બોધસાર · અધ્યાય 12.4

[પ્. 147-]
શિવશક્તિપરાક્રમઃ
અથ વક્ષ્યે સ્તુતિવ્યાજાચ્છિવશક્તિપરાક્રમમ્ ।
શોધિતે સૂક્ષ્મયા દૃષ્ટ્યા યસ્મિન્નિર્વિસ્મયો ભવેત્

તાં દ્વૈતરૂપિણીમેવ દ્વૈતાદ્વૈતસ્વરૂપિણીમ્ ।
અદ્વૈતરૂપિણીં શક્તિં સ્મરામિ પરમાત્મનઃ

કેયં કસ્ય કુતઃ કેન કસ્મૈ કં પ્રતિ કુત્ર વા ।
કથં કદેત્યનિર્ણીતા તાં વન્દે શક્તિમદ્ભુતામ્

શિવઃ કર્ત્તા શિવો ભોક્તા શિવો વેત્તા શિવઃ પ્રભુઃ ।
ઉપસર્જનમાત્રં યા તાં વન્દે શક્તિમદ્ભુતામ્

સ્વયં કર્ત્રી સ્વયં ભોક્ત્રી સ્વયં વેત્ત્રી સ્વયં પ્રભુઃ ।
સાક્ષિમાત્રં શિવો યસ્યાસ્તાં વન્દે શક્તિમદ્ભુતામ્

સ્વલક્ષણે મહાદેવે સ્વલક્ષણતયા સ્થિતામ્ ।
વિત્તાં સ્વલક્ષણૈરેવ તાં વન્દે શક્તિમદ્ભુતામ્

સલક્ષણે મહાદેવે સલક્ષણતયા સ્થિતામ્ ।
વિત્તાં સલક્ષણૈરેવ તાં વન્દે શક્તિમદ્ભુતામ્

વિલક્ષણે મહાદેવે વિલક્ષણતયા સ્થિતામ્ ।
વિત્તાં વિલક્ષણૈરેવ તાં વન્દે શક્તિમદ્ભુતામ્

અચેત્યચિત્સ્વરૂપત્વાદચેતન ઇવ સ્થિતે ।
ચૈતન્યે ચેતનાહેતુસ્તાં વન્દે શક્તિમદ્ભુતામ્

ચેતિતા ચેતનેનેતિ સવિકલ્પસ્વરૂપતઃ ।
ચૈતન્યે ચેતનાહેતુસ્તાં વન્દે શક્તિમદ્ભુતામ્

શક્તિરેવ ન યસ્યાસ્તિ સોઽશક્તઃ કિં કરિષ્યતિ ।
શક્ત્યા યયા શિવઃ શક્તસ્તાં વન્દે શક્તિમદ્ભુતામ્

શક્તા નૂનં હિ કાર્યેષુ શક્તિઃ શક્તિમતિ સ્થિતા ।
શિવાશ્રયાદૃતેઽશક્તા તાં વન્દે શક્તિમદ્ભુતામ્

શક્તિશક્તિમતોર્યસ્માન્નિર્વિકલ્પે ન વસ્તુતા ।
સામરસ્યં શિવે યાતા તાં વન્દે શક્તિમદ્ભુતામ્

ભાવિતે ભાવુકૈરેવં શિવશક્તિપરાક્રમે ।
સ્વયમુલ્લસતિ સ્વાન્તે સામરસ્યરસાર્ણવઃ

ભક્તે ભક્તિમયીં પશૌ પશુમયીં વિદ્વત્સુ વિદ્યામયીં સૃષ્ટૌ બ્રહ્મમયીં સ્થિતૌ હરિમયીં કલ્પાત્પુરશ્ચિન્મયીમ્ ।
જીવે વૃત્તિમયીં જડે જડમયીં શક્તિં શિવસ્યાદ્ભુતાં તાં ધ્યાયામિ પદે પરાત્પરતરે સ્વાનન્દલીલામયીમ્

આનન્દાનપિ સંવિહાય વિષયાનન્દાનમન્દાદરાદાદાનાર્થિભિરર્થિતાનપિ જડૈરાનન્દલેશાનમૂન્ ।
આનન્દોપનિષત્પ્રમાણપઠિતામાનન્દસીમાશિખામાનન્દામૃતવાહિનીં ભગવતીમાનન્દરૂપાં ભજે