બ્રહ્મવૈવર્ત પુરાણ · અધ્યાય 4.12
શ્રીનારાયણ ઉવાચ ॥ ॥
એકદા મંદિરે નન્દપત્ની સાઽઽનંદપૂર્વકમ્ ॥
કૃત્વા વક્ષસિ ગોવિંદં ક્ષુધિતં ચ સ્તનં દદૌ
એતસ્મિન્નંતરે ગોપ્ય આજગ્મુર્નંદમંદિરમ્ ॥
સ્થવિરાશ્ચ વયસ્યાશ્ચ બાલિકા બાલકાન્વિતાઃ
અતૃપ્તં બાલકં શીઘ્રં સંન્યસ્ય શયને સતી ॥
પ્રણનામ સમુત્થાય કર્મણ્યૌત્થાનિકે મુદા
તૈલસિંદૂરતાંબૂલં દદૌ તાભ્યો મુદાઽન્વિતા॥
મિષ્ટવસ્તૂનિ વસ્ત્રાણિ ભૂષણાનિ ચ ગોપિકા
એતસ્મિન્નન્તરે કૃષ્ણો રુરોદ ક્ષુધિતસ્તદા ॥
પ્રેરયિત્વા સ ચરણં માયેશો માયયા વિભુઃ
પપાત ચરણં તસ્ય પ્રવીણે શકટે મુને ॥
વિશ્વંભરપદાઘાતાત્તચ્ચ ચૂર્ણં બભૂવ હ
બભંજ શકટં પેતુર્ભગ્નકાષ્ઠાનિ તત્ર વૈ ॥
પપાત દધિ દુગ્ધં ચ નવનીતં ઘૃતં મધુ
દૃષ્ટ્વાઽઽશ્ચર્યં ગોપિકાશ્ચ દુદ્રુવુર્બાલકં ભયાત્॥
દદૃશુર્ભગ્નશકટમિંધનાભ્યંતરે શિશુમ્
ભગ્નભાંડસમૂહં ચ પતિતં બહુગોરસમ્ ॥
પ્રેરયિત્વા તુ કાષ્ઠાનિ જગ્રાહ બાલકં ભિયા
માયારક્ષિતસર્વાંગં રુદિતં ક્ષુધિતં ક્ષુધા॥
સ્તનં દદૌ યશોદા તં રુરોદ ચ ભૃશં શુચા
પપ્રચ્છુર્બાલકાન્ગોપા બભંજ શકટં કથમ્ ॥
કિંચિદ્ધેતું ન પશ્યામઃ સહસેતિ કિમદ્ભુતમ્
ઇત્યૂચુર્બાલકાઃ સર્વે ગોપાઃ શૃણુત મદ્વચઃ ॥
શ્રીકૃષ્ણસ્ય પદાઘાતાદ્બભંજ શકટં ધ્રુવમ્
શ્રુત્વા તદ્વચનં ગોપા ગોપ્યશ્ચ જહસુર્મુદા ॥
ન હિ જગ્મુઃ પ્રતીતિં ચ મિથ્યેત્યૂચુર્વ્રજે પ્રજાઃ
શિશોઃ સ્વસ્ત્યયનં કાર્યં ચક્રુર્બ્રાહ્મણપુંગવાઃ ॥
હસ્તં દત્ત્વા શિશોર્ગાત્રે પપાઠ કવચં દ્વિજઃ
વદામિ તત્તે વિપ્રેન્દ્ર કવચં સર્વરક્ષણમ્ ॥
યદ્દત્તં માયયા પૂર્વં બ્રહ્મણે નાભિપંકજે
નિદ્રિતે જગતીનાથે જલે ચ જલશાયિનિ ॥
ભીતાય સ્તુતિકર્ત્રે ચ મધુકૈટભયોર્ભયાત્
યોગનિદ્રોવાચ ॥
દૂરીભૂતં કુરુ ભયં ભયં કિં તે હરૌ સ્થિતે ॥
સ્થિતાયાં મયિ ચ બ્રહ્મન્સુખી તિષ્ઠ જગત્પતે
શ્રીહરિઃ પાતુ તે વક્ત્રં મસ્તકં મધુસૂદનઃ ॥
શ્રીકૃષ્ણશ્ચક્ષુષી પાતુ નાસિકાં રાધિકાપતિઃ
કર્ણયુગ્મં ચ કણ્ઠં ચ કપાલં પાતુ માધવઃ ॥
કપોલં પાતુ ગોવિન્દઃ કેશાંશ્ચ કેશવઃ સ્વયમ્
અધરોષ્ઠં હૃષીકેશો દંતપંક્તિં ગદાગ્રજઃ ॥
રાસેશ્વરશ્ચ રસનાં તાલુકં વામનો વિભુઃ
વક્ષઃ પાતુ મુકુન્દશ્ચ જઠરં પાતુ દૈત્યહા ॥
જનાર્દનઃ પાતુ નાભિં પાતુ વિષ્ણુશ્ચ મેહનમ્
નિતંબયુગ્મં ગુહ્યં ચ પાતુ તે પુરુષોત્તમઃ ॥
જાનુયુગ્મે જાનકીશઃ પાતુ તે સર્વદા વિભુઃ
હસ્તયુગ્મં નૃસિંહશ્ચ પાતુ સર્વત્ર સંકટે ॥
પાદયુગ્મં વરાહશ્ચ પાતુ તે કમલોદ્ભવઃ
ઊર્ધ્વં નારાયણઃ પાતુ હ્યધસ્તાત્કમલાપતિઃ ॥
પૂર્વસ્યાં પાતુ ગોપાલઃ પાતુ વહ્નૌ દશાસ્યહા
વનમાલી પાતુ યામ્યાં વૈકુંઠઃ પાતુ નૈરૃતૌ ॥
વારુણ્યાં વાસુદેવશ્ચ સતો રક્ષાકરઃ સ્વયમ્
પાતુ તે સંતતમજો વાયવ્યાં વિષ્ટરશ્રવાઃ ॥
ઉત્તરે ચ સદા પાતુ તેજસા જલજાસનઃ
ઐશાન્યામીશ્વરઃ પાતુ પાતુ સર્વત્ર શત્રુજિત્ ॥
જલે સ્થલે ચાંતરિક્ષે નિદ્રાયાં પાતુ રાઘવઃ
ઇત્યેવં કથિતં બ્રહ્મન્કવચં પરમાદ્ભુતમ્ ॥
કૃષ્ણેન કૃપયા દત્તં સ્મૃતેનૈવ પુરા મયા
શુંભેન સહ સંગ્રામે નિર્લક્ષ્યે ઘોરદારુણે ॥
ગગને સ્થિતયા સદ્યઃ પ્રાપ્તિમાત્રેણ સો જિતઃ
કવચસ્ય પ્રભાવેણ ધરણ્યાં પતિતો મૃતઃ॥
પૂર્વં વર્ષશતં ખે ચ કૃત્વા યુદ્ધં ભયાવહમ્
મૃતે શુંભે ચ ગોવિન્દઃ કૃપાલુર્ગગનસ્થિતઃ ॥
માલાં ચ કવચં દત્ત્વા ગોલોકં સ જગામ હ
કલ્પાંતરસ્ય વૃત્તાંતં કૃપયા કથિતં મુને ॥
અભ્યંતરભયં નાસ્તિ કવચસ્ય પ્રભાવતઃ
કોટિશઃ કોટિશો નષ્ટા મયા દૃષ્ટાશ્ચ વેધસઃ ॥
અહં ચ હરિણા સાર્દ્ધં કલ્પેકલ્પે સ્થિરા સદા
ઇત્યુક્ત્વા કવચં દત્ત્વા સાઽન્તર્ધાનં ચકાર હ ॥
નિઃશઙ્કો નાભિકમલે તસ્થૌ સ કમલોદ્ભવઃ
સુવર્ણગુટિકાયાં ચ કૃત્વેદં કવચં પરમ્ ॥
કણ્ઠે વા દક્ષિણે બાહૌ બધ્નીયાદ્યઃ સુધીઃ સદા
વિષાગ્નિજલશત્રુભ્યો ભયં તસ્ય ન જાયતે ॥
જલે સ્થલે ચાંતરિક્ષે નિદ્રાયાં રક્ષતીશ્વરઃ
સંગ્રામે વજ્રપાતે ચ વિપત્તૌ પ્રાણસંકટે ॥
કવચસ્મરણાદેવ સદ્યો નિઃશઙ્કતાં વ્રજેત્
બદ્ધ્વેદં કવચં કણ્ઠે શંકરસ્ત્રિપુરં પુરા ॥
જઘાન લીલામાત્રેણ દુરંતમસુરેશ્વરમ્
બદ્ધ્વેદં કવચં કાલી રક્તબીજં ચખાદ સા ॥
સહસ્રશીર્ષા ધૃત્વેદં વિશ્વં ધત્તે તિલં યથા
આવાં સનત્કુમારશ્ચ ધર્મસાક્ષી ચ કર્મણામ્ ॥
કવચસ્ય પ્રભાવેણ સર્વત્ર જયિનો વયમ્
તસ્ય નન્દશિશોઃ કણ્ઠે ચકાર કવચં દ્વિજઃ ॥
આત્મનઃ કવચં કણ્ઠે દધાર ચ સ્વયં હરિઃ
પ્રભાવઃ કથિતઃ સર્વઃ કવચસ્ય હરેસ્તથા ॥
અનન્તસ્યાચ્યુતસ્યૈવ પ્રભાવમતુલં મુને
ઇતિ શ્રીબ્રહ્મવૈવર્તે મહાપુરાણે શ્રીકૃષ્ણજન્મખણ્ડે નારાયણનારદસંવાદે શકટભંજનયોગનિદ્રોક્તકવચન્યાસો નામ દ્વાદશોઽધ્યાયઃ
મૂળ પાઠ: brahmavaivartapurāṇam · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0