કલ્પદ્રુમાવદાનમાલા · શ્લોક 321-340

અદ્યાગ્રેણ જગદ્બન્ધો યામિ તે શરણં સદા
તથા ધર્મે ચ સંઘેષુ સંબોધિગુણપ્રાપ્તયે ॥

પ્રવ્રજ્યાં દેહિ મે નાથ સદ્ધર્મેષુ નિવેશય
બ્રહ્મચર્યં ચરિષ્યે ઽહં ત્વદાજ્ઞાં શિરસા વહન્* ॥

ઇત્ય્ ઉક્તે ભગવાન્ દૃષ્ટ્વા હસ્તેન તચ્છિરઃ સ્પૃશન્*
એહિ ભિક્ષો ચરસ્વેતિ પ્રવદંસ્ તં સમગ્રહીત્* ॥

એહીતિ પ્રોક્તઃ સ જિનેન મુણ્ડો પાત્રી સુસંઘાટિપરીતદેહઃ
સદ્યઃ પ્રશાન્તેન્દ્રિય એવ તસ્થૌ ભિક્ષુઃ સુભૂતિઃ સુગતપ્રભાવાત્* ॥

સચ્ચિત્તલબ્ધઃ સ મુનેઃ પ્રસાદાત્ પ્રયુજ્યમાનો વ્યહરત્ સમાધૌ
વ્યાયચ્છમાનઃ ખલુ બોધિમાર્ગે સંબુદ્ધધર્મે ઘટમાન એવ ॥

સર્વં ચ સંસારમ્ અનિત્યતાહતં મત્વા ચ સંસારગતિં વિભઙ્ગિનીમ્*
ક્લેશાંશ્ ચ સર્વાન્ પ્રવિહાય સંયતઃ સાક્ષાચ્ ચ સો ઽર્હન્ન્ અભવન્ મહર્દ્ધિકઃ ॥

સુવીતરાગઃ સમલોષ્ટહેમા આકાશચિત્તો ધનસારવાસી
ભિન્દન્ન્ અવિદ્યાદ્રિમ્ ઇવાણ્ડકોશં પ્રાપદભિજ્ઞાઃ પ્રતિસંવિદશ્ ચ ॥

સત્કારલાભેષુ પરાઙ્મુકત્વાત્ સશક્રદેવાસુરમાનુષાણામ્*
પૂજ્યશ્ ચ માન્યો અભિવાદનીયો બભૂવ સ બ્રહ્મવિહારચારી ॥

અથ સુભૂતિર્ આયુષ્માન્ સમન્વાહરદ્ આત્મવાન્*
કુતશ્ ચ્યુતો ઽહમ્ આયાતઃ કુત્ર કેન ચ કર્મણા ॥

અપશ્યત્ સ તતશ્ ચેતિ પઞ્ચજન્મશતાનિ ચ
નાગયોનિસમુત્પન્નસ્ તતશ્ ચ્યુત્વાહમ્ આગતઃ ॥

યદ્ દ્વેષાભ્યાસતશ્ ચાસં ક્રૂરો લોકોપઘાતકઃ
તેનૈવ હેતુના ચાહં મહદ્વ્યસનમ્ આપ્તવાન્+ ॥

ઇદાનીં તુ તથા ચૈતં ક્રોધં પ્રહાતુમ્ આચરે
યસ્યૈવ હેતુના લોકા ભ્રમન્તિ નરકેષુ તે ॥

તસ્માદ્ અહં ચરિષ્યામિ નિઃસઙ્ગો નિરહંકૃતિઃ
સઙ્ગાદ્ ધિ જાયતે માયા માયાયાં જાયતે રતિઃ ॥

રતૌ રાગો ઽભિજાયેત રાગે મોહઃ પ્રવર્ધતે
મૂઢસ્ય દ્રૂયતે ચિત્તં સ્વેષ્ટકાર્યોપઘાતતઃ ॥

ઉપઘાતાહતે ચિત્તે ક્રોધાગ્નિઃ પરિદીપ્યતે
ક્રોધાનલસમુદ્દીપ્તો દહતે સ પરાન્ અપિ ॥

યાવત્ ક્રોધાનલોદ્દીપ્તં સ્વચિત્તં ક્લેશવાયુભિઃ
તાવત્ કિં તપસાપ્ય્ એતન્ નિરર્થં દુઃખહેતવે ॥

ધર્મં સુચરિતં પુણ્યં દાનશીલાદિસાધનમ્*
કૃતં કલ્પસહસ્રૈર્ યદ્ દહેત્ ક્રોધાનલઃ ક્ષણાત્* ॥

તસ્માત્ ક્રોધાગ્નિશાન્ત્યર્થં કૃત્વેન્દ્રિયવિનિગ્રહમ્*
એકાન્તે હિ વસેયં ચ વિવિક્તારણ્યગોચરે ॥

યદા ચ ગરુડેનાહં બલાદ્ આકૃષ્ય ભક્ષિતઃ
યતીન્ દૃષ્ટ્વાનુમોદં ચ કુર્વન્ મૃત્યુમ્ અવાપ્તવાન્* ॥

તેનૈવ હેતુના ચાદ્ય દ્વિજાતિકુલસંભવઃ
સર્વક્લેશાન્ વિનિર્જિત્ય બ્રહ્મચારી ભવામ્ય્ અહમ્* ॥