ગરુડ પુરાણ · અધ્યાય 1.231

ઇતિ શ્રીગારુડે મહાપુરાણે પૂર્વખણ્ડે પ્રથમાંશાખ્યે આચારકાણ્ડે વિષ્ણુમહાત્મ્યવર્ણનં નામ ત્રિંશદુત્તરદ્વિશતતમો ઽધ્યાયઃ
શ્રીગરુડમહાપુરાણમ્- 231
સૂત ઉવાચ ।
નારસિંહસ્તુતિં વક્ષ્યે શિવોક્તં શૌનકાધુના ।
પૂર્વં માતૃગણાઃ સર્વે શઙ્કરં વાક્યમબ્રુવન્

ભગવન્ ભક્ષયિષ્યામઃ સદેવાસુરમાનુષમ્ ।
ત્વત્પ્રસાદાજ્જગત્સર્વં તદનુજ્ઞાતુમર્હસિ

શઙ્કરૌવાચ ।
ભવતીભિઃ પ્રજાઃ સર્વા રક્ષણીયા ન સંશયઃ ।
તસ્માડ્વોરતરપ્રાયં મનઃ શીઘ્રં નિવર્ત્યતામ્

ઇત્યેવં શઙ્કરેણોક્તમનાદૃત્ય તુ તદ્વચઃ ।
ભક્ષયામાસુરવ્યગ્રાસ્ત્રૈલોક્યં સચરાચરમ્

ત્રૈલોક્યે ભક્ષ્યમાણે તુ તદા માતૃગણેન વૈ ।
નૃસિંહરૂપિણં દેવં પ્રદધ્યૌ ભગવાઞ્છિવઃ

અનાદિનિધનં દેવં સર્વભૂતભવોદ્ભવમ્ ।
વિદ્યુજ્જિહ્વં મહાદંષ્ટ્રં સ્ફુરત્કેસરમાલિનમ્

રત્નાઙ્ગદં સમુકુટં હેમકેસરભૂષિતમ્ ।
ખોણિસૂત્રેણ મહતા કાઞ્ચનેન વિરાજિતમ્

નીલોત્પલદલશ્યામં રત્નનૂપુરભૂષિતમ્ ।
તેજસાક્રાન્તસકલબ્રહ્માણ્ડોદરમણ્ડપમ્

આવર્તસદૃશાકારૈઃ સંયુક્તં દેહરોમભિઃ ।
સર્વપુષ્પૈર્યોજિતાઞ્ચ ધારયંશ્ચ મહાસ્ત્રજમ્

સ ધ્યાતમાત્રો ભગવાન્પ્રદદૌ તસ્ય દર્શનમ્ ।
યાદૃશેન રૂપેણ ધ્યાતો રુદ્રૈસ્તુ ભક્તિતઃ

તાદૃશેનૈવ રૂપેણ દુર્નિરીક્ષ્યેણ દૈવતૈઃ ।
પ્રણિપત્ય તુ દેવેશં તદા તુષ્ટાવ શઙ્કરઃ

શઙ્કર ઉવાચ ।
નમસ્તે ઽસ્ત જગન્નાથ નરસિંહવપુર્ધર ।
દૈત્યેશ્વરેન્દ્રસંહારિનખશુક્તિવિરાજિત

નખમણ્ડલસભિન્નહેમપિઙ્ગલવિગ્રહ ।
નમો ઽસ્તુ પદ્મનાભાય શોભનાય જગદ્ગુરો ।
કલ્પાન્તામ્ભોદનિર્ઘોષ સૂર્યકોટિસમપ્રભ

સહસ્રયમસંત્રાસ સહસ્રેન્દ્રપરાક્રમ ।
હસસ્ત્રધનદસ્ફીત સહસ્રચરણાત્મક

સહસ્રચન્દપ્રતિમ ! સહસ્રાંશુહરિક્રમ ।
સહસ્રરુદ્રતેજસ્ક સહસ્રબ્રહ્મસંસ્તુત

સહસ્રરુદ્રસંજપ્ત સહસ્રાક્ષનિરીક્ષણ ।
સહસ્રજન્મમથન સહસ્રબન્ધનમોચન

સહસ્રવાયુવેગાક્ષ સહસ્રાજ્ઞકૃપાકર ।
સ્તુત્વૈવં દેવદેવેશં નૃસિંહવપુષં હરિમ્ ।
વિજ્ઞાપયામાસ પુનર્વિનયાવનતઃ શિવઃ

અન્ધકસ્ય વિનાશાય યા સૃષ્ટા માતરો મયા ।
અનાદૃત્ય તુ મદ્વાક્યં ભક્ષ્યન્ત્વદ્ભુતાઃ પ્રજાઃ

સૃષ્ટ્વા તાશ્ચ ન શક્તો ઽહં સંહર્તુમપરાજિતઃ ।
પૂર્વં કૃત્વા કથં તાસાં વિનાશમભિરોચયે

એવમુક્તઃ સ રુદ્રેણ નરસિહવપુર્હરિઃ ।
સહસ્રહેવીર્જિહ્વાગ્રાત્તદા વાગીશ્વરો હરિઃ

તથા સુરગણાન્સર્વાન્રૌદ્રાન્માતૃગણાન્વિભુઃ ।
સંહૃત્ય જગતઃ શર્મ કૃત્વા ચાન્તર્દધે હરિઃ

નારસિંહમિદં સ્તોત્રં યઃ પઠેન્નિયતેન્દ્રિયઃ ।
મનોરથપ્રદસ્તસ્ય રુદ્રસ્યેવ ન સંશયઃ

ધ્યાયેન્નૃસિંહં તરુણાર્કનેત્રં સિદામ્બુજાતં જ્વલિતાગ્નિવત્ક્રમ્ ।
અનાદિમધ્યાન્તમજ પુરાણં પરાપરેશં જગતાં નિધાનમ્

જપેદિદં સન્તતદુઃ ખજાલં જહાતિ નીહારમિવાંશુમાલી ।
સમાતૃવર્ગસ્ય કરોતિ મૂર્તિં યદા તદા તિષ્ઠતિ તત્સમીપે

દેવેશ્વરસ્યાપિ નૃસિંહમૂર્તેઃ પૂજાં વિધાતું ત્રિપુરાન્તકારી ।
પ્રસાદ્ય તં દેવવરં સ લબ્ધ્વા અવ્યાજ્જગન્માતૃગણેભ્ય એવ ચ