અર્થશાસ્ત્ર · અધ્યાય 01.7

તસ્માદ્ અરિ.ષડ્.વર્ગ.ત્યાગેન^ઇન્દ્રિય.જયં કુર્વીત, વૃદ્ધ.સમ્યોગેન પ્રજ્ઞામ્, ચારેણ ચક્ષુઃ, ઉત્થાનેન યોગ.ક્ષેમ.સાધનમ્, કાર્ય.અનુશાસનેન સ્વધર્મ.સ્થાપનમ્, વિનયં વિદ્યા.ઉપદેશેન, લોક.પ્રિયત્વમ્ અર્થ.સમ્યોગેન વૃત્તિમ્ ॥

એવં વશ્ય.ઇન્દ્રિયઃ પર.સ્ત્રી.દ્રવ્ય.હિંસાશ્ ચ વર્જયેત્, સ્વપ્નં લૌલ્યમ્ અનૃતમ્ ઉદ્ધત.વેષત્વમ્ અનર્થ્ય.સમ્યોગમ્ અધર્મ.સમ્યુક્તમ્ અનર્થ.સમ્યુક્તં ચ વ્યવહારમ્ ॥

ધર્મ.અર્થ.અવિરોધેન કામં સેવેત, ન નિહ્સુખઃ સ્યાત્ ॥

સમં વા ત્રિવર્ગમ્ અન્યોન્ય.અનુબદ્ધમ્ ॥

એકો હ્ય્ અત્યાસેવિતો ધર્મ.અર્થ.કામાનામ્ આત્માનમ્ ઇતરૌ ચ પીડયતિ ॥

અર્થ^એવ પ્રધાન^ઇતિ કૌટિલ્યઃ ॥

અર્થ.મૂલૌ હિ ધર્મ.કામાવ્ ઇતિ ॥

મર્યાદાં સ્થાપયેદ્ આચાર્યાન્ અમાત્યાન્ વા, ય^એનમ્ અપાય સ્થાનેભ્યો વારયેયુઃ, છાયા.નાલિકા.પ્રતોદેન વા રહસિ પ્રમાદ્યન્તમ્ અભિતુદેયુઃ ॥
કz01.7.09અબ્। સહાય.સાધ્યં રાજત્વં ચક્રમ્ એકં ન વર્તતે ।
કz01.7.09ચ્દ્। કુર્વીત સચિવાંસ્ તસ્માત્ તેષાં ચ શૃણુયાન્ મતમ્ ॥એ
(અપ્પોઇન્ત્મેન્ત્ ઓf મિનિસ્તેર્સ્)