ભગવદ્ગીતા · અધ્યાય 137
શ્રીધરઃ : અત્રોત્તરં શ્રી-ભગવાન્ ઉવાચ ત્રિવિધેતિ । અયમ્ અર્થઃ શાસ્ત્ર-તત્ત્વ-જ્ઞાનતઃ પ્રવર્તમાનાનાં પરમેશ્વર-પૂજા-વિષયા સાત્ત્વિકી એકવિધૈવ ભવતિ શ્રદ્ધા । લોકાચાર-માત્રેણ તુ પ્રવર્તમાનાનાં દેહિનાં યા શ્રદ્ધા સા તુ સાત્ત્વિકી રાજસી તામસી ચેતિ ત્રિવિધા ભવતિ । તત્ર હેતુઃ સ્વભાવજા । સ્વભાવઃ પૂર્વ-કર્મ-સંસ્કારઃ । તસ્માજ્ જાતા । સ્વભાવમ્ અન્યથા કર્તું સમર્થં શાસ્ત્રોત્થં વિવેક-જ્ઞાનમ્ । તત્ તુ તેષાં નાસ્તિ । અતઃ કેવલં પૂર્વ-સ્વભાવેન ભવન્તી શ્રદ્ધા ત્રિવિધા ભવતિ । તામ્ ઇમાં ત્રિવિધાં શ્રદ્ધાં શૃણ્વ્ ઇતિ । તદ્ ઉક્તં વ્યવસાયાત્મિકા બુદ્ધિર્
એકેહ કુરુનન્દન ઇત્ય્ આદિના
મૂળ પાઠ: Bhagavadgītā-4comm with the commentaries of Śrīdhara, Madhusūdana, Viśvanātha and Baladeva · Data entry Gaudiya Grantha Mandira · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0