મહાભારત · અધ્યાય 1.121
સત્વરૂપગુણોપેતા ધર્મારામા મહાવ્રતા ।
દુહિતા કુન્તિભોજસ્ય પૃથા પૃથુલલોચના ॥
તાં તુ તેજસ્વિનીં કન્યાં રૂપયૌવનશાલિનીમ્ ।
વ્યાવૃણ્વન્પાર્થિવાઃ કેચિદતીવ સ્ત્રીગુણૈર્યુતામ્ ॥
તતઃ સા કુન્તિભોજેન રાજ્ઞાહૂય નરાધિપાન્ ।
પિત્રા સ્વયંવરે દત્તા દુહિતા રાજસત્તમ ॥
તતઃ સા રઙ્ગમધ્યસ્થં તેષાં રાજ્ઞાં મનસ્વિની ।
દદર્શ રાજશાર્દૂલં પાણ્ડું ભરતસત્તમમ્ ॥
સિંહદર્પં મહોરસ્કં વૃષભાક્ષં મહાબલમ્ ।
આદિત્યમિવ સર્વેષાં રાજ્ઞાં પ્રચ્છાદ્ય વૈ પ્રભાઃ ॥
તિષ્ઠન્તં રાજસમિતૌ પુરન્દરમિવાપરમ્ ।
તં દૃષ્ટ્વા સાઽનવદ્યાઙ્ગી કુન્તિભોજસુતા શુભા ॥
પાણ્ડું નરવરં રઙ્ગે હૃદયેનાકુલાઽભવત્ ।
તતઃ કામપરીતાઙ્ગી સકૃત્પ્રચલમાનસા ॥
વ્રીડમાન સ્રજં કુન્તી રાજ્ઞઃ સ્કન્ધે સમાસજત્ ।
તં નિશમ્ય વૃતં પાણ્ડું કુન્ત્યા સર્વે નરાધિપાઃ ॥
યથાગતં સમાજગ્મુર્ગજૈરશ્વૈ રથૈસ્તથા ।
તતસ્તસ્યાઃ પિતા રાજન્વિવાહમકરોત્પ્રભુઃ ॥
સ તયા કુન્તિભોજસ્ય દુહિત્રા કુરુનન્દનઃ ।
યુયુજેઽમિતસૌભાગ્યઃ પૌલોમ્યા મઘવાનિવ ॥
કુન્ત્યાઃ પાણ્ડોશ્ચ રાજેન્દ્ર કુન્તિભોજો મહીપતિઃ । કૃત્વોદ્વાહં તદા તં તુ નાનાવસુભિરર્ચિતમ્ ।
સ્વપુરં પ્રેષયામાસ સ રાજા કુરુસત્તમ ॥
તતો બલેન મહતા નાનાધ્વજપતાકિના ।
સ્તૂયમાનઃ સ ચાશીર્ભિર્બ્રાહ્મણૈશ્ચ મહર્ષિભિઃ ॥
સમ્પ્રાપ્ય નગરં રાજા પાણ્ડુઃ કૌરવનન્દનઃ ।
ન્યવેશત તાં ભાર્યાં કુન્તીં સ્વભવને પ્રભુઃ ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0