Skanda Purana · Verses 2.8-6

sāvarṇiruvāca //
maharṣivāritairddevaistyakte hiṃsāmaye makhe //
punaḥ kathaṃ saṃpravṛttā makhāḥ sarvatra tādṛśāḥ

deveṣvṛṣiṣu bhūpeṣu prācīnādhunikeṣu ca //
sanātanaḥ śuddhadharmo viparyāsaṃ kathaṃ gataḥ

atra me saṃśayo bhūyānsaṃjāto'dya ṣaḍānana //
tvaṃ sarvaśāstratattvajñastamapākarttumarhasi

skanda uvāca //
kālo balīyānbalināṃ bhidyante tena buddhayaḥ //
kāmakrodharasāsvādalobhamānavatāṃ mune

atikrameṇa mahatāṃ yathārthahitabhāṣiṇām //
krodhamānavaśātpuṃsāṃ naśyantyeva ca saddhiyaḥ

akāryamapi te kartuṃ tadānīṃ tu budhā api //
pravarttante'nutapyante bambhramyante'tha saṃsṛtau

kāmādibhirvihīnā ye sātvatāḥ kṣīṇavāsanāḥ //
teṣāṃ tu buddhibhedāya kvāpi kālo na śaknute

anāśritastu saddharmaṃ pumānkaścana karhicit //
saṃsṛtermmucyate naiva satyametadvaco mama

pravṛttiṃ hiṃsrayajñāderatha te dvijasattama //
kathayāmi yathā pūrvaṃ mayā'śrāvi piturmukhāt

atrāpyudāharantīmamitihāsaṃ purātanam //
nārāyaṇasya māhātmyaṃ yatra lakṣmyāśca kīrtitam

munīnāṃ bṛhatāṃ teṣāmatikramaṇadoṣataḥ //
indrasyāsīdviśvajitaḥ sadbuddhivilayo mune

durvāsāḥ śaṃkarasyāṃśastapasvī munirekadā //
caranyadṛcchayā lokānpuṣpabhadrāṃ nadīṃ yayau

jalakrīḍārthamāyāṃtīṃ svargāttatra sakhīvṛtām //
vidyādharasya sumateraṅganāṃ sa samaikṣata

svargaṅgāhemakamalairgrathitāmatisaurabhām //
dadhatīṃ dakṣiṇe pāṇau srajaṃ madakalābhidhām

tāmavekṣya munistasyāḥ samīpamupagamya saḥ //
unmattavadyayāce tāṃ srajaṃ vidyādharīdhṛtām//

sāpi praṇamya taṃ sadyo māhātmyaṃ tasya jānatī //
tatkaṃṭhe dhārayāmāsa mālāṃ tāṃ paramādarāt

tataḥ prītamanā gacchangāyannunmattavanmuniḥ //
dadarśa pathi devendramāyāntaṃ tāṃ mahānadīm

apsarobhiśca gandharvaiḥ satālaṃ madhurasvaram //
upagīyamānavijayamadhirūḍhaṃ gajādhipam

rambhāmadhurasaṃgītaśravaṇānandanirvṛtam //
tanmukhābjasthiradṛśaṃ chatracāmaraśobhitam

anavekṣamāṇamātmānaṃ taṃ dṛṣṭvā so'trinandanaḥ //
svakaṇṭhasthāṃ srajaṃ tasmiṃścikṣeponmattavaddhasan

indropyadharmasargeṇa samāviṣṭaḥ puraiva yat //
tatastadā kāmavaśastāṃ nyadhādgajakumbhayoḥ //
tatsaurabhākṛṣṭacetāḥ karīndraḥ śuṇḍayā'kṛṣat

karātsā patitā bhūmau tāṃ ca gacchankarī padā //
mamardda paśyatastasya maharṣestapasāṃ nidheḥ

tataḥ kruddhaḥ sa durvāsāḥ pralayāgnyaruṇekṣaṇaḥ //
prāhendraṃ matta duṣṭātmanstabdhosi kāmalampaṭa

śriyo dhāma srajaṃ prītyā maddattāṃ nābhinandasi //
praṇāmamapi re mūḍha na karoṣi tvamunmadaḥ

na vīkṣase māmapi tvaṃ tvādṛṅmattaikaśikṣakam //
trailokyarājyaprāptāndhyaḥ samyaktvāṃ śikṣaye'dhunā

yasyāḥ prasādāttrailokyarājyasaukhyaṃ tvamāptavān //
saiva śrīḥ satrilokaṃ tvāṃ hitvā līnā'stu sāgare

vajrapātopamaṃ vākyaṃ tanniśamyaiva tatkṣaṇam //
gajādutplutya vimadastadaṃghryornyapataddhari

prārthayāmāsa ca muhuḥ praṇamaṃstaṃ savepathuḥ //
prasādaṃ mayi dāse tvaṃ kṛpālo kartumarhasi

taṃ prāhā'tha sa re śakra nāhaṃ vai gautamo muniḥ //
akṣamāsārasarvasvaṃ durvāsasamavehi mām

anye te munayo duṣṭāstāvakāste'nuvarttinaḥ //
ahaṃ tu tvādṛśānkīṭāngaṇaye naiva niḥspṛhaḥ

jvalajjaṭākalāpācca bhrukuṭīkuṭilekṣaṇāt //
ko vā na bibhiyānmatto brahmāṇḍe pāpakarmakṛt

iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe śrīvāsudevamāhātmye devendraśāpo nāmā'ṣṭamo'dhyāyaḥ