લિઙ્ગપુરાણ · અધ્યાય 1.37
ભવાન્કથમનુપ્રાપ્તો મહાદેવમુમાપતિમ્
શ્રોતુમિચ્છામિ તત્સર્વં વક્તુમર્હસિ મે પ્રભો ॥
પ્રજાકામઃ શિલાદો ઽભૂત્ પિતા મમ મહામુને
સો ઽપ્યન્ધઃ સુચિરં કલં તપસ્તેપે સુદુશ્ચરમ્ ॥
તપતસ્તસ્ય તપસા સંતુષ્ટો વજ્રધૃક્ પ્રભુઃ
શિલાદમાહ તુષ્ટો ઽસ્મિ વરયસ્વ વરાનિતિ ॥
તતઃ પ્રણમ્ય દેવેશં સહસ્રાક્ષં સહામરૈઃ
પ્રોવાચ મુનિશાર્દૂલ કૃતાઞ્જલિપુટો હરિમ્ ॥
ભગવન્દેવતારિઘ્ન સહસ્રાક્ષ વરપ્રદ
અયોનિજં મૃત્યુહીનં પુત્રમિચ્છામિ સુવ્રત ॥
પુત્રં દાસ્યામિ વિપ્રર્ષે યોનિજં મૃત્યુસંયુતમ્
અન્યથા તે ન દાસ્યામિ મૃત્યુહીના ન સન્તિ વૈ ॥
ન દાસ્યતિ સુતં તે ઽત્ર મૃત્યુહીનમયોનિજમ્
પિતામહો ઽપિ ભગવાન્ કિમુતાન્યે મહામુને ॥
સો ઽપિ દેવઃ સ્વયં બ્રહ્મા મૃત્યુહીનો ન ચેશ્વરઃ
યોનિજશ્ ચ મહાતેજાશ્ ચાણ્ડજઃ પદ્મસંભવઃ ॥
મહેશ્વરાઙ્ગજશ્ચૈવ ભવાન્યાસ્તનયઃ પ્રભુઃ
તસ્યાપ્યાયુઃ સમાખ્યાતં પરાર્ધદ્વયસંમિતમ્ ॥
કોટિકોટિસહસ્રાણિ અહર્ભૂતાનિ યાનિ વૈ
સમતીતાનિ કલ્પાનાં તાવચ્છેષાપરત્રયે ॥
તસ્માદયોનિજે પુત્રે મૃત્યુહીને પ્રયત્નતઃ
પરિત્યજાશાં વિપ્રેન્દ્ર ગૃહાણાત્મસમં સુતમ્ ॥
તસ્ય તદ્વચનં શ્રુત્વા પિતા મે લોકવિશ્રુતઃ
શિલાદ ઇતિ પુણ્યાત્મા પુનઃ પ્રાહ શચીપતિમ્ ॥
ભગવન્નણ્ડયોનિત્વં પદ્મયોનિત્વમેવ ચ
મહેશ્વરાઙ્ગયોનિત્વં શ્રુતં વૈ બ્રહ્મણો મયા ॥
પુરા મહેન્દ્રદાયાદાદ્ ગદતશ્ચાસ્ય પૂર્વજાત્
નારદાદ્વૈ મહાબાહો કથમત્રાશુ નો વદ ॥
દાક્ષાયણી સા દક્ષો ઽપિ દેવઃ પદ્મોદ્ભવાત્મજઃ
પૌત્રીકનકગર્ભસ્ય કથં તસ્યાઃ સુતો વિભુઃ ॥
સ્થાને સંશયિતું વિપ્ર તવ વક્ષ્યામિ કારણમ્
કલ્પે તત્પુરુષે વૃત્તં બ્રહ્મણઃ પરમેષ્ઠિનઃ ॥
સસર્જ સકલં ધ્યાત્વા બ્રહ્માણં પરમેશ્વરઃ
જનાર્દનો જગન્નાથઃ કલ્પે વૈ મેઘવાહને ॥
દિવ્યં વર્ષસહસ્રં તુ મેઘો ભૂત્વાવહદ્ધરમ્
નારાયણો મહાદેવં બહુમાનેન સાદરમ્ ॥
દૃષ્ટ્વા ભાવં મહાદેવો હરેઃ સ્વાત્મનિ શઙ્કરઃ
પ્રદદૌ તસ્ય સકલં સ્રષ્ટું વૈ બ્રહ્મણા સહ ॥
તદા તં કલ્પમાહુર્વૈ મેઘવાહનસંજ્ઞયા
હિરણ્યગર્ભસ્તં દૃષ્ટ્વા તસ્ય દેહોદ્ભવસ્તદા ॥
જનાર્દનસુતઃ પ્રાહ તપસા પ્રાપ્ય શઙ્કરમ્
તવ વામાઙ્ગજો વિષ્ણુર્ દક્ષિણાઙ્ગભવો હ્યહમ્ ॥
મયા સહ જગત્સર્વં તથાપ્યસૃજદચ્યુતઃ
જગન્મયો ઽવહદ્યસ્માન્ મેઘો ભૂત્વા દિવાનિશમ્ ॥
ભવન્તમવહદ્વિષ્ણુર્ દેવદેવં જગદ્ગુરુમ્
નારાયણાદપિ વિભો ભક્તો ઽહં તવ શઙ્કર ॥
પ્રસીદ દેહિ મે સર્વં સર્વાત્મત્વં તવ પ્રભો
તદાથ લબ્ધ્વા ભગવાન્ ભવાત્સર્વાત્મતાં ક્ષણાત્ ॥
ત્વરમાણો ઽથ સંગમ્ય દદર્શ પુરુષોત્તમમ્
એકાર્ણવાલયે શુભ્રે ત્વ્ અન્ધકારે સુદારુણે ॥
હેમરત્નચિતે દિવ્યે મનસા ચ વિનિર્મિતે
દુષ્પ્રાપ્યે દુર્જનૈઃ પુણ્યૈઃ સનકાદ્યૈરગોચરે ॥
જગદાવાસહૃદયં દદર્શ પુરુષં ત્વજઃ
અનન્તભોગશય્યાયાં શાયિનં પઙ્કજેક્ષણમ્ ॥
શઙ્ખચક્રગદાપદ્મં ધારયન્તં ચતુર્ભુજમ્
સર્વાભરણસંયુક્તં શશિમણ્ડલસન્નિભમ્ ॥
શ્રીવત્સલક્ષણં દેવં પ્રસન્નાસ્યં જનાર્દનમ્
રમામૃદુકરામ્ભોજ સ્પર્શરક્તપદામ્બુજમ્ ॥
પરમાત્માનમીશાનં તમસા કાલરૂપિણમ્
રજસા સર્વલોકાનાં સર્ગલીલાપ્રવર્તકમ્ ॥
સત્ત્વેન સર્વભૂતાનાં સ્થાપકં પરમેશ્વરમ્
સર્વાત્માનં મહાત્માનં પરમાત્માનમીશ્વરમ્ ॥
ક્ષીરાર્ણવે ઽમૃતમયે શાયિનં યોગનિદ્રયા
તં દૃષ્ટ્વા પ્રાહ વૈ બ્રહ્મા ભગવન્તં જનાર્દનમ્ ॥
ગ્રસામિ ત્વાં પ્રસાદેન યથાપૂર્વં ભવાનહમ્
સ્મયમાનસ્તુ ભગવાન્ પ્રતિબુધ્ય પિતામહમ્ ॥
ઉદૈક્ષત મહાબાહુઃ સ્મિતમીષચ્ચકાર સઃ
વિવેશ ચાણ્ડજં તં તુ ગ્રસ્તસ્તેન મહાત્મના ॥
તતસ્તં ચાસૃજદ્બ્રહ્મા ભ્રુવોર્મધ્યેન ચાચ્યુતમ્
સૃષ્ટસ્તેન હરિઃ પ્રેક્ષ્ય સ્થિતસ્તસ્યાથ સંનિધૌ ॥
એતસ્મિન્નન્તરે રુદ્રઃ સર્વદેવભવોદ્ભવઃ
વિકૃતં રૂપમાસ્થાય પુરા દત્તવરસ્તયોઃ ॥
આગચ્છદ્યત્ર વૈ વિષ્ણુર્ વિશ્વાત્મા પરમેશ્વરઃ
પ્રસાદમતુલં કર્તું બ્રહ્મણશ્ ચ હરેઃ પ્રભુઃ ॥
તતઃ સમેત્ય તૌ દેવૌ સર્વદેવભવોદ્ભવમ્
અપશ્યતાં ભવં દેવં કાલાગ્નિસદૃશં પ્રભુમ્ ॥
તૌ તં તુષ્ટુવતુશ્ચૈવ શર્વમુગ્રં કપર્દિનમ્
પ્રણેમતુશ્ ચ વરદં બહુમાનેન દૂરતઃ ॥
ભવો ઽપિ ભગવાન્ દેવમ્ અનુગૃહ્ય પિતામહમ્
જનાર્દનં જગન્નાથસ્ તત્રૈવાન્તરધીયત ॥
મૂળ પાઠ: Liṅgapurāṇa, 1-108 · Edition: Bombay : Venkatesvara Steam Press 1906 · Data entry members of the Sansknet Project · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0