દ્વાવિંશત્યવદાનકથા · અધ્યાય 3

ઇતિ દ્વાવિંશત્યવદાનકથાયાં ધર્મશ્રવણપ્રોત્સાહનકથા દ્વિતીયઃ પરિચ્છેદ ઃ ॥
ઇઇઇ. મનુષ્યદુર્લભકથા
યત્ પ્રાપ્ય જન્મજલધેર્ અપિ યાન્તિ પારમ્ આરોપયન્તિ શિવમ્ ઉત્તમબોધિબીજમ્ ।
ચિન્તામણેર્ અપિ સમભ્યધિકં ગુણૌઘૈર્ માનુષ્યકં ક ઇહ તદ્ વિફલીકરોતિ

યો માનુષ્યં કુશલવિભવૈઃ પ્રાપ્ય કલ્પૈર્ અનલ્પૈર્
મોહાત્ પુણ્યદ્રવિણમ્ ઇહ ન સ્વલ્પમ્ અપ્ય્ આચિનોતિ ।
સો ઽસ્માલ્ લોકાત્ પરમ્ ઉપગતસ્ તીવ્રમ્ અભ્યેતિ શોકં
રત્નદ્વીપાદ્ વણિગ્ ઇવ ગતઃ સ્વં ગૃહં શૂન્યહસ્તઃ

નાકુશલૈઃ કર્મપથૈર્ માનુષ્યં લભ્યતે પુનઃ ।
અલભ્યમાને માનુષ્યે દુઃખમ્ એવ કુતઃ સુખમ્

નાતઃ પરં વઞ્ચનાસ્તિ ન ચ મોહો ઽસ્ત્ય્ અતઃ પરમ્ ।
યદ્ ઈદૃશં ક્ષણં પ્રાપ્ય ન કુર્યાત્ કુશલં બહુ

એકક્ષણકૃતાત્ પાપાત્ અવીચૌ કલ્પમ્ આસ્યતે ।
નૈકજન્મકૃતાત્ પાપાત્ કા પુનઃ સુગતૌ કથા

અત એવાહ ભગવાન્ માનુષ્યમ્ અતિદુર્લભમ્ ।
મહાર્ણવયુગચ્છિદ્રકૂર્મગ્રીવાર્પણોપમમ્