Shiva Purana · Chapter 7.1
oṃ
namassamastasaṃsāracakrabhramaṇahetave
gaurīkucataṭadvandvakuṃkumāṃkitavakṣase
sūta uvāca
uktvā bhagavato labdhaprasādādupamanyunā
niyamādutthito vāyurmadhye prāpte divākare
ṛṣayaścāpi te sarve naimiṣāraṇyavāsinaḥ
athāyamarthaḥ praṣṭavya iti kṛtvā viniścayam
kṛtvā yathā svakaṃ kṛtyaṃ pratyahaṃ te yathā purā
bhagavaṃtamupāyāṃtaṃ samīkṣya samupāviśan
athāsau niyamasyāṃte bhagavānambarodbhavaḥ
madhye munisabhāyāstu bheje kḷptaṃ varāsanam
sukhāsanopaviṣṭaśca vāyurlokanamaskṛtaḥ
śrīmadvibhūtimīśasya hṛdi kṛtvedamabravīt
taṃ prapadye mahādevaṃ sarvajñamaparājitam
vibhūtissakalaṃ yasya carācaramidaṃ jagat
ityākarṇya śubhāṃ vāṇīmṛṣayaḥ kṣīṇakalmaṣāḥ
vibhūtivistaraṃ śrotumūcuste paramaṃ vacaḥ
ṛṣaya ūcuḥ
uktaṃ bhagavatā vṛttamupamanyormahātmanaḥ
kṣīrārthenāpi tapasā yatprāptaṃ parameśvarāt
dṛṣṭo 'sau vāsudevena kṛṣṇenākliṣṭakarmaṇā
dhaumyāgrajastatastena kṛtvā pāśupataṃ vratam
prāptaṃ ca paramaṃ jñānamiti prāgeva śuśruma
kathaṃ sa labdhavān kṛṣṇo jñānaṃ pāśupataṃ param
vāyuruvāca
svecchayā hyavatīrṇopi vāsudevassanātanaḥ
niṃdayanniva mānuṣyaṃ dehaśuddhiṃ cakāra saḥ
putrārthaṃ hi tapastaptuṃ gatastasya mahāmuneḥ
āśramaṃ munibhirdṛṣṭaṃ dṛṣṭavāṃstatra vai munim
bhasmāvadātasarvāṃgaṃ tripuṃḍrāṃkitamastakam
rudrākṣamālābharaṇaṃ jaṭāmaṃḍalamaṃḍitam
tacchiṣyabhūtairmunibhiśśāstrairvedamivāvṛtam
śivadhyānarataṃ śāṃtamupamanyuṃ mahādyutim
namaścakāra taṃ dṛṣṭvā hṛṣṭasarvatanūruhaḥ
bahumānena kṛṣṇo 'sau triḥ kṛtvā tu pradakṣiṇām
stutiṃ cakāra suprītyā nataskaṃdhaḥ kṛtāñjaliḥ
tasyāvalokanādeva muneḥ kṛṣṇasya dhīmataḥ
naṣṭamāsīnmalaṃ sarvaṃ māyājaṃ kārmameva ca
tapaḥkṣīṇamalaṃ kṛṣṇamupamanyuryathāvidhiḥ
bhasmanoddhūlya taṃ mantrairagnirityādibhiḥ kramāt
atha pāśupataṃ sākṣādvrataṃ dvādaśamāsikam
kārayitvā munistasmai pradadau jñānamuttamam
tadāprabhṛti taṃ kṛṣṇaṃ munayaśśaṃsitavratāḥ
divyāḥ pāśupatāḥ sarve parivṛtyopatasthire
tato guruniyogādvai kṛṣṇaḥ paramaśaktimān
tapaścakāra putrārthaṃ sāṃbamuddiśya śaṃkaram
tapaso tena varṣāṃte dṛṣṭo 'sau parameśvaraḥ
śriyā paramayā yuktassāṃbaśca sagaṇaśśivaḥ
varārthamāvirbhūtasya harasya subhagākṛteḥ
stutiṃ cakāra natvāsau kṛṣṇaḥ samyakkṛtāṃjaliḥ
sāṃbaṃ samagaṇavyagro labdhavānputramātmanaḥ
tapasā tuṣṭacittena dattaṃ viṣṇośśivena vai
yasmātsāṃbo mahādevaḥ pradadau putramātmanaḥ
tasmājjāṃbavatīsūnuṃ sāṃbaṃ cakre sa nāmataḥ
tadetatkathitaṃ sarvaṃ kṛṣṇasyāmitakarmaṇaḥ
maharṣerjñānalābhaśca putralābhaśca śaṃkarāt
ya idaṃ kīrtayennityaṃ śṛṇuyācchrāvayettathā
sa viṣṇorjñānamāsādya tenaiva saha modate
iti śrīśivamahāpurāṇe saptamyāṃ vāyavīyasaṃhitāyāmuttarakhaṇḍe kṛṣṇaputraprāptivarṇanaṃ nama prathamo 'dhyāyaḥ
Original text: śivapurāṇam · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0