ચૌરપઞ્ચાશિકા · શ્લોક 21-40

અદ્યાપિ તાં ચાટુશતદુર્લલિતોચિતાર્થં તસ્યાઃ સ્મરામિ સુરતક્લમવિહ્વલાયાઃ
અવ્યક્તનિઃસ્વનિતકાતરકથ્યમાન સંકીર્ણવર્ણરુચિરં વચનં પ્રિયાયાઃ ॥

અદ્યાપિ તાં સુરતઘૂર્ણનિમીલિતાક્ષીં સ્રસ્તાઙ્ગયષ્ટિગલિતાંશુકકેશપાશામ્
શૃઙ્ગારવારિરુહકાનનરાજહંસીં જન્માન્તરે ઽપિ નિધને ઽપ્ય્ અનુચિન્તયામિ ॥

અદ્યાપિ તાં પ્રણયિનીં મૃગશાવકાક્ષીં પીયૂષપુર્ણકુચકુમ્ભયુગં વહન્તીમ્
પશ્યામ્ય્ અહં યદિ પુનર્ દિવસાવસાને સ્વર્ગાપવર્ગનરરાજસુખં ત્યજામિ ॥

અદ્યાપિ તાં ક્ષિતિતલે વરકામિનીનાં સર્વાઙ્ગસુન્દરતયા પ્રથમૈકરેખામ્
શૃઙ્ગારનાટકરસોત્તમપાનપાત્રીં કાન્તાં સ્મરામિ કુસુમાયુધબાણખિન્નામ્ ॥

અદ્યાપિ તાં સ્તિમિતવસ્ત્રમ્ ઇવાઙ્ગલગ્નાં પ્રૌઢપ્રતાપમદનાનલતપ્તદેહમ્
બાલામ્ અનાથશરણામ્ અનુકમ્પનીયાં પ્રાણાધિકાં ક્ષણમ્ અહં ન હિ વિસ્મરામિ ॥

અદ્યાપિ તાં પ્રથમતો વરસુન્દરીણાં સ્નેહૈકપાત્રઘટિતામ્ અવનીશપુત્રીમ્
હંહોજના મમ વિયોગહુતાશનો ઽયં સોઢું ન શક્યતેતિ પ્રતિચિન્તયામિ ॥

અદ્યાપિ વિસ્મયકરીં ત્રિદશાન્ વિહાય બુદ્ધિર્ બલાચ્ ચલતિ મે કિમ્ અહં કરોમિ
જાનન્ન્ અપિ પ્રતિમુહૂર્તમ્ ઇહાન્તકાલે કાન્તેતિ વલ્લભતરેતિ મમેતિ ધીરા ॥

અદ્યાપિ તાં ગમનમ્ ઇત્ય્ ઉદિતં મદીયં શ્રુત્વૈવ ભીરુહરિણીમ્ ઇવ ચઞ્ચલાક્ષીમ્
વાચઃ સ્ખલદ્વિગલદાશ્રુજલાકુલાક્ષીં સંચિન્તયામિ ગુરુશોકવિનમ્રવક્ત્રામ્ ॥

અદ્યાપિ તાં સુનિપુણં યતતા મયાપિ દૃષ્ટં ન યત્ સદૃશતોવદનં કદાચિત્
સૌન્દર્યનિર્જિતરતિ દ્વિજરાજકાન્તિ કાન્તામ્ ઇહાતિવિમલત્વમહાગુણેન ॥

અદ્યાપિ તાં ક્ષણવિયોગવિષોપમેયાં સઙ્ગે પુનર્ બહુતરામ્ અમૃતાભિષેકામ્
તાં જીવધારણકરીં મદનાતપત્રામ્ ઉદ્વત્તકેશનિવહાં સુદતીં સ્મરામિ ॥

અદ્યાપિ વાસગૃહતો મયિ નીયમને દુર્વારભીષણકરૈર્ યમદૂતકલ્પૈર્
કિં કિં તયા બહુવિધં ન કૃતં મદર્થે વક્તું ન પાર્યતેતિ વ્યથતે મનો મે ॥

અદ્યાપિ મે નિશિ દિવા હૃદયં દુનોતિ પૂર્ણેન્દુસુન્દરમુખં મમ વલ્લભાયાઃ
લાવણ્યનિર્જિતરતિક્ષતિકામદર્પં ભૂયઃ પુરઃ પ્રતિપદં ન વિલોક્યતે યત્ ॥

અદ્યાપિ તામ્ અવહિતાં મનસાચલેન સંચિન્તયામિ યુવતીં મમ જીવિતાશામ્
નાન્યોપભુક્તનવયૌવનભારસારાં જન્માન્તરે ઽપિ મમ સૈવ ગતિર્ યથા સ્યાત્ ॥

અદ્યાપિ તદ્વદનપઙ્કજગન્ધલુબ્ધ ભ્રામ્યદ્દ્વિરેફચયચુમ્બિતગણ્ડદેશામ્
લીલાવધૂતકરપલ્લવકઙ્કણાનાં ક્વાણો વિમૂર્ચ્છતિ મનઃ સુતરાં મદીયમ્ ॥

અદ્યાપિ તાં નખપદં સ્તનમણ્ડલે યદ્ દત્તં મયાસ્યમધુપાનવિમોહિતેન
ઉદ્ભિન્નરોમપુલકૈર્ બહુભિઃ સમન્તાજ્ જાગર્તિ રક્ષતિ વિલોકયતિ સ્મરામિ ॥

અદ્યાપિ કોપવિમુખીકૃતગન્તુકામા નોક્તં વચઃ પ્રતિદદાતિ યદૈવ વક્ત્રમ્
ચુમ્બામિ રોદિતિ ભૃશં પતિતો ઽસ્મિ પાદે દાસસ્ તવ પ્રિયતમે ભજ મં સ્મરામિ ॥

અદ્યાપિ ધવતિ મનઃ કિમ્ અહં કરોમિ સાર્ધં સખીભિર્ અપિ વાસગૃહં સુકાન્તે
કાન્તાઙ્ગસંગપરિહાસવિચિત્રનૃત્યે ક્રીડાભિરામેતિ યાતુ મદીયકાલઃ ॥

અદ્યાપિ તાં જગતિ વર્ણયિતું ન કશ્ ચિચ્ છક્નોત્ય્ અદૃષ્ટસદૃશીં ચ પરિગ્રહં મે
દૃષ્ટં તયોર્ સદૃશયોર્ ખલુ યેન રૂપં શક્તો ભવેદ્ યદિ સૈવ નરો ન ચાન્યઃ ॥

અદ્યાપિ તાં ન ખલુ વેદ્મિ કિમ્ ઈશપત્ની શાપં ગતા સુરપતેર્ અથ કૃષ્ણલક્ષ્મી
ધાત્રૈવ કિં નુ જગતઃ પરિમોહનાય સા નિર્મિતા યુવતિરત્નદિદૃક્ષયા વા ॥

અદ્યાપિ તન્નયનકજ્જલમ્ ઉજ્જ્વલાસ્યં વિશ્રાન્તકર્ણયુગલં પરિહાસહેતોર્
પશ્યે તવાત્મનિ નવીનપયોધરાભ્યાં ક્ષીણાં વપુર્ યદિ વિનશ્યતિ નો ન દોષઃ ॥