ભાષા

ENहिગુ
ગ્રંથ પાઠ

ભાગવત પુરાણ · અધ્યાય 10.31

10.31.001

ભ્પ્_10.31.001।0 ગોપ્ય ઊચુઃ
જયતિ તે ઽધિકં જન્મના વ્રજઃ શ્રયત ઇન્દિરા શશ્વદ્ અત્ર હિ ।
દયિત દૃશ્યતાં દિક્ષુ તાવકાસ્ ત્વયિ ધૃતાસવસ્ ત્વાં વિચિન્વતે

10.31.002

શરદ્-ઉદાશયે સાધુ-જાત-સત્- સરસિજોદર-શ્રી-મુષા દૃશા ।
સુરત-નાથ તે ઽશુલ્ક-દાસિકા વર-દ નિઘ્નતો નેહ કિં વધઃ

10.31.003

વિષ-જલાપ્યયાદ્ વ્યાલ-રાક્ષસાદ્ વર્ષ-મારુતાદ્ વૈદ્યુતાનલાત્ ।
વૃષ-મયાત્મજાદ્ વિશ્વતો ભયાદ્ ઋષભ તે વયં રક્ષિતા મુહુઃ

10.31.004

ન ખલુ ગોપીકા-નન્દનો ભવાન્ અખિલ-દેહિનામ્ અન્તરાત્મ-દૃક્ ।
વિખનસાર્થિતો વિશ્વ-ગુપ્તયે સખ ઉદેયિવાન્ સાત્વતાં કુલે

10.31.005

વિરચિતાભયં વૃષ્ણિ-ધૂર્ય તે ચરણમ્ ઈયુષાં સંસૃતેર્ ભયાત્ ।
કર-સરોરુહં કાન્ત કામ-દં શિરસિ ધેહિ નઃ શ્રી-કર-ગ્રહમ્

10.31.006

વ્રજ-જનાર્તિ-હન્ વીર યોષિતાં નિજ-જન-સ્મય-ધ્વંસન-સ્મિત ।
ભજ સખે ભવત્-કિઙ્કરીઃ સ્મ નો જલરુહાનનં ચારુ દર્શય

10.31.007

પ્રણત-દેહિનાં પાપ-કર્ષણં તૃણ-ચરાનુગં શ્રી-નિકેતનમ્ ।
ફણિ-ફણાર્પિતં તે પદામ્બુજં કૃણુ કુચેષુ નઃ કૃન્ધિ હૃચ્-છયમ્

10.31.008

મધુરયા ગિરા વલ્ગુ-વાક્યયા બુધ-મનોજ્ઞયા પુષ્કરેક્ષણ ।
વિધિ-કરીર્ ઇમા વીર મુહ્યતીર્ અધર-સીધુનાપ્યાયયસ્વ નઃ

10.31.009

તવ કથામૃતં તપ્ત-જીવનં કવિભિર્ ઈડિતં કલ્મષાપહમ્ ।
શ્રવણ-મઙ્ગલં શ્રીમદ્ આતતં ભુવિ ગૃણન્તિ યે ભૂરિ-દા જનાઃ

10.31.010

પ્રહસિતં પ્રિય-પ્રેમ-વીક્ષણં વિહરણં ચ તે ધ્યાન-મઙ્ગલમ્ ।
રહસિ સંવિદો યા હૃદિ સ્પૃશઃ કુહક નો મનઃ ક્ષોભયન્તિ હિ

10.31.011

ચલસિ યદ્ વ્રજાચ્ ચારયન્ પશૂન્ નલિન-સુન્દરં નાથ તે પદમ્ ।
શિલ-તૃણાઙ્કુરૈઃ સીદતીતિ નઃ કલિલતાં મનઃ કાન્ત ગચ્છતિ

10.31.012

દિન-પરિક્ષયે નીલ-કુન્તલૈર્ વનરુહાનનં બિભ્રદ્ આવૃતમ્ ।
ઘન-રજસ્વલં દર્શયન્ મુહુર્ મનસિ નઃ સ્મરં વીર યચ્છસિ

10.31.013

પ્રણત-કામ-દં પદ્મજાર્ચિતં ધરણિ-મણ્ડનં ધ્યેયમ્ આપદિ ।
ચરણ-પઙ્કજં શન્તમં ચ તે રમણ નઃ સ્તનેષ્વ્ અર્પયાધિ-હન્

10.31.014

સુરત-વર્ધનં શોક-નાશનં સ્વરિત-વેણુના સુષ્ઠુ ચુમ્બિતમ્ ।
ઇતર-રાગ-વિસ્મારણં નૃણાં વિતર વીર નસ્ તે ઽધરામૃતમ્

10.31.015

અટતિ યદ્ ભવાન્ અહ્નિ કાનનં ત્રુટિ યુગાયતે ત્વામ્ અપશ્યતામ્ ।
કુટિલ-કુન્તલં શ્રી-મુખં ચ તે જડ ઉદીક્ષતાં પક્ષ્મ-કૃદ્ દૃશામ્

10.31.016

પતિ-સુતાન્વય-ભ્રાતૃ-બાન્ધવાન્ અતિવિલઙ્ઘ્ય તે ઽન્ત્ય્ અચ્યુતાગતાઃ ।
ગતિ-વિદસ્ તવોદ્ગીત-મોહિતાઃ કિતવ યોષિતઃ કસ્ ત્યજેન્ નિશિ

10.31.017

રહસિ સંવિદં હૃચ્-છયોદયં પ્રહસિતાનનં પ્રેમ-વીક્ષણમ્ ।
બૃહદ્-ઉરઃ શ્રિયો વીક્ષ્ય ધામ તે મુહુર્ અતિ-સ્પૃહા મુહ્યતે મનઃ

10.31.018

વ્રજ-વનૌકસાં વ્યક્તિર્ અઙ્ગ તે વૃજિન-હન્ત્ર્ય્ અલં વિશ્વ-મઙ્ગલમ્ ।
ત્યજ મનાક્ ચ નસ્ ત્વત્-સ્પૃહાત્મનાં સ્વ-જન-હૃદ્-રુજાં યન્ નિષૂદનમ્

મૂળ પાઠ: Bhāgavatapurāṇa · Data entry Ulrich Stiehl · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0

Esc