Bhagavadbhaktistotra · શ્લોક 21-40

તીર્થક્રિયાવ્યસનિનઃ સ્વમનીષિકાભિર્ ઉર્પ્રેક્ષ્ય તત્ત્વમ્ ઇતિ યદ્ યદ્ અમી વદન્તિ ।
તત્ તત્ત્વમ્ એવ ભવતો ઽસ્તિ ન કિંચિદ્ અન્યત્ સંજ્ઞાસુ કેવલમ્ અયં વિદુષાં વિવાદઃ ॥

સર્વજ્ઞબીજમ્ અવિકારમ્ અલુપ્તશક્તિમ્ નિઃશ્રેયસાભ્યુદયમાર્ગવિધાનહેતુમ્ ।
ત્વામ્ એવ દેવ ગુરવઃ પ્રથમે ઽપિ સમ્યગ્ આરાધ્ય તીર્થકરભા મહિમાનમ્ આપુઃ ॥

સર્વજ્ઞાતા યદ્ અપિ લક્ષણયા પરસ્ય મુખ્યા તથાપિ ભવતઃ પરમેશ્વરત્વાત્ ।
સ્વાતન્ત્ર્યમ્ અપ્ય્ અનુપચારમ્ ઉપૈતિ યોગમ્ ત્વય્ય્ એવ નાથ જગતઃ ખલુ કર્તૃભાવાત્ ॥

દૃશ્યેન કશ્ચિદ્ અપિ ગચ્છતિ વસ્તુજાતમ્ અન્યો ઽનુમાનસમયૈર્ અપરો ઽપિ શબ્દૈઃ ।
પ્રત્યક્ષવસ્તુ ભવતઃ પુનર્ અક્રમેણ સર્વં કરામલકવદ્ વિદિતં પ્રમેયમ્ ॥

અસ્યાત્મનો વિષયિણઃ પરતન્ત્રવૃત્તેર્ અન્યશ્ ચ નાથ જગતઃ પ્રકૃતેઃ પરસ્ય ।
સંયોજને ચ વિરતૌ ચ પરો ઽસિ હેતુઃ સંસારચક્રપરિવર્તનયન્ત્રવાહઃ ॥

કુર્વન્ મુહુઃ સ્વયમ્ અતન્દ્રિતયાપિ બુદ્ધ્યા કર્માણિ શાસ્ત્રવિષયોપનિબન્ધનાનિ ।
સંયુજ્યતે સમુચિતેન તુ યત્ફલેન તચ્ચેષ્ટિતસ્ય ફલમ્ અપ્રતિમં તવૈવ ॥

ઉત્સાહશક્તિરહિતાન્ વિકલાન્ અપુણ્યાન્ મન્દાન્ નિરસ્તસમયાન્ન્ અઘૃણાન્ન્ અસત્યાન્ ।
અવાઞ્છિતેન વિનિયોજયતા ફલેન લુપ્તસ્ ત્વયા પુરુષકારવિશેષવાદ ॥

કર્માણિ વેદવિહિતાનિ સુખપ્રદાનિ પ્રેત્યૈતિ તત્ફલમ્ ઇદં ફલમ્ અન્તવચ્ ચ ।
ત્વચ્છાસને સુખમ્ અનન્તમ્ અશેષદોષ- પ્લોષાય ભક્તિવિહિતામ્ પ્રણતિં યદ્ આહુઃ ॥

પ્રાકામ્યમ્ આત્મનિ યદા પ્રકટીકરોષિ વ્યક્તીઃ પ્રતિક્ષણમ્ અપૂર્વતયા દધાનઃ ।
ત્વય્ય્ એવ સો ઽપિ ભગવન્ ભજતે ઽર્થવત્તામ્ પ્રયો ઽવિદગ્ધરચિતઃ ક્ષણભઙ્ગવાદઃ ॥

યત્ તીર્થિકૈર્ જગતિ જન્મભિર્ અપ્રમેયૈર્ નાસાદ્યતે પદમ્ ઇતિ સ્વમતેષુ ગીતમ્ ।
બુદ્ધ્યૈકજન્મિકમ્ ઇતિ બ્રુવતાં વિગૃહ્ય યેષાં ત્વયા નનુ કૃતશ્ ચરણઃ શિરઃસુ ॥

લુબ્ધા મલીમસધિયઃ સમયાદ્ અપેતા રાહોપરક્તમનસો વશિનો ઽપ્ય્ અસન્તઃ ।
ત્વચ્છાસને વિહિતલિઙ્ગપરિગ્રહેણ મુચ્યન્ત ઇત્ય્ અતિમહાંસ્ તવ સિંહનાદઃ ॥

અવ્યાહતસ્ય ભગવન્ ભવદાગમસ્ય ચિન્તામણેર્ ઇવ મહાન્ અસમઃ પ્રભાવઃ ।
સમ્યગ્ વિધાનવિહિતાં યદ્ અવાપ્ય દીક્ષાં જ્ઞાનાદ્ ઋતે ઽપિ ખલુ કેવલતામ્ ઉપૈતિ ॥

જ્ઞાનં તિરઃકૃતમ્ ઇદમ્ પશુવાસનાભિર્ આસ્તાં યદ્ આત્મનિ વિમુક્તિફલસ્ય બીજમ્ ।
ઉદ્ધારિણેવ ભગવન્ ભવદાગમેન સમ્પાદિતં ભવતિ મોક્ષફલપ્રપૂર્ત્યૈ ॥

જન્તોર્ યદા તવ કદાચિદ્ અનુગ્રહેચ્છા ક્ષીણાશયો ભવતિ જન્મભિર્ અપ્રમેયૈઃ ।
સંસારજાલમ્ અતિવાહ્ય તવૈવ શાન્તિમ્ આત્યન્તિકીં વ્રજતિ બોધવિવર્જિતો ઽપિ ॥

એતચ્ ચતુર્દશવિધં ભુવનં સમસ્તમ્ સંસારમણ્ડલમ્ અવાન્તરભેદભિન્નમ્ ।
ત્વમ્ પાસિ હંસિ વિદધાસિ યાદૃચ્છયેતિ મત્વા ન લિપ્યત ઇતિ પ્રવદન્તિ સન્તઃ ॥

ઐશ્વર્યમ્ અપ્રતિહતં સહજો વિરાગસ્ તૃપ્તિર્ નિસર્ગજનિતા વશિતેન્દ્રિયેષુ ।
આત્યન્તિકં સુખં અનાવરણા ચ શક્તિર્ જ્ઞાનં ચ સર્વવિષયં ભગવંસ્ તવૈવ ॥

યત્નાદ્ ઉપાત્તતમસો ઽપિ હિ યદ્ દુરાપમ્ આત્યન્તિકં સુખમ્ અપાસ્તસમસ્તદુઃખમ્ ।
નીતાઃ ખરોષ્ટ્રતરવો ઽપિ તદ્ ઇત્ય્ અહો તે સ્વાતન્ત્ર્યમ્ અપ્રતિહતં ભુવનત્રયે ઽપિ ॥

યેનામલસ્ફુરિતરત્નશિખાવિતાનો હૈમીકૃતો નિપતતા સકલઃ સુમેરુઃ ।
તસ્યાતુલં ફલમ્ ઇદં તવ શૂક્રબિન્દોર્ એકસ્ય યત્ કનકભૂષણમ્ આપ લોકઃ ॥

કાલેન સંચિતમ્ અપુણ્યમ્ અનન્તકલ્પં લોકત્રયસ્ય યદ્ અભૂત્ ત્રિપુરપ્રકારમ્ ।
દગ્ધં ત્વયા તદ્ ઇતિ સમ્યગ્ અવેત્ય કસ્ય મૂઢાદ્ ઋતે ભવતિ ન ત્વયિ પક્ષપાતઃ ॥

ક્ષીરોદસારમથનપ્રતિલબ્ધજન્મ વિત્રાસિતત્રિદશસંહતિ કાલકૂટમ્ ।
નિર્મત્સરેણ પિબતા જગતો હિતાય પીતસ્ ત્વયૈવ સકલો નનુ સાધુવાદઃ ॥