ભગવદ્ગીતા · અધ્યાય 136

બલદેવઃ :
સાત્ત્વિકં રાજસં વસ્તુ તામસં ચ વિવેકતઃ ।
કૃષ્ણઃ સપ્તદશે ઽવાદીત્ પાર્થ-પ્રશ્નાનુસારતઃ ॥
વેદમ્ અધીત્ય તદ્-વિધિના તદ્-અર્થાનુતિષ્ઠન્તઃ શાસ્ત્રીય-શ્રદ્ધા-યુક્તા દેવાઃ । વેદમ્ અવજ્ઞાય યથેચ્છા-ચારિણો વેદ-બાહ્યાસ્ ત્વ્ આસુરા ઇતિ પૂર્વસ્મિન્ન્ અધ્યાયે ત્વયોક્તમ્ । અથેયં મે જિજ્ઞાસા યે શાસ્ત્રેતિ । યે જનાઃ પાઠતો ઽર્થતશ્ ચ દુર્ગમં વેદં વિદિત્વાલસ્યાદિના તદ્-વિધિમ્ ઉત્સૃજ્ય લોકાચાર-જાતયા શ્રદ્ધયાન્વિતાઃ સન્તો દેવાદીન્ યજન્તે, તેષાં શાસ્ત્ર-વિધ્ય્-ઉપેક્ષા-શ્રદ્ધાભ્યાં પૂર્વ-નિર્ણીત-દૈવાસુર-વિલક્ષણાનાં કા નિષ્ઠા । સત્ત્વં સંશ્રયા તેષાં સ્થિતિર્ અથવા રજસ્ તમઃ સંશ્રયેતિ કોટિ-દ્વયાવબોધાયાહો-શબ્દો મધ્યે નિવેશિતઃ

ભ્ગ્ 17.2
ત્રિવિધા ભવતિ શ્રદ્ધા દેહિનાં સા સ્વભાવજા ।
સાત્ત્વિકી રાજસી ચૈવ તામસી ચેતિ તાં શૃણુ