લિઙ્ગપુરાણ · અધ્યાય 1.11

કથં વૈ દૃષ્ટવાન્બ્રહ્મા સદ્યોજાતં મહેશ્વરમ્
વામદેવં મહાત્માનં પુરાણપુરુષોત્તમમ્ ॥

અઘોરં ચ તથેશાનં યથાવદ્વક્તુમર્હસિ
એકોનત્રિંશકઃ કલ્પો વિજ્ઞેયઃ શ્વેતલોહિતઃ ॥

તસ્મિંસ્તત્પરમં ધ્યાનં ધ્યાયતો બ્રહ્મણસ્તદા
ઉત્પન્નસ્તુ શિખાયુક્તઃ કુમારઃ શ્વેતલોહિતઃ ॥

તં દૃષ્ટ્વા પુરુષં શ્રીમાન્ બ્રહ્મા વૈ વિશ્વતોમુખઃ
હૃદિ કૃત્વા મહાત્માનં બ્રહ્મરૂપિણમીશ્વરમ્ ॥

સદ્યોજાતં તતો બ્રહ્મા ધ્યાનયોગપરો ઽભવત્
ધ્યાનયોગાત્પરં જ્ઞાત્વા વવન્દે દેવમીશ્વરમ્ ॥

સદ્યોજાતં તતો બ્રહ્મ બ્રહ્મ વૈ સમચિન્તયત્
તતો ઽસ્ય પાર્શ્વતઃ શ્વેતાઃ પ્રાદુર્ભૂતા મહાયશાઃ ॥

સુનન્દો નન્દનશ્ચૈવ વિશ્વનન્દોપનન્દનૌ
શિષ્યાસ્તે વૈ મહાત્માનો યૈસ્તદ્બ્રહ્મ સદાવૃતમ્ ॥

તસ્યાગ્રે શ્વેતવર્ણાભઃ શ્વેતો નામ મહામુનિઃ
વિજજ્ઞે ઽથ મહાતેજાસ્ તસ્માજ્જજ્ઞે હરસ્ત્વસૌ ॥

તત્ર તે મુનયઃ સર્વે સદ્યોજાતં મહેશ્વરમ્
પ્રપન્નાઃ પરયા ભક્ત્યા ગૃણન્તો બ્રહ્મ શાશ્વતમ્ ॥

તસ્માદ્વિશ્વેશ્વરં દેવં યે પ્રપદ્યન્તિ વૈ દ્વિજાઃ
પ્રાણાયામપરા ભૂત્વા બ્રહ્મતત્પરમાનસાઃ ॥

તે સર્વે પાપનિર્મુક્તા વિમલા બ્રહ્મવર્ચસઃ
વિષ્ણુલોકમતિક્રમ્ય રુદ્રલોકં વ્રજન્તિ તે ॥