ચૌરપઞ્ચાશિકા · શ્લોક 41-50

અદ્યાપિ નિર્મલશરચ્છશિગૌરકાન્તિ ચેતો મુનેર્ અપિ હરેત્ કિમ્ ઉતાસ્મદીયમ્
વક્ત્રં સુધામયમ્ અહં યદિ તત્ પ્રપદ્યે ચુમ્બન્ પિબામ્ય્ અવિરતં વ્યધતે મનો મે ॥

અદ્યાપિ તત્+કમલરેણુસુગન્ધગન્ધિ તત્પ્રેમવારિ મકરધ્વજપાતકારિ
પ્રાપ્નોમ્ય્ અહં યદિ પુનઃ સુરતૈકતીર્થં પ્રાણાંસ્ ત્યજામી નિયતં તદવાપ્તિહેતોર્ ॥

અદ્યાપ્ય્ અહો જગતિ સુન્દરલક્ષપૂર્ણે ઽન્યાન્યમ્ ઉત્તમગુણાધિકસંપ્રપન્ને
અન્યાભિર્ અપ્ય્ ઉપમિતું ન મયા ચ શક્યં રૂપં તદીયમ્ ઇતિ મે હૃદયે વિતર્કઃ ॥

અદ્યાપિ સા મમ મનસ્તટિની સદાસ્તે રોમાઞ્ચવીચિવિલસદ્વિપુલસ્વભાવા%
કાદમ્બકેશરરુચિઃ ક્ષતવીક્ષણં માં ગાત્રક્લમં કથયતી પ્રિયરાજહંસી ॥

અદ્યાપિ સા હિ નવયૌવનસુન્દરાઙ્ગી રોમાઞ્ચવીચિવિલસચ્ચપલાઙ્ગયષ્ટિઃ
મત્સ્વાન્તસારસચલદ્વિરહોચ્ચપંકાત્+ કિમ્+ચિદ્ગમં પ્રથયતિ પ્રિયરાજહંસી ॥

અદ્યાપિ તાં નૃપતી શેખરરાજપુત્રીં સંપૂર્ણયૌવનમદાલસઘૂર્ણનેત્રીમ્
ગન્ધર્વયક્ષસુરકિંનરનાગકન્યાં સ્વર્ગાદ્ અહો નિપતિતામ્ ઇવ ચિન્તયામિ ॥

અદ્યાપિ તાં નિજવપુઃ+કૃશવેદિમધ્યામ્ ઉત્તુંગસંભૃતસુધાસ્તનકુમ્ભયુગ્મામ્
નાનાવિચિત્રકૃતમણ્ડમણ્ડિતાઙ્ગી સુપ્તોત્થિતાં નિશિ દિવા ન હિ વિસ્મરામિ ॥

અદ્યાપિ તાં કનકકાન્તિમદાલસાઙ્ગીં વ્રીડોત્સુકાં નિપતિતામ્ ઇવ ચેષ્ટમાનામ્
અગાંગસંગપરિચુમ્બનજાતમોહાં તાં જીવનૌષધિમ્ ઇવ પ્રમદાં સ્મરામિ ॥

અદ્યાપિ તત્સુરતકેલિનિરસ્ત્રયુદ્ધં બન્ધોપબન્ધપતનોત્થિતશૂન્યહસ્તમ્
દન્તૌષ્ઠપીડનનખક્ષતરક્તસિક્તં તસ્યા સ્મરામિ રતિબન્ધુરનિષ્ઠુરત્વમ્ ॥

અદ્યાપ્ય્ અહં વરવધૂસુરતોપભોગં જીવામિ નાન્યવિધિના ક્ષણમ્ અન્તરેણ
તદ્ ભ્રાતરો મરણમ્ એવ હિ દુઃખ શાન્ત્યૈ વિજ્ઞાપયામિ ભવતસ્ ત્વરિતં લુનીધ્વમ્ ॥

અદ્યાપિ નોજ્ઝતિ હરઃ કિલ કાલકૂટં કૂર્મો બિભર્તિ ધરણીં ખલુ પૃષ્ટભાગે
અમ્ભોનિધિર્ વહતિ દુઃસહવડવાગ્નિમ્ અઙ્ગીકૃતં સુકૃતિનઃ પરિપાલયન્તિ ॥