ભગવદ્ગીતાભાષ્ય · અધ્યાય 12

એવં સતતયુક્તા યે ભક્તાસ્ ત્વાં પર્યુપાસતે ।
યે ચાપ્ય્ અક્ષરમ્ અવ્યક્તં તેષાં કે યોગવિત્તમાઃ ॥

મય્ય્ આવેશ્ય મનો યે માં નિત્યયુક્તા ઉપાસતે ।
શ્રદ્ધયા પરયોપેતાસ્ તે મે યુક્તતમાઃ મતાઃ ॥

યે ત્વ્ અક્ષરમ્ અનિર્દેશ્યમ્ અવ્યક્તં પર્યુપાસતે ।
સર્વત્રગમ્ અચિન્ત્યં ચ કૂટસ્થમ્ અચલં ધ્રુવમ્ ॥

સન્નિયમ્યેન્દ્રિયગ્રામં સર્વત્ર સમબુદ્ધયઃ ।
તે પ્રાપ્નુવન્તિ મામ્ એવ સર્વભૂતહિતે રતાઃ ॥

ક્લેશો ઽધિકતરસ્ તેષામ્ અવ્યક્તાસક્તચેતસામ્ ।
અવ્યક્તા હિ ગતિર્ દુઃખં દેહવદ્ભિર્ અવાપ્યતે ॥

યે તુ સર્વાણિ કર્માણિ મયિ સંન્યસ્ય મત્પરાઃ ।
અનન્યેનૈવ યોગેન માં ધ્યાયન્ત ઉપાસતે ॥

તેષામ્ અહં સમુદ્ધર્તા મૃત્યુસંસારસાગરાત્ ।
ભવામિ ન ચિરાત્ પાર્થ મય્ય્ આવેશિતચેતસામ્ ॥

મય્ય્ એવ મન આધત્સ્વ મયિ બુદ્ધિં નિવેશય ।
નિવસિષ્યસિ મય્ય્ એવ અત ઊર્ધ્વં ન સંશયઃ ॥

અથ ચિત્તં સમાધાતું ન શક્નોષિ મયિ સ્થિરમ્ ।
અભ્યાસયોગેન તતો મામ્ ઇચ્છાપ્તું ધનઞ્જય ॥

અભ્યાસે ઽપ્ય્ અસમર્થો ઽસિ મત્કર્મપરમો ભવ ।
મદર્થમ્ અપિ કર્માણિ કુર્વન્ સિદ્ધિમ્ અવાપ્સ્યસિ ॥

અથૈતદ્ અપ્ય્ અશક્તો ઽસિ કર્તું મદ્યોગમ્ આશ્રિતઃ ।
સર્વકર્મફલત્યાગં તતઃ કુરુ યતાત્મવાન્ ॥

શ્રેયો હિ જ્ઞાનમ્ અભ્યાસાજ્ જ્ઞાનાદ્ ધ્યાનં વિશિષ્યતે ।
ધ્યાનાત્ કર્મફલત્યાગઃ ત્યાગાચ્ છાન્તિર્ અનન્તરમ્ ॥

અદ્વેષ્ટા સર્વભૂતાનાં મૈત્રઃ કરુણ એવ ચ ।
નિર્મમો નિરહઙ્કારઃ સમદુઃખસુખઃ ક્ષમી ॥

સન્તુષ્ટસ્ સતતં યોગી યતાત્મા દૃઢનિશ્ચયઃ ।
મય્ય્ અર્પિતમનોબુદ્ધિર્ યો મદ્ભક્તઃ સ મે પ્રિયઃ ॥

યસ્માન્ નોદ્વિજતે લોકો લોકાન્ નોદ્વિજતે ચ યઃ ।
હર્ષામર્ષભયોદ્વેગૈર્ મુક્તો યઃ સ ચ મે પ્રિયઃ ॥

અનપેક્ષઃ શુચિર્ દક્ષ ઉદાસીનો ગતવ્યથઃ ।
સર્વારમ્ભપરિત્યાગી યો મદ્ભક્તઃ સ મે પ્રિયઃ ॥

યો ન હૃષ્યતિ ન દ્વેષ્ટિ ન શોચતિ ન કાઙ્ક્ષતિ ।
શુભાશુભપરિત્યાગી ભક્તિમાન્ યઃ સ મે પ્રિયઃ ॥

સમશ્ શત્રૌ ચ મિત્રે ચ તથા માનાવમાનયોઃ ।
શીતોષ્ણસુખદુઃખેષુ સમઃ સઙ્ગવિવર્જિતઃ ॥

તુલ્યનિન્દાસ્તુતિર્ મૌની સંતુષ્ટો યેન કેનચિત્ ।
અનિકેતઃ સ્થિરમતિર્ ભક્તિમાન્ મે પ્રિયો નરઃ ॥

યે તુ ધર્મ્યામૃતમ્ ઇદં યથોક્તં પર્યુપાસતે ।
શ્રદ્દધાના મત્પરમા ભક્તાસ્ તે ઽતીવ મે પ્રિયાઃ ॥