ભગવદ્ગીતા · અધ્યાય 127

વિશ્વનાથઃ : અધઃ પશ્વ્-આદિ-યોનિષુ ઊર્ધ્વે દેવાદિ-યોનિષુ પ્રસૃતાસ્ તસ્ય સંસાર-વૃક્ષસ્ય ગુણૈઃ સત્ત્વાદિ-વૃત્તિભિર્ જલ-સેકૈર્ ઇવ પ્રવૃદ્ધાઃ । વિષયા શબ્દાદયઃ પ્રવાલાઃ પલ્લવ-સ્થાનીયા યાસાં તાઃ । કિં ચ તસ્ય મૂલે સર્વ-લોકૈર્ અલક્ષિતો મહા-નિધિઃ કશ્ચિદ્ અસ્તીત્ય્ અનુમીયતે યમ્ એવ મૂલ-જટાભિર્ અવલમ્બ્ય સ્થિતસ્ય તસ્યાશ્વત્થ-વૃક્ષસ્યાપિ બટ-વૃક્ષસ્યેવ શાખાસ્વ્ અપિ બાહ્યા જટાઃ સન્તીત્ય્ આહ અધશ્ ચેતિ । બ્રહ્મ-લોક-મૂલસ્યાપિ તસ્યાધશ્ ચ મનુષ્ય-લોકે કર્માનુબન્ધીનિ કર્માનુલમ્બીનિ મૂલાન્ય્ અનુસન્તતાનિ નિરન્તરં વિસ્તૃતાનિ ભવન્તિ । કર્મ-ફલાનાં યતસ્ તતો ભોગાન્તે પુનર્ મનુષ્ય-જન્મન્ય્
એવ કર્મસુ પ્રવૃત્તાનિ ભવન્તીત્ય્ અર્થઃ