ભગવદ્ગીતા · અધ્યાય 116

વિશ્વનાથઃ :
ગુણાઃ સ્યુર્ બન્ધકાસ્ તે તુ ફલૈર્ જ્ઞેયાશ્ ચતુર્દશે ।
ગુણાત્યયે ચિહ-તતિર્ હેતુર્ ભક્તિશ્ ચ વર્ણિતા ॥
પૂર્વાધ્યાયે કારણં ગુણ-સઙ્ગો ઽસ્ય સદ્-અસદ્-યોનિ-જન્મસુ ઇત્ય્ ઉક્તમ્ । તત્ર કે ગુણાઃ, કીદૃશો ગુણ-સઙ્ગઃ, કસ્ય ગુણસ્ય સઙ્ગાત્ કિં ફલં સ્યાત્, ગુણ-યુક્તસ્ય કિંવા લક્ષણમ્ । કથં વા ગુણેભ્યો મોચનમ્ ઇત્ય્ અપેક્ષાયાં વક્ષ્યમાનમ્ અર્થં સ્તુવાનો વક્તું પ્રતિજાનીતે પરમ્ ઇતિ । જ્ઞાયતે æનેનેતિ જ્ઞાનમ્ ઉપદેશઃ પરમ્ અત્યુત્તમમ્