હરિવંશ · અધ્યાય 17

તતસ્ તં ચક્રવાકૌ દ્વાવ્ ઊચતુઃ સહચારિણૌ
આવાં તે સચિવૌ સ્યાવસ્ તવ પ્રિયહિતૈષિણૌ ॥

તથેત્ય્ ઉક્ત્વા ચ તસ્યાસીત્ તદા યોગાત્મનો મતિઃ
એવં તે સમયં ચક્રુઃ સુવાક્તં પ્રત્યભાષત ॥

યસ્માત્ કામપ્રધાનસ્ ત્વં યોગધર્મમ્ અપાસ્ય વૈ
અવરં વરં પ્રાર્થયસે તસ્માદ્ વાક્યં નિબોધ મે ॥

રાજા ત્વં ભવિતા તાત કામ્પિલ્યે નગરોત્તમે
ભવિષ્યતઃ સખાયૌ ચ દ્વાવ્ ઇમૌ સચિવૌ તવ ॥

શપ્ત્વા તાન્ અભિભાષ્યાથ ચત્વારશ્ ચક્રુર્ અણ્ડજાઃ
તાંસ્ ત્રીન્ અભીપ્સતો રાજ્યં વ્યભિચારપ્રધર્ષિતાન્ ॥

શપ્તાઃ ખગાસ્ ત્રયસ્ તે તુ યોગભ્રષ્ટા વિચેતસઃ
તાન્ અયાચન્ત ચતુરસ્ ત્રયસ્ તે સહચારિણઃ ॥

તેષાં પ્રસાદં ચક્રુસ્ તે અથૈતાન્ સુમનાબ્રવીત્
સર્વેષામ્ એવ વચનાત્ પ્રસાદાનુગતં તદા ॥

અન્તવાન્ ભવિતા શાપો યુષ્માકં નાત્ર સંશયઃ
ઇતશ્ ચ્યુતાશ્ ચ માનુષ્યં પ્રાપ્ય યોગમ્ અવાપ્સ્યથ ॥

સર્વસત્ત્વરુતજ્ઞશ્ ચ સ્વતન્ત્રો ઽયં ભવિષ્યતિ
પિતૃપ્રસાદો હ્ય્ અસ્માભિર્ અસ્ય પ્રાપ્તઃ કૃતેન વૈ ॥

ગાં પ્રોક્ષયિત્વા ધર્મેણ પિતૃભ્ય ઉપકલ્પતામ્
અસ્માકં જ્ઞાનસંયોગઃ સર્વેષાં યોગસાધનઃ ॥

ઇદં ચ વાક્યસંદર્ભ+ +શ્લોકમ્ એકમ્ ઉદાહૃતમ્
પુરુષાન્તરિતં શ્રુત્વા તતો યોગમ્ અવાપ્સ્યથ ॥