નિવિષ્ટમભવજ્જરત્કારોર્મહાત્મનઃ ॥

તમુવાચ મહાપ્રાજ્ઞો જરત્કારુર્મહાતપાઃ ।
કિન્નામ્ની ભગિનીયં તે બ્રૂહિ સત્યં ભુજન્ગમ ॥
વાસુકિરુવાચ ।

જરત્કારો જરત્કારુઃ સ્વસેયમનુજા મમ । પ્રતિગૃહ્ણીષ્વ ભાર્યાર્થે મયા દત્તાં સુમધ્યમામ્ ।
ત્વદર્થં રક્ષિતા પૂર્વં પ્રતીચ્છેમાં દ્વિજોત્તમ ॥
સૌતિરુવાચ ।

એવમુક્ત્વા તતઃ પ્રાદાદ્ભાર્યાર્થે વરવર્ણિનીમ્ ।
સ ચ તાં પ્રતિજગ્રાહ વિધિદૃષ્ટેન કર્મણા ॥