લિઙ્ગપુરાણ · અધ્યાય 1.14

તતસ્તસ્મિન્ગતે કલ્પે પીતવર્ણે સ્વયંભુવઃ
પુનરન્યઃ પ્રવૃત્તસ્તુ કલ્પો નામ્નાસિતસ્તુ સઃ ॥

એકાર્ણવે તદા વૃત્તે દિવ્યે વર્ષસહસ્રકે
સ્રષ્ટુકામઃ પ્રજા બ્રહ્મા ચિન્તયામાસ દુઃખિતઃ ॥

તસ્ય ચિન્તયમાનસ્ય પુત્રકામસ્ય વૈ પ્રભોઃ
કૃષ્ણઃ સમભવદ્વર્ણો ધ્યાયતઃ પરમેષ્ઠિનઃ ॥

અથાપશ્યન્મહાતેજાઃ પ્રાદુર્ભૂતં કુમારકમ્
કૃષ્ણવર્ણં મહાવીર્યં દીપ્યમાનં સ્વતેજસા ॥

કૃષ્ણાંબરધરોષ્ણીષં કૃષ્ણયજ્ઞોપવીતિનમ્
કૃષ્ણેન મૌલિના યુક્તં કૃષ્ણસ્રગનુલેપનમ્ ॥

સ તં દૃષ્ટ્વા મહાત્માનમ્ અઘોરં ઘોરવિક્રમમ્
વવન્દે દેવદેવેશમ્ અદ્ભુતં કૃષ્ણપિઙ્ગલમ્ ॥

પ્રાણાયામપરઃ શ્રીમાન્ હૃદિ કૃત્વા મહેશ્વરમ્
મનસા ધ્યાનુયુક્તેન પ્રપન્નસ્તુ તમીશ્વરમ્ ॥

અઘોરં તુ તતો બ્રહ્મા બ્રહ્મરૂપં વ્યચિન્તયત્
તથા વૈ ધ્યાયમાનસ્ય બ્રહ્મણઃ પરમેષ્ઠિનઃ ॥

પ્રદદૌ દર્શનં દેવો હ્ય્ અઘોરો ઘોરવિક્રમઃ
અથાસ્ય પાર્શ્વતઃ કૃષ્ણાઃ કૃષ્ણસ્રગનુલેપનાઃ ॥

ચત્વારસ્તુ મહાત્માનઃ સંબભૂવુઃ કુમારકાઃ
કૃષ્ણઃ કૃષ્ણશિખશ્ચૈવ કૃષ્ણાસ્યઃ કૃષ્ણવસ્ત્રધૃક્ ॥

તતો વર્ષસહસ્રં તુ યોગતઃ પરમેશ્વરમ્
ઉપાસિત્વા મહાયોગં શિષ્યેભ્યઃ પ્રદદુઃ પુનઃ ॥

યોગેન યોગસમ્પન્નાઃ પ્રવિશ્ય મનસા શિવમ્
અમલં નિર્ગુણં સ્થાનં પ્રવિષ્ટા વિશ્વમીશ્વરમ્ ॥

એવમેતેન યોગેન યે ઽપિ ચાન્યે મનીષિણઃ
ચિન્તયન્તિ મહાદેવં ગન્તારો રુદ્રમવ્યયમ્ ॥