દ્વાવિંશત્યવદાનકથા · અધ્યાય 2

ઇતિ દ્વાવિંશત્યવદાનકથાયાં પુણ્યપ્રોત્સાહનકથા પ્રથમ ઃ પરિચ્છેદઃ ॥
ઇઇ. ધર્મશ્રવણપ્રોત્સાહનકથા
જલનિધિકૂર્મકર્ણયુગરન્ધ્રસમાગમવત્
ક્ષણમ્ અ ન વાપ્યમ્ અદ્ભુતમ્ ઇમં સમવેત્ય ચલમ્ ।
પ્રશમપુરૈકવર્મ વિનિપાતભયાપહરં
શૃણુત સુદુર્લભં ક્ષણમ્ અપીહ મુનેર્ વચનમ્

યદ્ દુર્લભં કલ્પશતૈર્ અનેકૈર્ માનુષ્યમ્ અષ્ટાક્ષણદોષમુક્તમ્ ।
તત્ સામ્પ્રતં પ્રાપ્તમ્ અતો ભવદ્ભિઃ કાર્યો હિ ધર્મશ્રવણાય યત્નઃ

પલ્લવાગ્રજલબિન્દુચઞ્ચલે ક્લેશજાલપરિવેષ્ટિતે ભવે ।
યો ન ચિન્તયતિ કર્મસત્પથં તસ્ય જન્મ ભવતીહ નિષ્ફલમ્

ન નરકગતૈઃ પ્રેતૈસ્ તિર્યગ્ગતૈર્ વિકલેન્દ્રિયૈર્
અમરગુરુભિઃ પ્રત્યન્તસ્થૈઃ કુદૃક્કરવિક્ષતૈઃ ।
મુનિસવિતરિ પ્રજ્ઞાલોકે ન ચાનુદિતે જિને
સનરવિબુધૈઃ શક્યમ્ પાતું મુનીન્દ્રવચો ઽમૃતમ્

તસ્માત્ કુકાર્યં વ્યપહાય સર્વં મત્વા સ્વકાર્યં પરમાર્યધર્મમ્ ।
શ્રોતવ્ય એવ પ્રયતે ન ધર્મો યસ્માદ્ અતઃ સર્વગુણા ભવન્તિ

મૌનીન્દ્રં વાક્યરત્નં જનયતિ સુધિયામ્ એતદ્ આદૌ પ્રમોદં
શ્રોત્રાપાતે તતશ્ ચ પ્રબલગુરુઘનધ્વાન્તવૃન્દં નિહન્તિ ।
ચિન્તાધ્યાનાવસાને સ્ફુટયતિ સકલં જન્મચક્રપ્રબન્ધં
નિઃશેષાતઙ્કપઙ્ક્તિં વિઘટયતિ સદા સર્વસંપન્નિધાનમ્

હરતિ તીવ્રભવપ્રભવાપદં દિશતિ નિર્વૃતિસૌખ્યમ્ અનુત્તરમ્ ।
તદ્ ઇદમ્ એવમ્ અવેત્ય મુનેર્ વચઃ શૃણુત સંપ્રતિ નિર્મલમાનસાઃ